Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας και αφήνουν πίσω τους κάτι περισσότερο από μια ανάμνηση. Αφήνουν γνώση, αξίες, ένα βλέμμα που μας ενθάρρυνε, μια κουβέντα που θυμόμαστε ακόμη και σήμερα.
Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι εκπαιδευτικοί.
Η 5η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών, είναι μια ημέρα αφιερωμένη σε όλους εκείνους που καθημερινά στέκονται δίπλα στα παιδιά και στους νέους, όχι μόνο για να τους μάθουν γράμματα, αλλά και για να τους βοηθήσουν να ανακαλύψουν τον εαυτό τους και τον κόσμο γύρω τους.
Γιατί ο εκπαιδευτικός δεν κρατά μόνο ένα βιβλίο στα χέρια του. Κρατά στα χέρια του ένα κομμάτι από το μέλλον.
Μέσα σε μια σχολική αίθουσα δεν διδάσκονται μόνο μαθηματικά, γλώσσα, ιστορία και επιστήμες. Εκεί μαθαίνουμε να προσπαθούμε, να συνεργαζόμαστε, να σεβόμαστε, να σηκωνόμαστε όταν αποτυγχάνουμε και να πιστεύουμε λίγο περισσότερο στις δυνατότητές μας.
Κάποιες φορές, ένας εκπαιδευτικός μπορεί να γίνει η φωνή που θα πει σε ένα παιδί «μπορείς», τη στιγμή που εκείνο έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για τον εαυτό του.
Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες προσφορές του.
Γιατί η γνώση μπορεί να ανοίξει έναν δρόμο, όμως η ενθάρρυνση μπορεί να δώσει σε έναν άνθρωπο το θάρρος να τον περπατήσει.
Πίσω από κάθε εκπαιδευτικό υπάρχει ένας άνθρωπος που δίνει χρόνο, υπομονή, προσπάθεια και κομμάτια από την ψυχή του. Ένας άνθρωπος που πολλές φορές κουράζεται, όμως επιστρέφει στην τάξη και συνεχίζει.
Και χρόνια αργότερα, όταν οι μαθητές έχουν μεγαλώσει, μπορεί να μη θυμούνται όλες τις σελίδες των βιβλίων. Μπορεί όμως να θυμούνται εκείνον τον δάσκαλο που τους έκανε να πιστέψουν στον εαυτό τους. Εκείνη τη δασκάλα που τους άκουσε. Εκείνον τον εκπαιδευτικό που στάθηκε δίπλα τους σε μια δύσκολη στιγμή.
Γιατί τελικά, η μεγαλύτερη διδασκαλία δεν βρίσκεται πάντα σε αυτά που γράφονται στον πίνακα.
Βρίσκεται σε αυτά που μένουν μέσα μας.
Σήμερα, λοιπόν, αξίζει ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους τους εκπαιδευτικούς.
Για τη γνώση που προσφέρουν, για την υπομονή τους, για τις μικρές καθημερινές τους πράξεις που ίσως περνούν απαρατήρητες, αλλά μπορούν να σημαδέψουν μια ολόκληρη ζωή.
Γιατί ένας καλός εκπαιδευτικός δεν μας μαθαίνει μόνο να διαβάζουμε τον κόσμο.
Μας μαθαίνει να τον κοιτάμε με πιο ανοιχτά μάτια, με περισσότερη ανθρωπιά και, κυρίως, με την πίστη πως μπορούμε κι εμείς να αφήσουμε το δικό μας μικρό φως μέσα του.
Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο όμορφο μάθημα που μπορεί να μας χαρίσει ένας άνθρωπος.
Να μας μάθει όχι μόνο τι να γνωρίζουμε, αλλά και ποιοι μπορούμε να γίνουμε.
Και ίσως, μέσα σε αυτή την ημέρα, αξίζει να θυμηθούμε και τους δικούς μας εκπαιδευτικούς. Εκείνους που κάποτε στάθηκαν απέναντί μας στην τάξη και, χωρίς να το γνωρίζουν, άφησαν ένα μικρό σημάδι στην ψυχή μας.
Κάποιοι μπορεί να μας έμαθαν ένα μάθημα από ένα βιβλίο. Άλλοι, όμως, μπορεί να μας έμαθαν κάτι που δεν υπήρχε σε καμία σελίδα: να μη φοβόμαστε την προσπάθεια, να σηκωνόμαστε μετά από μια αποτυχία, να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας.
Χρόνια περνούν, οι τάξεις αλλάζουν, τα σχολεία μένουν πίσω, όμως ορισμένοι δάσκαλοι συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα μας.
Μέσα σε μια λέξη που θυμόμαστε, σε μια συμβουλή, σε ένα χαμόγελο, σε μια στιγμή που μας έκαναν να νιώσουμε πως αξίζουμε.
Σε όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς που κάποτε έγιναν ένα μικρό φως στον δρόμο μας, ένα μεγάλο «ευχαριστώ».
Γιατί μπορεί να ξεχάσουμε πολλά από όσα μας δίδαξαν…
Όμως δεν ξεχνάμε ποτέ τον άνθρωπο που μας έκανε να πιστέψουμε στον εαυτό μας.
photo Steveriot1, https://pixabay.com
