Πάσχα σε μια Ευρώπη που αλλάζει

Οι ανησυχίες μεγαλώνουν όσο ο κόσμος αποσταθεροποιείται Κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, το Πάσχα έφερνε ηρεμία, πίστη και μια αίσθηση ενότητας. Φέτος όμως, το κλίμα είναι διαφορετικό. Δεν είναι μόνο τα μέτρα ασφαλείας έξω από τις εκκλησίες. Είναι κάτι πιο βαθύ. Μια ανησυχία που υπάρχει παντού. Στον κόσμο, στις κοινωνίες, στους ίδιους τους ανθρώπους. Μήπως τελικά δεν φοβόμαστε μόνο τα περιστατικά αλλά αυτό που δείχνουν; Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, οι αρχές βρίσκονται σε επιφυλακή. Οι εκκλησίες προστατεύονται, οι λειτουργίες γίνονται με παρουσία αστυνομίας και η αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι όπως πριν γίνεται όλο και πιο έντονη. Δεν είναι μόνο θέμα ασφάλειας. Είναι θέμα εμπιστοσύνης. Και εδώ γεννιέται ένα πιο δύσκολο ερώτημα. Χάνεται η ισορροπία; Όσο ο πόλεμος συνεχίζεται σε διάφορα μέτωπα, όσο η παγκόσμια ένταση αυξάνεται, τόσο οι κοινωνίες γίνονται πιο εύθραυστες. Οι ισορροπίες που κρατούσαν για χρόνια αρχίζουν να μετακινούνται. Και μέσα σε αυτή την αστάθεια, κάποιοι βλέπουν ευκαιρία. Είναι τυχαίο ότι σε περιόδους κρίσης εμφανίζονται πιο έντονες πιέσεις, διεκδικήσεις και συγκρούσεις; Ή μήπως κάθε μεγάλη αναταραχή ανοίγει τον δρόμο σε εκείνους που περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να επιβάλουν αυτά που ζητούν εδώ και χρόνια; Ο απλός κόσμος το νιώθει. Δεν χρειάζεται αναλύσεις για να καταλάβει ότι κάτι αλλάζει. Οι συζητήσεις δεν είναι πια ίδιες. Οι φόβοι είναι πιο έντονοι. Η αβεβαιότητα μεγαλύτερη. Και η ερώτηση που ακούγεται όλο και πιο συχνά είναι μία. Πού πάμε; Την ίδια στιγμή, ακόμα και σε ιερούς τόπους όπως η Ιερουσαλήμ, οι πιστοί έρχονται αντιμέτωποι με περιορισμούς και αυστηρά μέτρα. Το Άγιο Φως, ένα από τα πιο συμβολικά γεγονότα της Ορθοδοξίας, τελείται πλέον υπό αυστηρό έλεγχο. Είναι αυτό θέμα ασφάλειας ή ένδειξη μιας εποχής που αλλάζει; Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη για προστασία. Όμως όταν η πίστη βιώνεται μέσα σε φόβο και περιορισμούς, κάτι βαθύτερο έχει αρχίσει να μετακινείται. Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Από τη μία η ανάγκη για συνύπαρξη, από την άλλη η πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται. Οι ισορροπίες δεν είναι δεδομένες. Και όταν χάνονται, δύσκολα επανέρχονται. Το Πάσχα είναι σύμβολο ελπίδας. Αλλά φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, συνοδεύεται από ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε αυτό που είμαστε ή μπαίνουμε σε μια νέα εποχή όπου όλα επαναπροσδιορίζονται; Και ακόμη κι αν μείνει έστω και ένας πιστός να γιορτάζει τη Γέννηση και την Ανάσταση του Θεανθρώπου, αυτή η πίστη δεν θα σβήσει ποτέ. Θα ζει πάντα στις καρδιές μας, στις μνήμες μας, στα παιδικά μας χρόνια, τότε που τρέχαμε στις εκκλησίες τη Μεγάλη Εβδομάδα, που περιμέναμε με ευλάβεια κάθε Μεγάλη Παρασκευή τον Επιτάφιο και κάθε Μεγάλο Σάββατο το Άγιο Φως της Αναστάσεως του Κυρίου. Αυτές τις αξίες οφείλουμε να μεταδώσουμε και στις επόμενες γενιές. Την πίστη, την αγάπη, τη συμπόνια, την ελπίδα, όλα όσα μας δίδαξε ο Χριστός. Όχι το μίσος. Όχι τους πολέμους. Αλλά το μεγάλο μήνυμα της θυσίας, της συγχώρεσης και της αγάπης. Αγαπάτε αλλήλους. Καλό Πάσχα, αδέλφια μου. Καλή Ανάσταση με φως στις ψυχές μας και ειρήνη στον κόσμο. Με εκτίμηση, Ιωάννα Λαζάρου Publisher – Greek News & Radio FL | Businessrise Publishing