Το αμπάρι στο καΐκι μου
όνειρα είναι γεμάτο
νά’ χω να λέω με τη βροχή
βρεγμένος πάνω κάτω.
Να ξενυχτώ στις γειτονιές
να ξεδιπλώνω σκέψεις
να δένομαι με ξενητειές
και ξένων επισκέψεις.
Μέσα στη νύχτα να γυρνώ
σε ουρανούς κι αστέρια
να βλέπω στα ψηλά βουνα
της γης τα περιστέρια.
Λίγες να κλέβω αγκαλιές
για μένα και για σένα,
να έχω και τα πάθη μου
σφιχτά αγκαλιασμένα.
Έλα στη νύχτα δίχως φως
νερό να πιείς στο Μύλο,
και γω με τ’ άστρο της αυγής
χίλια φιλιά θα στείλω.
Καΐκι είναι η ζωή
με όνειρα γεμάτο
όμως μια θύελλα μικρή
ίσως το πάει στον πάτο.
Και με τα όνειρα αγκαλιά
πνιγούμε ένα βραδυ
αφού η ζωή δεν έδωσε
της λευτεριάς σημάδι.
photo Syaibatulhamdi, https://pixabay.com

















































