Είναι ο άνεμος που σαρώνει τους αγρούς,
αόρατα φτερά που αγκαλιάζουν την ψυχή,
φωτιά που σιγοκαίει όλους τους φτωχούς,
ψίθυρος γλυκός που ακούει το κάθε αφτί.
Είναι το φως που χορεύει μες στη νύχτα,
όλα τα άστρα που φωτίζουν τον ουρανό,
η δύναμη να κυνηγάς το όνειρο, η ελπίδα
να ζεις με πάθος, να μην χάνεις το ρυθμό.
Στον δρόμο της σιωπής, βρίσκεις φωνή,
στη φυλακή του φόβου, βρίσκεις φτερά,
είναι η ανάσα που ζει μακριά από δεσμά,
ανέμου χάρισμα, ελευθερία στην ψυχή.
Είναι η οδός που θα σε οδηγεί στην καρδιά,
το φως στο σκοτάδι, που λάμπει η αλήθεια,
η χαρά που βλέπεις στων παιδιών τη ματιά,
η ελευθερία είναι, πρέπει να γίνει συνήθεια.
Είναι αυτό: Όπου κι αν πας και αν βρεθείς,
δύναμη θα βρεις να είσαι αυτό που ποθείς,
είναι η ελευθερία που θέλει κάθε μαμά,
η ελπίδα να ζεις με πάθος και φτερά.
photo Mirkowa73, https://pixabay.com























