ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ. ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΠΑΛΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ
«Λαέ να θυμάσαι ότι, αν στην Λαϊκή Πολιτεία η δικαιοσύνη δεν βασιλεύει με απόλυτη κυριαρχία, και αν αυτή η λέξη δεν σημαίνει την αγάπη τής ισότητας και της πατρίδας, τότε η ελευθερία είναι μία αδειανή λέξη! Λαέ, εσένα που σε φοβούνται, που κολακεύουν και περιφρονούν εσύ, που είσαι αναγνωρισμένος κυρίαρχος και που πάντα σου φέρονται σαν σε σκλάβο, να θυμάσαι ότι όπου δεν βασιλεύει η δικαιοσύνη, βασιλεύουν τα πάθη των διοικούντων, και ότι ο λαός άλλαξε αλυσίδες, όχι πεπρωμένο!
Να θυμάσαι ότι υπάρχει στους κόλπους σου μία συμμαχία καθαρμάτων που παλεύουν εναντίον της δημόσιας αρετής, και έχουν περισσότερη επιρροή από εσένα πάνω στις δικές σου υποθέσεις· μία συμμαχία που σε φοβάται και σε κολακεύει πλουσιοπάροχα, αλλά σε καταδιώκει με το να καταδιώκει όλους τους καλούς πολίτες!
Θυμήσου ότι, αντί να θυσιάσουν αυτή την σφηκοφωλιά των απατεώνων στο όνομα της ευδαιμονίας σου, οι εχθροί σου θέλουν να θυσιάσουν εσένα σε αυτά τα αποβράσματα, τους υπαιτίους όλων των δεινών μας, και μόνα εμπόδια στην δημόσια ευημερία!
Να ξέρεις ότι κάθε άνθρωπος που θα σηκωθεί να υπερασπίσει την υπόθεσή σου και την δημόσια ηθική θα κτυπηθεί με εξευτελισμούς και θα προγραφθεί απ’ τους απατεώνες. Να ξέρεις ότι κάθε φίλος τής ελευθερίας θα τοποθετείται πάντοτε ανάμεσα σε ένα καθήκον και σε μια συκοφαντία.
Αυτή είναι η εξουσία των τυράννων που οπλίσθηκαν εναντίον μας, αυτή είναι η επιρροή της συμμαχίας τους και όλων των διεφθαρμένων ανθρώπων, των πάντα πρόθυμων να τους υπηρετήσουν. Έτσι λοιπόν οι κακούργοι μας επιβάλλουν σαν νόμο να προδώσουμε τον λαό, ειδάλλως θα μας αποκαλέσουν δικτάτορες! Θα υποταχθούμε σε αυτόν τον νόμο; Όχι! Θα υπερασπισθούμε τον λαό, με αντάλλαγμα την εκτίμηση του».
Το κείμενο αυτό, αν και φωτογραφίζει το σήμερα, εγράφη στο δεύτερο μισό τού 18ου αιώνα από τον γνωστό Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο, νομικό και πολιτικό, μία μεγάλη και δεσπόζουσα μορφή τής Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Ένα άτομο, στο οποίο λόγω της ηθικής του ακεραιότητος απεδόθη το προσωνύμιο «ο αδιάφθορος». Το σημαντικό, όμως, είναι ότι το κείμενό του αποδεικνύει πως οι εποχές, παρ’όλες τις διαφορές λόγω παρελεύσεως χρόνου είναι ίδιες κι απαράλλακτες καθώς και ότι αναζητώντας την ιστορική αρχή τής αιτιότητος, ότι δηλαδή “τα ίδια αίτια κάτω από τις ίδιες συνθήκες μας δίδουν τα ίδια αποτελέσματα“, μπορούμε να προβλέψουμε γεγονότα. Και μέσα από τα αποτελέσματα να αναλύσουμε τι μπορούμε εμείς ως λαός να επιτύχουμε και πώς μπορούμε να ανατρέψουμε την αδικία εις βάρος μας.
