Στα γαλάζια νερά κολυμπώ σαν δελφίνι, μα η γιαγιά στα βαθιά ν’ ανοιχτώ δε μ’ αφήνει.   - «Μην τη βλέπεις γλυκιά και γαλήνια» μου λέει «γιατί, εκεί που γελά, μελανιάζει και κλαίει.   Είδες πώς μουλωχτά σου κατάπιε τη μάσκα, μόλις άφησες χθες τα χεράκια σου λάσκα;»...

Παίζουμε πετάει-πετάει; είπε η Βίκη και γελάει, γιατί το ’βαλε στο νου της να μπερδέψει τον παππού της.   Στον αϊτό και το γεράκι πάει στα ύψη το χεράκι, μα ποτέ δεν το σηκώνεις, όταν λεν πετάει ο Αντώνης.   Στις κορφές πετάει ο γλάρος στη στεριά πατάει ο...

Έρευνα Δημήτρη Συμεωνίδη και μεταφράσεις από τα Αγγλικά     Οι Χατζήδες (μουσουλμάνοι προσκυνητές) στη Μέκκα εκτελούν τα καθήκοντα του ετήσιου ισλαμικού προσκυνήματος, του «Χατζ», που είναι υποχρεωτικό τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους, περιλαμβάνοντας...

 Άσπρος πονηρόγατος κόλπα μαγειρεύει, σκανταλιές ατέλειωτες και μπελά γυρεύει.   Έβαλε στο μάτι του μπακιρένιο τάσι που με τ’ αποτσίγαρα το ’χανε ξεχάσει.   Όρμησε σαν σίφουνας και τα βρήκε σκούρα, γιατί πασαλείφτηκε τίγκα στη μουντζούρα.   «Κοίτα πώς...

Συννεφάκια πουπουλένια πάνω στ’ ουρανού τη στράτα ταξιδεύουν κι όλο αλλάζουν, λες και κάνουν μασκαράτα.   Ένας γέρος με μπαστούνι τώρα μου θυμίζει κάρο κι η αρκούδα της Αλάσκας άσπρο σπίτι με φουγάρο.   Δες πως έγινε η κατσίκα! χαλασμένο τραπεζάκι κι η...

 Όλα γίναν άνω κάτω Τι παιδί τρελό! Κάλτσες, ρούχα πεταμένα χρώματα, στυλό. «Πάλι σκόρπισες, Φροσούλα, τις μπογιές. γιατί; έγιν’ ο Αζόρ παλιάτσος, κλόουν το γατί. Κι όπως τρέχουν πέρα-δώθε- δες τι σιχασιές!-έβαψαν όλο το σπίτι με πατημασιές! Βάλε τάξη επιτέλους μη...

Μοσχοβολούσε το βουνό ρίγανη και θυμάρι και δυο ξωμάχοι μάζευαν κλωνάρια στο ταγάρι.   Έκοψε ο πρώτος ώριμες κορφές μ’ ένα ψαλίδι κι ύστερα ξεκουράστηκε στης βρύσης το στασίδι.   Ήπιε νερό, δροσίστηκε κι έκανε το σταυρό του, σαν ρούφηξε την ευωδιά από το …...

Χελιδόνι μου σπαθάτο, ποιός σε δίδαξε να χτίζεις και με τέχνη και μεράκι τη φωλιά σου να φροντίζεις;   Μα, γλυκό μου κοριτσάκι, ο Θεούλης μας, ποιος άλλος έπλασε όμορφο τον κόσμο που ’ναι απέραντα μεγάλος!   Δεν θα πω για τ’ άλλα ζώα, για πουλιά θα σου...

«Πες τρεις λέξεις από ρο» είπε ο Ρένος στη Ρορώ, «γρήγορα σαν το νεράκι όταν τρέχει στο ρυάκι». «Ρόδι, ρέμα, ροβολώ!» είπε πρόσχαρα η Ρορώ.  «Πες από το γράμμα φι» είπε ο Φώτης στη Φιφή που τη φώναζε Φιφίκα κι άλλοτε για πλάκα Σφήκα. «Φάρος, φόρεμα, φωνή!» είπε...

Έγραψε η Νόρα στη γιαγιά να ’ρθει στο προσκεφάλι και παραμύθι να της πει γλυκά κι αγάλι-αγάλι.   Την έψαχναν σ’ όλη τη γη, τη βρήκαν στους αγγέλους και διάβασε η καλή γιαγιά το γράμμα επί τέλους :   «Γιαγιά μου, δε σε ξέχασα, σ’ αναζητώ, μου λείπεις» κι...