Η ψευδαίσθηση ότι οι εκλεγμένοι ηγέτες κυβερνούν χώρες είναι το μεγαλύτερο θέατρο της εποχής μας. Οι πρόεδροι, οι πρωθυπουργοί και τα κοινοβούλια εμφανίζονται ως “κυρίαρχοι”, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργούν ως εκτελεστικά όργανα μιας παγκόσμιας ελίτ. Οι αποφάσεις που επηρεάζουν δισεκατομμύρια ζωές δεν λαμβάνονται σε κοινοβούλια, αλλά σε κλειστές λέσχες όπως η Bilderberg, το World Economic Forum (WEF) και το Council on Foreign Relations (CFR).
Όταν οι Εθνικές Κυβερνήσεις Υποχωρούν
Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα:
- Η Ελληνική κρίση χρέους (2010–2015): Οι Έλληνες ψήφισαν «Όχι» στο δημοψήφισμα του 2015, μα η απόφαση δεν είχε καμία σημασία. Οι δανειστές, μέσω της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και της ΕΕ, επέβαλαν μνημόνια, αγνοώντας την ψήφο του λαού. Η εθνική βούληση συντρίφτηκε από τις αγορές και τις τράπεζες.
- Η πανδημία COVID-19: Τα μέτρα, οι κατευθύνσεις και οι αποφάσεις για τα εμβόλια δεν καθορίστηκαν από κάθε χώρα ανεξάρτητα, αλλά παρουσιάστηκαν ως «οδηγίες» από τον ΠΟΥ, το WEF και τις φαρμακευτικές εταιρείες. Όσες κυβερνήσεις πήγαν να διαφοροποιηθούν, δέχτηκαν τρομακτικές πιέσεις.
- Ενεργειακή κρίση και κυρώσεις στη Ρωσία: Οι λαοί της Ευρώπης πλήρωσαν με ακριβό ρεύμα και καύσιμα τις αποφάσεις για εμπάργκο, που παρουσιάστηκαν ως «εθνικές επιλογές». Όμως οι πραγματικοί κερδισμένοι ήταν οι ενεργειακοί κολοσσοί και οι υπερατλαντικοί σύμμαχοι.
- Ψηφιακές ταυτότητες και παρακολούθηση: Στο Νταβός, το WEF μιλά ανοιχτά για το “Great Reset” και για μια παγκόσμια κοινωνία ψηφιακού ελέγχου. Στη συνέχεια, βλέπουμε κράτη να υιοθετούν πολιτικές που εναρμονίζονται με αυτές τις κατευθύνσεις, λες και πρόκειται για «το μέλλον που δεν μπορούμε να αποφύγουμε».
Η Μαριονέτα και το Χέρι που Κινεί τα Νήματα
Όταν ένας πρωθυπουργός ανακοινώνει μια “δύσκολη αλλά αναγκαία” απόφαση, ο λαός νομίζει ότι προέκυψε από εθνική ανάλυση. Στην πραγματικότητα, είναι αποτέλεσμα πιέσεων, “συστάσεων” ή ακόμα και άμεσων εντολών από διεθνείς κύκλους. Όσοι τολμούν να διαφοροποιηθούν, στιγματίζονται ως «λαϊκιστές» ή «επικίνδυνοι» και συχνά εκδιώκονται από το πολιτικό προσκήνιο.
Γιατί Μας Αφορά Όλους
Αν δεν αφυπνιστούμε, θα συνεχίσουμε να ζούμε σε μια ψευδαίσθηση δημοκρατίας. Οι πραγματικοί κυβερνήτες δεν λογοδοτούν σε λαούς ούτε εκλέγονται. Ανήκουν σε λέσχες, επιτροπές και fora που σχεδιάζουν το μέλλον μας χωρίς εμάς.
Το ερώτημα δεν είναι πια ποιο κόμμα θα εκλεγεί. Το ερώτημα είναι:
Πότε οι λαοί θα απαιτήσουν πραγματική κυριαρχία; Πότε θα πάψουμε να ανεχόμαστε το θέατρο και να βλέπουμε τις μαριονέτες αντί για εκείνους που τραβούν τα νήματα;
ακουστε το βιντεο!!
photo by Yomare, https://pixabay.com