Το πρώτο, λοιπόν, που μπορούμε να δώσουμε στον κόσμο να σκεφθεί και να κατανοήσει είναι ένα κατά τα άλλα αυτονόητο γεγονός. Εάν δεν βασιλεύει η Δικαιοσύνη με μέτρο την αγάπη τής ισότητος και της πατρίδος, τότε η Ελευθερία είναι μία κενή λέξη. Σήμερα υπάρχουν συντάγματα, που αναγράφουν τις ανωτέρω έννοιες. Καταστρατηγούνται, όμως, και δεν τηρούνται. Ο λαός εμπαίζεται και είναι ένας δούλος με το όνομα “ελεύθερος”, επιβεβαιώνοντας 100% τον Θουκυδίδη, ο οποίος στο γ΄ βιβλίο του γράφει «και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει», που ελευθέρως αποδιδόμενον σημαίνει «για να επιτύχουν αυτά που θέλουν άλλαζαν ακόμη και την σημασία τών λέξεων»… Έτσι είναι ελληνικέ λαέ. Κάτσε σκέψου! Σε κολακεύουν, σε αναγνωρίζουν, ορκίζονται στο όνομά σου και ταυτόχρονα σου φέρονται σαν να είσαι σκλάβος! Η δικαιοσύνη εργάζεται για τους πλούσιους, διότι είναι δεμένα τα χέρια της. Διότι δεν είναι ανεξάρτητη και οι δικαστές αποφασίζουν βάσει των νόμων, που η εξουσία ψηφίζει και καθιερώνει. Και με τις εκλογές που οι δυνατοί, διά των κομμάτων, σου στήνουν, με κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις, απλώς αλλάζεις αλυσίδες, όχι πεπρωμένο. «Να θυμάσαι», λέει ο Ροβεσπιέρος, «ότι υπάρχει στους κόλπους σου μία συμμαχία καθαρμάτων που παλεύουν εναντίον της δημόσιας αρετής και έχουν περισσότερη επιρροή από εσένα επάνω στις δικές σου υποθέσεις…»
«Όποιος είναι ενάρετος, ηθικός και έχει ιδανικά κι αξίες θα κτυπηθεί, θα εξευτελισθεί και θα προγραφθεί…» Αυτό δεν γίνεται σήμερα με όσους κατά το παρελθόν έδρασαν εθνικά. Αν αγαπάς Έλληνα την Ελευθερία, το ξέρεις… Θα είσαι πάντοτε ανάμεσα σε ένα καθήκον και μια συκοφαντία…
Ο Ετιέν ντε λα Μποεσί (1530-1563), ο θεμελιωτής τής σύγχρονης πολιτικής φιλοσοφίας στην Γαλλία, δικαστής, διπλωμάτης, συγγραφέας και μεταφραστής αρχαίων κλασσικών, έχει γράψει στο έργο του «Πραγματεία περί εθελοδουλείας» τα εξής: «Ένας λαός σκλαβώνεται μόνος του, κόβει τον ίδιο του τον λαιμό όταν, έχοντας επιλέξει ανάμεσα στο να είναι υποτελής και στο να είναι ελεύθερος, εγκαταλείπει τις ελευθερίες και μπαίνει στο ζυγό, συναινώντας στην ίδια του την δυστυχία, ή μάλλον, προφανώς, καλωσορίζοντας την».
Δεν ξέρω τι άλλα να σου πω ελληνικέ λαέ. Ο Ροβεσπιέρος λέει για τους συμπολίτες του: «Έτσι, οι κακούργοι μας επιβάλλουν σαν νόμο να προδώσουμε τον λαό, ειδάλλως θα μας αποκαλέσουν δικτάτορες»! Αυτό το έχουμε ζήσει κι εμείς στο πετσί μας! Μόλις μιλήσουμε για πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, αξίες, ιδανικά, έχουν έτοιμο τον χαρακτηρισμό. “Εθνικόφρονες”, “εθνικιστές”, “φασίστες”, “αντιευρωπαίους”, “συνωμότες της δραχμής” κ.λπ.! Αλλάζουν τις σημασίες των λέξεων, εξισώνουν αυθαιρέτως τον “εθνικόφρονα” και τον “εθνικιστή” με τον “φασίστα”, σκοπίμως παραβλέπουν τι έχουν πει για τον εθνικισμό ο “αριστερός” Παπαναστασίου ή ο Ίων Δραγούμης. Αλλάζουν τα λεξικά με ταυτόχρονη αποβλάκωση τού κόσμου, μέσω τής “κλειδαρότρυπας της κρεβατοκάμαρας“ τραγουδιστών, μοντέλων, ηθοποιών, παρουσιαστών, κ.λπ.
Τι θα κάνουμε, λοιπόν; Θα προδώσουμε τον εαυτό μας και τους συμπολίτες μας; Θα χαραμίσουμε την ψήφο μας; Ή θα υπερασπισθούμε, όπως λέει ο Ροβεσπιέρος, τον λαό (στον οποίο ανήκουμε) με αντάλλαγμα την εκτίμησή του; Οι εκλογές πλησιάζουν και η απάντηση είναι δική σας! Μόνο αυτά που σας λέω, αν τα ασπάζεσθε, την στιγμή τής κάλπης να μη ξεχάσετε να τα θυμηθείτε!…
Photo Από NikosLikomitros – Έργο αυτού που το ανεβάζει, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=160929456, https://el.wikipedia.org/wiki/
