Αποχαιρετούμε έναν Γίγαντα του πνεύματος, έναν ευπατρίδη της εποχής μας, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στη γνώση, στον πολιτισμό και στην ανάδειξη του έργου των άλλων. Θρηνούμε μια μεγάλη απώλεια. Αλλά μαζί με τη θλίψη αισθανόμαστε και ευγνωμοσύνη. Γιατί είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε τον πολιτισμό, την ιστορία, την επιστήμη και την Ελλάδα με αφοσίωση και αξιοπρέπεια.
Η ζωή ενός δασκάλου δεν τελειώνει όταν σιγήσει η φωνή του. Οι δάσκαλοι ζουν μέσα στα έργα τους. Ζουν στις ιδέες που άφησαν πίσω τους. Ζουν σε κάθε άνθρωπο που βοήθησαν να δει τον κόσμο με περισσότερη γνώση και περισσότερη αγάπη.
Στεκόμαστε με βαθιά συγκίνηση μπροστά στην απώλεια ενός ξεχωριστού ανθρώπου. Ενός ανθρώπου που δεν μέτρησε τη ζωή του με αξιώματα, προβολή ή προσωπική αναγνώριση, αλλά με το μέτρο της προσφοράς. Αποχαιρετούμε τον Σπάρτακο Πατεράκη, έναν ευπατρίδη, έναν ακούραστο εργάτη του λόγου, έναν αληθινό δάσκαλο.
Ο Πλάτων, όταν μιλούσε για τον ανώτερο άνθρωπο, δεν αναφερόταν μόνο στη γνώση, αλλά στην αρμονία κόσμου, ψυχής και πράξης. Ο πραγματικά μορφωμένος άνθρωπος είναι εκείνος που δεν κρατά το φως της γνώσης για τον εαυτό του, αλλά το μεταδίδει στους άλλους. Και αυτό ακριβώς υπηρέτησε ο Σπάρτακος σε όλη του τη διαδρομή.
Ο Περικλής, στον περίφημο λόγο του για τους Αθηναίους που έπεσαν υπέρ της πατρίδας, είπε ότι οι άριστοι άνδρες δεν χρειάζονται μόνο λόγια για να τιμηθούν· η μεγαλύτερη τιμή τους είναι να συνεχίζεται το έργο τους μέσα στην κοινωνία. Και το έργο του Σπάρτακου θα συνεχιστεί. Θα συνεχιστεί στις εκπομπές που δημιούργησε, στις γνώσεις που διέδωσε, στους ανθρώπους που ενέπνευσε, στις γενιές που θα ανακαλύψουν μέσα από αυτόν τον πλούτο της ελληνικής σκέψης.
Ο Σπάρτακος Πατεράκης δεν ήταν απλώς δημοσιογράφος. Ήταν ένας αληθινός δάσκαλος. Ένας δάσκαλος που γνώριζε ότι η μεγαλύτερη αποστολή του ανθρώπου δεν είναι να αναζητά τη δική του δόξα, αλλά να φωτίζει τον δρόμο των άλλων. Με τον Τηλεοπτικό & Διαδικτυακό Σταθμό «Φρυκτωρίες» δημιούργησε έναν πνευματικό φάρο, έναν χώρο όπου η ιστορία, η επιστήμη, η φιλοσοφία και ο ελληνικός πολιτισμός βρήκαν φωνή και παρουσία.
Ήταν ένας άνθρωπος που έκανε πράξη το ιδανικό του καλοῦ κἀγαθοῦ· του ανθρώπου που συνδυάζει την καλλιέργεια του πνεύματος με το ήθος, την αγάπη για την αλήθεια με την αγάπη για τον συνάνθρωπο και την αγάπη για την πατρίδα. Για εκείνον η Ελλάδα δεν ήταν απλώς ένας τόπος. Ήταν μια διαχρονική ιδέα, ένας πολιτισμός, μια ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές.
Με το έργο του στις «Φρυκτωρίες» άναψε έναν σύγχρονο Φρυκτό πύργο γνώσης. Όπως οι αρχαίες φρυκτωρίες μετέφεραν το μήνυμα από τόπο σε τόπο, έτσι και εκείνος μετέφερε τις ιδέες, τις έρευνες και τις φωνές ανθρώπων του πνεύματος σε κάθε γωνιά του κόσμου. Έδωσε ζωή στον διάλογο, ανέδειξε επιστήμονες, ερευνητές και δασκάλους, και απέδειξε ότι ο μεγαλύτερος δάσκαλος είναι εκείνος που έχει τη γενναιοδωρία να προβάλλει τους άλλους.
Υπήρξε ο άνθρωπος που ανέδειξε ακούραστα το έργο άλλων δασκάλων. Έδωσε βήμα σε ερευνητές, επιστήμονες και ανθρώπους του πνεύματος, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η αληθινή παιδεία δεν οικοδομείται πάνω στην προβολή του εγώ, αλλά στη χαρά της προσφοράς. Η γενναιοδωρία του πνεύματός του ήταν το μεγαλύτερο μάθημά του.
Έφυγε ένας Έλληνας με εξαιρετικό έργο, ένας άνθρωπος με βαθιά πατριωτική αγάπη — όχι ως σύνθημα, αλλά ως καθημερινή πράξη υπηρεσίας προς την πατρίδα, τη γλώσσα, την ιστορική μνήμη και τον πολιτισμό μας.
Οι μεγάλοι δάσκαλοι όμως δεν σβήνουν. Οι άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη γνώση συνεχίζουν να ζουν μέσα από τα έργα τους, μέσα από τις ιδέες που άφησαν πίσω τους, μέσα από τους ανθρώπους που ενέπνευσαν.
Ο Σπάρτακος Πατεράκης θα παραμείνει ζωντανός στις εκπομπές του, στις συζητήσεις του, στις φωνές των ανθρώπων που ανέδειξε και στις καρδιές όλων όσοι γνώρισαν την προσφορά του.
Η απώλεια είναι μεγάλη. Το κενό που αφήνει είναι βαθύ.
Όμως η παρακαταθήκη του είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Ο Σπάρτακος Πατεράκης υπήρξε Έλληνας με εξαιρετικό έργο. Υπήρξε άνθρωπος με πατριωτική αγάπη, με πνευματική γενναιότητα και με καρδιά ανοιχτή προς όλους.
Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του όχι μόνο με τα λόγια μας, αλλά συνεχίζοντας το έργο που αγάπησε: την αναζήτηση της γνώσης, την ανάδειξη της αλήθειας και τη μετάδοση του ελληνικού φωτός.
Καλό σου ταξίδι, Σπάρτακε.
Το όνομά σου θα παραμείνει στις φρυκτωρίες της μνήμης μας, εκεί όπου το φως της γνώσης δεν σβήνει ποτέ.
Αιωνία η μνήμη του ευπατρίδη, του δασκάλου, του φωτισμένου Έλληνα.
photo @paterakis.spartakos, faceebook
