Έντονη συζήτηση προκαλούν δημοσιεύματα στη Βρετανία, σύμφωνα με τα οποία εμφανίστηκαν αγγελίες ενοικίασης κατοικιών που φέρονται να ζητούν ενοικιαστές συγκεκριμένης θρησκείας, ακόμη και με διατυπώσεις όπως «μόνο για μουσουλμάνους» ή «προτιμώνται μουσουλμάνοι». Σύμφωνα με σχετικά ρεπορτάζ, τέτοιες αγγελίες εντοπίστηκαν σε διαδικτυακές πλατφόρμες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας ερωτήματα για τα όρια της ιδιωτικής επιλογής και της νόμιμης προστασίας από διακρίσεις.
Μπορεί μια κατοικία να ενοικιάζεται με βάση τη θρησκεία του ενδιαφερόμενου; Μπορεί ένας ιδιοκτήτης να αποφασίζει ποιος έχει δικαίωμα να περάσει το κατώφλι ενός σπιτιού όχι με βάση την οικονομική του αξιοπιστία, το ιστορικό πληρωμών ή τους όρους της μίσθωσης, αλλά με βάση την πίστη του; Και αν αυτό γίνει αποδεκτό για μία θρησκευτική ομάδα, τι εμποδίζει να γίνει αύριο για οποιαδήποτε άλλη;
Το ζήτημα δεν είναι απλώς νομικό. Είναι βαθιά κοινωνικό. Αγγίζει την ίδια την έννοια της ισότητας σε μια χώρα που έχει οικοδομήσει μεγάλο μέρος της δημόσιας ταυτότητάς της πάνω στην πολυπολιτισμικότητα, στην ανοχή και στην προστασία των ατομικών δικαιωμάτων.
Στη Βρετανία, ο Equality Act 2010 προστατεύει από διακρίσεις με βάση χαρακτηριστικά όπως η θρησκεία ή οι πεποιθήσεις, η φυλή, το φύλο και άλλα προστατευόμενα στοιχεία. Τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι αγγελίες που αποκλείουν ενοικιαστές με βάση τη θρησκεία ενδέχεται να παραβιάζουν αυτό το πλαίσιο, ιδίως όταν αφορούν κανονική ενοικίαση κατοικίας και όχι ειδικές περιπτώσεις συγκατοίκησης μέσα σε ιδιωτικό σπίτι.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Πού τελειώνει το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να επιλέξει ενοικιαστή και πού αρχίζει η παράνομη διάκριση; Είναι διαφορετικό να ζητά κανείς έναν ήσυχο συγκάτοικο από το να ζητά άνθρωπο συγκεκριμένης θρησκείας; Είναι διαφορετικό να θέλει κάποιος ένα σπίτι χωρίς αλκοόλ ή κάπνισμα από το να αποκλείει ανθρώπους λόγω πίστης;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Αν η κοινωνία θεωρεί απαράδεκτο να γράφει μια αγγελία «μόνο για χριστιανούς», «μόνο για άθεους» ή «μόνο για λευκούς», τότε δεν μπορεί να θεωρεί φυσιολογικό οποιονδήποτε αντίστοιχο θρησκευτικό αποκλεισμό. Η ισότητα δεν λειτουργεί κατά περίπτωση. Ή ισχύει για όλους ή παύει να είναι ισότητα.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο η ίδια η αγγελία. Είναι η κανονικοποίηση της ιδέας ότι η αγορά κατοικίας μπορεί να χωριστεί σε θρησκευτικές, εθνικές ή πολιτισμικές κατηγορίες. Τι σημαίνει αυτό για μια κοινωνία; Δημιουργεί κοινότητες ή γκέτο; Προστατεύει την ταυτότητα ή βαθαίνει τον διαχωρισμό; Ενισχύει την κοινωνική συνοχή ή χτίζει αόρατους τοίχους ανάμεσα στους πολίτες;
Σε μια εποχή όπου η στέγη είναι ήδη ακριβή και δύσκολη, κάθε επιπλέον φίλτρο αποκλεισμού κάνει την πρόσβαση στην κατοικία ακόμη πιο άνιση. Ο ενοικιαστής δεν πρέπει να αποδεικνύει την πίστη του για να βρει σπίτι. Πρέπει να κρίνεται από τη δυνατότητά του να τηρήσει μια νόμιμη συμφωνία μίσθωσης.
Το θέμα, λοιπόν, δεν αφορά μόνο την Αγγλία. Αφορά κάθε σύγχρονη δημοκρατία. Γιατί το ερώτημα είναι απλό αλλά κρίσιμο: θέλουμε κοινωνίες όπου οι άνθρωποι νοικιάζουν, εργάζονται και ζουν με βάση ίσους κανόνες ή κοινωνίες όπου η ταυτότητα γίνεται εισιτήριο εισόδου ή λόγος αποκλεισμού;
Η υπόθεση των θρησκευτικών αγγελιών ενοικίασης λειτουργεί ως προειδοποίηση. Η πολυπολιτισμικότητα δεν μπορεί να σημαίνει παράλληλες κοινωνίες με διαφορετικά δικαιώματα για κάθε ομάδα. Και η θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο αποκλεισμού άλλων ανθρώπων.
Η κατοικία είναι ανάγκη. Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση. Η ισότητα είναι νομική και ηθική υποχρέωση.
Ενοικιάσεις κατοικιών με βάση τη θρησκεία στην Αγγλία; Τα ερωτήματα πίσω από τις αγγελίες
Αγγελίες ενοικίασης στην Αγγλία που φέρονται να ζητούν ενοικιαστές συγκεκριμένης θρησκείας προκαλούν ερωτήματα για διακρίσεις, ισότητα και δικαίωμα στη στέγη.
Νομικό πλαίσιο Βρετανίας
Equality Act 2010
- Απαγορεύει διακρίσεις με βάση:
- θρησκεία
- φυλή
- φύλο
- Ισχύει και στον τομέα της στέγασης
Άρα αγγελίες τύπου “μόνο για Χ θρησκεία” μπορεί να θεωρηθούν παράνομες (ανάλογα την περίπτωση)
Επίσημη κυβερνητική καθοδήγηση
UK Government
- Οι ιδιοκτήτες δεν πρέπει να κάνουν διακρίσεις σε ενοικιαστές
- Η επιλογή πρέπει να βασίζεται σε:
- οικονομικά στοιχεία
- αξιοπιστία
- Όχι σε προσωπικά χαρακτηριστικά όπως θρησκεία
Οργανισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Equality and Human Rights Commission
- Επιβεβαιώνει ότι:
- η διάκριση στη στέγαση είναι παράνομη
- οι αγγελίες που αποκλείουν ομάδες μπορεί να παραβιάζουν τον νόμο
Από την δημοσιογραφική ομάδα του Greek News FL
photo Peggy_Marco, https://pixabay.com
