Ο Φώτης Δανάλης γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κεφαλονιά. Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα ζει στο εξωτερικό, όπου αρχίζει να διαφαίνεται το ταλέντο του στη ζωγραφική. Οι παραστάσεις από την παιδική και εφηβική του ηλικία, αλλά και η αγάπη του για την καινοτομία, δείχνουν να είναι τα πρώτα του ερεθίσματα, τα οποία απεικονίζει με κάρβουνο, μολύβι και χρώμα σε χαρτόνι και μουσαμά. Στο εξωτερικό αρχίζει και ολοκληρώνει τον κύκλο σπουδών του στο Βιομηχανικό Σχέδιο, μέσα από αλλεπάλληλες διακρίσεις, ενώ παρακολουθεί συγχρόνως μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης. Γητεύεται από τη φύση, τους ανοικτούς ορίζοντες, τα περιγράμματα, τις μορφές, τα σχήματα, τα χρώματα και αρχίζει να πειραματίζεται στα δικά του έργα σμίγοντας υλικά, υφές, γραμμές και σύμβολα. Επιστρέφει στην Ελλάδα, ερωτεύεται, παντρεύεται και γίνεται πατέρας. Συνεχίζει να εκφράζεται μέσα από τη δημιουργία των έργων του. Στο εργαστήριο του με νέα ερεθίσματα, αναπνέει μέσα από τη ζωγραφική, δραπετεύει, ελευθερώνεται, ξεκουράζεται, ταξιδεύει νοερά στους κόσμους του δικού του σύμπαντος. Λατρεύει το γαλάζιο, το χρώμα των χρωμάτων, παίζει με το κόκκινο, αδιαφορεί για την τεχνολογία, απέχει από κοινωνικές εκδηλώσεις, μαγεύεται από τη μουσική. Η πρώτη του έκθεση ζωγραφικής φιλοξενείται στο Κολλέγιο Αθηνών το 2000. Τα έργα του παρουσιάζουν εξεικονισμένους στοχασμούς του καλλιτέχνη, ο οποίος χρησιμοποιεί μικτά υλικά, καθώς επίσης και objets trouve's, επιδιώκοντας χρωματικές και υφολογικές αντιθέσεις. Η θεματολογία και η τεχνική των έργων του ποικίλουν ανά περιόδους, ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχεται. Ανήκουν στο συμβολισμό και πάντα εμπεριέχουν ένα γνωστικό υποκείμενο, ένα σημείο αναφοράς που οι άνθρωποι το ερμηνεύουν με διαφορετικό νόημα ο καθένας. Αλλωστε «ένας πίνακας υπάρχει μόνο για αυτό που είναι και ζει για αυτόν που το κοιτάζει», όπως δηλώνει ο ίδιος. Αναφέρει χαρακτηριστικά η κριτικός και Ιστορικός της Τέχνης Αθηνά Σχινά: «Ο Φώτης Δανάλης, μέσα από μια θεατρική αντίληψη, σκηνοθετεί και ταυτοχρόνως σκηνογραφεί μια διευθέτηση εικόνων, που η μια συμπληρώνει ή ανατρέπει απροσδόκητα την άλλη. Ανάμεσά τους, η χωροχρονική διάσταση διατυπώνεται με μεγάλες αφαιρετικές πινελιές και με χρώματα που άλλοτε ισορροπούν τις αντιθέσεις και άλλοτε τις ενδυναμώνουν, τονίζοντας τόσο τα όρια του παραστατικού, όσο και τις υπερβάσεις του, κυρίως όμως τους ανοιχτούς ορίζοντες μιας πιθανής συνύπαρξης που δεν γνωρίζει «στεγανά» και δεν δεσμεύεται από κανενός είδους συμβάσεις». Εργα του έχουν παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις όπως στο Κολλέγιο Αθηνών, στην World Fine Art Gallery - Νέα Υόρκη, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην Πινακοθήκη της Χίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «ΜΕΛΙΝΑ», στο Art House Μύλος στη Θεσσαλονίκη, στην Gallery Millennium στην Πάτρα, στο Πολιτιστικό κέντρο Σάμης στην Κεφαλονιά, στον πολυχώρο Τέχνης κΚ, ενώ έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό
