Κάποτε υπήρξε η γνήσια, συναρπαστική ναυτιλία. και είχα την τύχη να γνωρίσω, εξ απαλών ονύχων, την ανεπανάληπτη Χρυσή της Εποχή.
Η Άνδρος είναι νησί της ναυτιλίας, η οποία εδημιούργησε στους παλαιότερα πολυπληθέστερους κατοίκους του, και σε πολλούς εκπατρισμένους, την επαγγελματική, και πολύ προσοδοφόρο εξασφάλιση και την επιτυχία. Η ναυτιλία επροίκισε το νησί με την ευτυχία της σταθερής ευημερίας. διότι, χωρίς ευημερία, η οποία δημιουργείται από την εποικοδομητική εργασία, την ευσυνειδησία και την πρόθεση των ανθρώπων να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον εαυτό τους, πραγματική επιτυχία και ευτυχία δεν υπάρχουν.
Η επιτυχία και η ευτυχία δεν είναι απλές συμπτώσεις, τις δημιουργούμε.
Οι Άνδριοι ή Ανδριώτες ανέλαβαν την ευθύνη για τον εαυτό τους δημουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις, οι οποίες οδηγούν στην επιτυχία και στην ευημερία. Η Άνδρος διακρίθηκε για την πολύ μεγάλη ανάπτυξη της ναυτιλίας, η οποία συστηματοποιείται ήδη από το 1850. Και από τότε αρχίζει η εποποιΐα τών Ανδρίων ως θαλασσοπόρων και η Άνδρος φθάνει να έχει ένα μεγάλο τμήμα του εμπορικού μας στόλου μέχρι το τέλος τού περασμένου αιώνος. Αυτή η επιτυχία ήταν το αποτέλεσμα των προσπαθειών τόσων ανθρώπων.
Με τον παππού μου τον πλοίαρχο, τον θρυλικό καπτά Μαθιό Κουτσούκο, και την Αγγλίδα γιαγιά μου, την Ελένη , οι οποίοι με μεγάλωσαν, είχα την τύχη, όπως προανέφερα, να βιώσω από την πιο τρυφερή μου ηλικία, την καλλίτερη εποχή της ναυτιλίας. Άρχισα να ταξειδεύω μαζί τους από δύο ετών και, εκτός των ταξειδίων στην Βρετανία, η οποία υπήρξε η δεύτερη πατρίδα μου, όπου πολλές φορές συναντούσαμε τον παππού μου για να αποπλεύσουμε για άλλα μέρη, εγύρισα τον κόσμο, εγνώρισα άλλες χώρες, άλλους, ανθρώπους και έζησα από κοντά την συναρπαστική, τότε, ζωή του ναυτικού. Στα πεντακάθαρα πλοία υπήρχαν όλες οι ανέσεις και η ναυτσιπλοΐα ήταν, παρά τις όποιες δυσκολίες, μία ευπρόσδεκτη περιπέτεια – μία ανάγκη των ανδρών – με τα τόσα βιώματα τα οποία προσέφερε. Και μπορούσαν και να παρέχουν πλουσιοπάροχα τα πάντα στις οικογένειές τους.
Τότε τα πλοία ήταν επανδρωμένα με Έλληνες ναυτικούς και στα ανδριώτικα καράβια τα πληρώματα απετελούντο από πάρα πολλούς Ανδριώτες. Ο δε θαλαμηπόλος του παππού μου ήταν πάντα Ανδριώτης. Η ατμόσφαιρα ήταν οικογενειακή και τα ταξείδια μαγευτικά. Υπήρχε απόλυτη ασφάλεια στα πλοία, εν πλω, προς όλες τις κατευθύνσεις, και σε όλα τα λιμάνια, όπου και αν ήταν αυτά. Ο πλοίαρχος ήταν αυτό το οποίο σημαίνει η λέξη: Άρχων του πλοίου. Και όλα λειτουργούσαν με απόλυτη τάξη, σεβασμό και υπευθυνότητα. Ήταν θεός στο πλοίο.
Με τα φορτηγά πλοία μέναμε πολλς; ημέρες στα λιμάνια και είχαμε την ευκαρία να βλέπουμε τις διάφορε πόλεις, να πηγαίνουμε στα αξιοθέατα, στο θέατρο, σε καλά καταστήματα και εστιατόρια, και να γνωρίζουμε από κοντά τον τρόπο ζωής και τον πολιτισμό μίας χώρας, και είχαμε φίλους σε διαφόρους τόπους. Λονδίνο, Σουάνσι, Μπέλφαστ, Νέα Ορλεάνη, Μπάτον Ρουζ, διώρυγα του Παναμά, Ναγκόγια, Αλεξάνδρεια, Πορτ Σάϊντ και τόσα άλλα μέρη! Ο ορίζοντάς μου διευρύνθηκε τα μέγιστα.
Παιδούλα έμαθα να κάνω πολλές εργασίες στο πλοίο και έμαθα τόσα πράγματα! Ποιες σημαίες βάζαμε όταν μπαίναμε στα λιμάνια, τα σήματα μορς, να μετρώ το βάθος της καρίνας του πλοίου, τον χρόνο κατά τον οποίον αναβόσβηναν οι φάροι, να φτιάχνω ανεμόσκαλες, να κάνω ματσακόνι , όπως λένε οι ναυτικοί, (είναι ένα κυρτό σφυράκι με το οποίο αφαιρείται η παλαιά βαφή), και να βάφω, να κάνω μία ώρα την ημέρα τιμόνι όπως οι ναύτες – όπως είναι και εν προκειμένω η ναυτική έκφραση για τον χειρισμό του πηδαλίου – το οποίο είχα μάθει να χειρίζομιι τέλεια, καθώς και τον τηλέγραφο, με τον οποίον δίνονται εντολες στο μηχανοστάσιο, Ο παππούς μου με είχε συστήσει, χαριτολογώντας κα ταυτόχρονα καμαρώνοντας, σε πλοηγούς ως τον ανθυποπλοίαρχό του.
Όσα είδα και εβίωσα, μέχρι τυφώνα, και όσα θα μπορούσα να γράψω για την ζωή του ναυτικού δεν χωρούν σε ένα άρθρο.
Είναι μέγα κρίμα το ότι χάσαμε τους υπέρλαμπρους ναυτικούς μας, όχι μόνον στην Άνδρο, γενικότερα στην Ελλάδα, και τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη, τα οποία τους προσέφερε η ναυτιλία, και εύχομαι τα νέα παιδιά να αρχίσουν πάλι να ασχολούνται με την θάλασσα, αντί να πασχίζουν να βρουν μίαν επισφαλή θεσούλα με έναν πενιχρό μισθό, απλώς για να επιβιώνουν, στα σύγχρονα γραφεία-σαρκοφάγους!
Photo wirestock, Image license by freepik.com
