Ήταν Κυριακή του Πάσχα του 1946, όταν το εμβληματικό αυτό κτήριο, στην καρδιά της πόλης της Ρόδου, εγκαινιάσθηκε με επισημότητα και ονοματοδοτήθηκε εκ νέου από ειδικά για το σκοπό αυτό συσταθείσα Επιτροπή, αφήνοντας πίσω του την ονομασία Circolo Italiano και την ιστορία που την συνόδευε, επί Ιταλικής Κατοχής. Με το όνομα πλέον «Ακταίον», που σημαίνει «ωραία ακτή προς την θάλασσα», υποδέχθηκε την νέα τάξη πραγμάτων για την Ρόδο, φιλοξενώντας στις 8 Μαΐου 1946 την επίσημη δεξίωση για την Απελευθέρωση ολόκληρης της Δωδεκανήσου.
Ωστόσο, η ιστορία του κτηρίου ξεκινά πολύ νωρίτερα, καθώς κατασκευάστηκε επί οθωμανικής κατοχής και λειτούργησε ως Στρατιωτική Λέσχη των Μουσουλμάνων της Ρόδου, αλλά και ως Λέσχη των Νεότουρκων, από το 1908. Όλα αυτά έγιναν παρελθόν όταν στις 5 Μαΐου 1912 οι Ιταλοί κατέλαβαν τα Δωδεκάνησα, εκδιώκοντας τους Οθωμανούς, που τα κατείχαν ήδη από το 1522.
Κατά την διάρκεια της ιταλικής κατοχής το κτήριο εξωραΐστηκε και χρησιμοποιήθηκε και πάλι ως Στρατιωτική -αλλά και Πολιτική- Λέσχη, με την ονομασία Circolo Italiano. Ήταν διώροφο, με εσωτερική σκάλα και έφερε διακοσμήσεις με ανατολικά και γοτθικά στοιχεία, ενώ η τεράστια βεράντα του απολάμβανε όχι μόνο την γνωστή υπέροχη θέα προς την θάλασσα, αλλά και πανοραμική άποψη όλων των σημαντικών γεγονότων που πραγματοποιούνταν στο Μανδράκι, από παρελάσεις και μουσικές εκδηλώσεις έως και τα μεγάλα πολιτικά, αθλητικά, κοινωνικά και θρησκευτικά γεγονότα, που συντελούνταν στο νησί. Επί γερμανικής κατοχής (1943-1945), το «Ακταίον» συνεχίζει να λειτουργεί ως Λέσχη, αφαιρέθηκαν όμως οι θυρεοί του, ενώ το κτήριο λεηλατήθηκε ανελέητα κατά τα δύο χρόνια της διοίκησης της Ρόδου από τους Άγγλους.
Από την απελευθέρωση του 1948 και μετά όλες οι ομιλίες των πολιτικών, πλήθος λογοτεχνικών, αθλητικών και κοινωνικών εκδηλώσεων, φιλοξενηθήκαν στο ιστορικό αυτό κτήριο της Ρόδου, ο ίδιος ο Νικόλαος Πλαστήρας μίλησε από τον εξώστη του, ενώ οι Ροδίτες πίνουν τον καφέ τους στο αγαπημένο τους στέκι, με τα διπλανά τραπέζια να καταλαμβάνονται από διασημότητες όπως η Βουγιουκλάκη, η Λάσκαρη, η Βλαχοπούλου, η Καραγιάννη, ο Κωνσταντάρας, ο Ηλιόπουλος, ο Μπάρκουλης, ο Βουτσάς, ο Παπαγιανόπουλος, ο Αλεξανδράκης και τόσοι άλλοι που επέλεξαν την ηλιοφίλητη Ρόδο για τα γυρίσματα των ταινιών τους, μεγάλων αστέρων του Hollywood μη εξαιρουμένων.
Βεβαίως, δεν πρέπει να παραλείψουμε να τονίσουμε ότι κάθε Κυριακή απόγευμα σε αυτό ακριβώς το σημείο πραγματοποιούνταν το Νυφοπάζαρο της Ρόδου, με χιλιάδες νέους και νέες, αλλά και παιδιά, γέροντες και οικογένειες να κάνουν τον περίπατό τους απολαμβάνοντας ένα παγωτό ή το περίφημο μαλλί της γριάς.
Ο εντυπωσιακού μεγέθους φίκος, που αποτελεί σήμα κατατεθέν για το «Ακταίον«, έχει ιδιαίτερη ιστορική σημασία για το νησί, καθώς φυτεύτηκε από τον πρώτο Έλληνα αιρετό Δήμαρχο Ρόδου, τον Γαβριήλ Χαρίτο, στις 31 Μαρτίου 1947, ημέρα παράδοσης της διοίκησης της Δωδεκανήσου από τη Βρετανία στην Ελλάδα.
Αμέσως μετά την Απελευθέρωση στο «Ακταίον» λειτουργούσε εστιατόριο, αίθουσα χορού, 3 bar και μία ακόμα πίστα χορού στην αυλή. Ένα μόνο καλοκαίρι φιλοξενήθηκε εδώ και θερινός κινηματογράφος.
Το 1954, όταν στην Ρόδο διοργανώθηκαν τα Καλλιστεία για την Σταρ Ελλάς, η δεξίωση για το σημαντικό αυτό γεγονός δόθηκε στο «Ακταίον«.
Σήμερα, οι εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι του «Ακταίον Classic», ατμοσφαιρικοί και αντάξιοι του λαμπρού παρελθόντος του, είναι πάντοτε κατάμεστοι με ικανοποιημένους πελάτες, Έλληνες και ξένους, που απολαμβάνουν είτε το πρωινό και το brunch τους, είτε το φαγητό ή το ποτό τους, μιας και το «Ακταίον Classic» αποτελεί τον ιδανικότερο all day προορισμό στη Ρόδο. Αξίζει, τέλος, να αναφέρουμε ότι τόσο ο Υπεύθυνος του χώρου Μιχάλης Ίσκας όσο και ο Chef Κώστας Χαλιμούρδας, έχουν δώσει μεγάλη έμφαση στο inclusivity, ώστε στο «Αktaion Classic» να μπορεί να βρει πολλές επιλογές κάθε πελάτης.
