Γυμνό το στέρνο και τραχύ
ορφανό από βραβεύσεις
και κουδουνίζοντα μετάλλια.
Σε νικητήριο βάρθρο,
δεν ανέβηκε ποτέ του.
Ο έπαινος, ανέγνωρη
εις τα ώτα του λέξη.
Εορτασμούς και συμπόσια δεν κατέχει.
Τα συχαρίκια διακρίσεων επί χάρτου
κενά και ανούσια.
Καθημερινά σε επιβίωσης αγώνες χωρίς χειροκρότημα,
κοινό και επευφημίες.
Στο σανίδι αφανής, έσχατος
των τιμωμένων και απαραιτήτως μη ηθοποιός.
Ισόβειο πρότυπο αθώων λιλλιπούτειων ακόλουθων.
Πρωταγωνιστής στης ζωής το κάλεσμα.
Ήρωας ειδικής κατηγορίας ενηλίκων
συχνά κατεταγμένος στη λίστα των λησμονημένων.
Σήκω πατέρα ψηλά
την κεφαλήν σου και
άδραξε κάθε τιμή
που σου αρμόζει.
Υπέρ πάντων
των δικών σου πεπραγμένων
σεβάσμια φιλώ τα ροζιασμένα χέρια σου,
χάριτες οφείλω,
ταπεινά σ’ ευχαριστώ.
photo wirestock, Image license by freepik.com
