Είναι η νέα γλώσσα του δρόμου που  χρησιμοποιούν, οι πιτσιρικάδες για να μην τους καταλαβαίνουν οι μεγαλύτεροι. Τώρα οι στίχοι από Τράπ ή από πιτσιρικάδες σε Σκέϊτ Σποτ όταν μιλάνε σχηματίζεται η εντύπωση ότι είναι εξωγήινοι γιατί η γλώσσα τους είναι ακαταλαβίστικη ...

Μου χάρισε ο πατέρας - Τι χαρά! - εξάχορδη κιθάρα στη γιορτή μου κι όταν στα χέρια μου την πήρα τρυφερά, θαρρούσα πως ψιθύρισε στ’ αφτί μου:   - «Άκου, παιδί, της τσάπας1τον αχό2, το κύμα πώς παφλάζει στο λιμάνι, το τραίνο που σφυρίζει μοναχό και την κραυγή του...

Αν ήξερα τη γλώσσα των πουλιών, θα ρώταγα, που λες, το καναρίνι: «Ε, συ, τραγουδιστή της φυλακής, τι προτιμάς, τη λευτεριά ή τη γαλήνη;»   Θα μου ’λεγε, θαρρώ, πως το κλουβί του δίνει ασφάλεια, σποράκια και φροντίδα, μα στην καρδιά του έχει έναν πόθο δυνατό για...

Οι «Διαβουλεύσεις» αυτήν την εβδομάδα εστιάζουν σε ένα θέμα βαθιά ελληνικό και διαχρονικό: τη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Πώς μαθαίνουμε τα ελληνικά; Πώς τα χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα; Πόσο τα ξεχνάμε — και πόσο, άθελά μας, «ξεστρατίζουμε στις αμμουδιές του...

Το φεγγάρι πρόβαλε στου βουνού το φρύδι και στο τζάμι κόλλησε ο Μηνάς σαν στρείδι.   «Γεια σου, φεγγαράκι μου» του ’πε «φίλε, γεια σου! Τους διαβάτες της νυχτιάς να φωτίζεις νοιάσου.   Μην κρυφτείς στα σύννεφα, στ’ ανοιχτά προχώρα, έρχεται ο πατέρας μου...

(Αφιερωμένο στη μαγεία της πρώτης τάξης της ζωής — το Νηπιαγωγείο)   «Στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευζην - Μέγας Αλέξανδρος »Μια φράση που περικλείει όλη τη δύναμη και την αποστολή των δασκάλων. Σε ένα κόσμο που αλλάζει συνεχώς με...

Η πατρίδα μας η Ελλάδα βεργολυγερή Ναϊάδα κολυμπάει στο νερό με δαντελωτό φουρό άσπρο σαν χιονονιφάδα.   Έχει φορεσιά γαλάζια, κάνει σκέρτσα, κάνει νάζια, στέμμα δάφνινο φορεί μ’ αρχαιότεχνο φλουρί και στο στήθος της τσαπράζια.   Λούζεται με φως στον ήλιο σ’...

Ω, για δες το σαλιγκάρι! κούτσα - κούτσα σεργιανίζει και μ’ έν’ ασημένιο χνάρι κορδελίτσες ζωγραφίζει.   Με το σπίτι του στη ράχη ψάχνει γύρω την τροφή του κι ύστερα κλείνει την πόρτα τυλιγμένο στη σιωπή του.   - Πώς περνά τάχα την ώρα; Να το παίξω ή με...

Πουλί νιογέννητο σε μια φωλίτσα στης κοτσυφίναςτην αγκαλίτσα ζούσε ζεστά, μα ξάφνου γλίστρησε, πέφτει στο χώμα, πίπιζε, Θεέ μου, σε κρύο στρώμα τρεμουλιαστά!  Διώξε, Χριστούλη μου, σ’ άγνωστη στράτα του γείτονά μας τη μαύρη γάτα να μην το δει κι εγώ το ψεύτικο...

Γράφει ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος, Επίτιμος Διευθυντής Ευρωπαϊκής Επιτροπής     Έζησα να τ’ακούσω κι’αυτό στα ενενήντα οχτώ μου. Και από ποιόν; Από Καθηγητή γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, τον κ. Ξυδόπουλο, στα πλαίσια συν΄συνέντευξή του στην Καθημερινή...