Μειδίαμα αινιγματικό,  ασπρόμαυρη μορφή, λεβέντικη ατσαλάκωτα νιάτα πρόσωπο αγαπημένο φόντο ασπρόμαυρο. Κορμοστασιά χρόνια  η ίδια  όμορφος το ίδιο νέος το ίδιο ανέπαφος στο άγγιγμα  του χρόνου. Μάνες βουρκώσαν γεράσαν νοικοκυρεύτηκαν νήπια στα τώρα μου χρώμα στα τότε...

Γύρισα μάνα... Άργησα, αλλά γύρισα. Αλλιώς τη φαντάστηκα αυτή τη μέρα. Να γυρνάω με χαρά. Να κατηφορίζω τρέχοντας. Να σηκώνω σκόνη στο δρομάκι έξω  απ' το χωριό. Να σκύψω να φιλήσω το χώμα του χωριού μας. Να πιω τον καφέ μου κάτω απ' τη λεμονιά μας. Δε σε βρήκα μάνα...

Απόψε το βράδυ μην κοιμηθείς αλλόκοτη φαντάζει η βραδιά θαύματα συμβαίνουν, επίγεια σε ζώνει ανατριχίλα.   Άνοιξαν βλέπεις οι ουρανοί  η αγωνία εντείνεται , το Θείο Δράμα κορυφώνεται, το ανθρώπινο , ουδείς οίδε.   Ακροβατεί ,ισορροπεί ξεφτισμένη η κλωστή του...

«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυχτός...» Άνθρωποι γρηγορείτε. Τις αδικίες παύσατε. Τις κακίες απετάξατε. Τα μίση και τις ζήλιες άμεσα εγκαταλείψατε. Αγάπης το Μανδύα ενδυθείτε και λάδι στο λυχνάρι σας με πόθο ανάτασης ανάψατε. Ιδού ο Νυμφίος έρχεται με τους...

Στοιχειωμένο πλοίο κανείς δεν το' χε πλησιάσει.  Μισόν αιώνα προσαραγμένο στην αμμούδα. Σε μένα έλαχε η αβαρία το θησαυρό ν' ανακαλύψω. Στο τρίτο ντουλάπι της γέφυρας βρήκα τις λέξεις σου, Νίκο. Σ' ένα τετράδιο νοτισμένο απ' το πούσι. Σκουριασμένες, αλλά ζωντανές...

Στο Σύνταγμα, ατάραχος ο Χρόνος, το βλέμμα του ένα κομμάτι παγωμένο μάρμαρο. Ένας πατέρας τον κοιτά κατάματα. Δεν πεινά, δεν διψά, επιζητά να πιει το πικρό  ποτήριο της αλήθειας.   Πατέρας με μια φωτογραφία — ιερό Ευαγγέλιο στο χέρι — ό,τι απέμεινε απ' το παιδί...

Αποφορτίζομαι... Οικονομικά, ανέξοδα. Με ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Με ανανεώσιμες πηγές στο μέγιστο. Φιλικές, καθαρές, αβλαβείς. Αξιοποιώ πλήρως όλους τους βιωτικούς και αβιωτικούς παράγοντες.  Νερό- ζωοφόρο, θεραπευτικό. Αναγεννά. Θρέφει το σώμα. Ήλιος- ο απόλυτος...

Τις περιμένω... Τις περιμένω και φέτος τις σειρήνες στις 15 και στις 20 Ιουλίου! Ανυπομονώ... Ελπίζω να είναι πιο δυνατές, πιο ανατριχιαστικές, πιο άγριες! Να έχουν πολύ μεγαλύτερη ένταση και πολύ μεγαλύτερη διάρκεια. Να μη σταματήσουν στα 30 δευτερόλεπτα,.ούτε στο...

Βάωστα μμάθθκια σου μανά να μεν θωρείς καθόλου Τζιαι τούτα που γινήσκουνται πάσιν κατά δκιαόλου. Μείνε μέσα στ’ αγκάλια μου τζιαι σφίξε την καρκιά σου Γυρόν εκρήξεις μάχουνται σκοτώνουν τα παιθκιά σου. Βάωστα μμάθκια σου μανά βάωσε τζιαι τ’ αφτιά σου Εν πόνος πον...

Γυμνό το στέρνο και τραχύορφανό από βραβεύσεις και κουδουνίζοντα μετάλλια.Σε νικητήριο βάρθρο, δεν ανέβηκε ποτέ του.Ο έπαινος, ανέγνωρη εις τα ώτα του λέξη.Εορτασμούς και συμπόσια δεν κατέχει.Τα συχαρίκια διακρίσεων επί χάρτου  κενά και ανούσια.Καθημερινά σε επιβίωσης...

Τα βλέφαρα νοσταλγικά βαραίνουνΗ σκέψη μου εκ νέου σε αναζητά. Οι αισθήσεις εκ βαθέων πάλλονται συνειρμικά.Του νερού το κελάρυσμα, αμέριμνα χαρούμενο,ψιθυρίζει λόγια παρήγορα στ' αυτιά. Της φυλλωσιάς ο δρόσοςτης επιβίωσής μου η ελπίδα. Βαθυπράσινοι οι πορτοκαλαιώνες...

Θα πάρω μιαν ανηφοριά, να βρω τα μονοπάτια, εκείνα που κατάντησαν τον τόπο μου κομμάτια. Θα ψάξω γύρω για να βρω λόγους για τη θυσία αφού φιλόπατρις εδώ, ίσον υποκρισία. Περίμενα πως θα 'βρισκα την Κύπρο ενωμένηλεβέντικη, ηρωική σαν ήταν μαθημένη. Τα σκαλοπάτια έψαξα...

Δεν έχω λόγια να σας πω... παρά μόνο να υποκλιθώ στη δύναμη και στο μεγαλείο της ψυχής σας... Είμαστε μαζί σας σε τούτη την αδικία, σε τούτο το ατιμώρητο έγκλημα.... Γονείς των Τεμπών κρατάτε γερά... Σαν ελάχιστη ένδειξη της συμπαράστασής μου, μια ανάρτησή μου με ένα...

Μειδίαμα αινιγματικό,  ασπρόμαυρη μορφή, λεβέντικη ατσαλάκωτα νιάτα πρόσωπο αγαπημένο φόντο ασπρόμαυρο. Κορμοστασιά χρόνια η  ίδια  όμορφος το ίδιο νέος το ίδιο ανέπαφος στο άγγιγμα του χρόνου. Μάνες βουρκώσαν, γεράσαν,  νοικοκυρεύτηκαν νήπια στα τώρα μου χρώμα στα...

Τα βλέφαρα νοσταλγικά βαραίνουν  Η σκέψη μου εκ νέου σε αναζητά.  Οι αισθήσεις εκ βαθέων πάλλονται συνειρμικά.  Του νερού το κελάρυσμα, αμέριμνα χαρούμενο,  ψιθυρίζει λόγια παρήγορα στ' αυτιά.  Της φυλλωσιάς ο δρόσος, της επιβίωσής μου η ελπίδα.  Βαθυπράσινοι οι...