Οραματίζομαι ένα καμένο δάσος. Χωρίς διόδια στο διάβα των πουλιών. Χωρίς πουλιά. Χωρίς ζωύφια στις χούφτες των παιδιών. Χωρίς παιδιά. Χωρίς σκιρτήματα στο χάδι του αέρα. Χωρίς αέρα. Οραματίζομαι έναν καμένο δρόμο. Χωρίς τις εμμονές των συνθημάτων. Χωρίς...
Τα Άρθρα μου
Το κελί
Θα σας μιλήσω ανοιχτά. Μέχρι προχθές παράπονο δεν είχα στο κελί μου. Εντάξει, είναι λίγο σκοτεινό θαμπώνει ο φεγγίτης εκεί πάνω οι βέργες κομματιάζουν την πανσέληνο κι ένα πουλί δεν φάνηκε στα χρόνια. Μα ποιος μετράει τέτοιες λεπτομέρειες μπροστά στ’ αξεσουάρ που μου...
ΛΕΣΧΗ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ
Τζάμπα ποντάρω στα μολύβια μου απόψε. Οι γομολάστιχες στοιχειώνουν στο ζερό. Εδώ καφές εκεί καπνός πού κρύφτηκαν οι λέξεις; Τα φύλλα ξενυχτάνε ανοιχτά ένας κρουπιέρης αεράτος με ξαφρίζει. Και πουθενά ένας σεισμός μια σύρραξη ένα σκαρί χυμένο στη Μεσόγειο μια έκρηξη...




