Αυτό που συνέβη σήμερα είναι αλήθεια ότι δεν το έχουμε ξαναδεί στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, κατά πολλούς δε ακόμα και στα μεταπολεμικά χρονικά συνολικά, σε ό,τι αφορά στις συγκεντρώσεις στην Αθήνα, αλλά και σε πάμπολλες ακόμα πόλεις ανά την επικράτεια.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. περισσότερα από 300.000 άτομα συμμετείχαν στο μεγάλο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα. Το γεγονός, όμως, ότι η μαζική συμμετοχή του κόσμου κατέκλυσε τελικά ολόκληρο το κέντρο της πρωτεύουσας, από το Χίλτον και τη Λ. Αλεξάνδρας ως την Ομόνοια και την Πατησίων κι από το Μοναστηράκι έως την αρχή της Λ. Βουλιαγμένης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι περίπου 430.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας βρέθηκαν στην καρδιά της Αθήνας απαιτώντας δικαιοσύνη για τα Τέμπη. Ο υπολογισμός αυτός πλήθους έγινε από το iMEdD (Incubator for Media Education and Development), έναν Μη Κερδοσκοπικό Δημοσιογραφικό Οργανισμό, που ιδρύθηκε το 2018 με αποκλειστική δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Πολλοί, ωστόσο, είναι εκείνοι που μιλούν και για ακόμα μεγαλύτερα νούμερα συμμετεχόντων!
Το συλλαλητήριο ξεκίνησε περίπου στις 11.00, ενώ από νωρίς το πρωί, πολίτες κάθε ηλικίας συνέρρεαν προς την πλατεία Συντάγματος, ειρηνικά και χωρίς καμία άλλη στόχευση πέραν της αλληλεγγύης προς τους συγγενείς των θυμάτων και με μοναδικό αίτημα την πλήρη διαλεύκανση του φοβερού δυστυχήματος και την απονομή δικαιοσύνης.
Απίστευτη η συναισθηματική φόρτιση κατά τη διάρκεια των βαθιά συγκινητικών χαιρετισμών, που απηύθυναν οι γονείς των αδικοχαμένων παιδιών προς το συγκεντρωμένο πλήθος, ενώ πραγματικά λύγισαν και τα σίδερα όταν συμφοιτητές των αδικοχαμένων νέων έκαναν προσκλητήριο νεκρών, φωνάζοντας τα ονόματα των συνολικά 57 θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, με τους εκατοντάδες χιλιάδες συγκεντρωμένων να βροντοφωνάζουν με ένα στόμα “παρών” ή “παρούσα” και στο τέλος “Αθάνατοι”!
Στην υπόλοιπη Ελλάδα, από την Κρήτη μέχρι τη Θράκη και από την Κέρκυρα ως τη Μυτιλήνη, τη Φολέγανδρο και τη Γαύδο, αλλά και σε πολλές πόλεις του εξωτερικού, όπου υπάρχουν Έλληνες, έως και στην παγωμένη Ισλανδία ή σε εμβληματικές κοιτίδες των αποδήμων, όπως η Μελβούρνη, περισσότερες από 300 συγκεντρώσεις (223 στην Ελλάδα και 82 στο εξωτερικό) πραγματοποιήθηκαν με την πρωτοφανή -για τα μεγέθη του κάθε τόπου- συμμετοχή χιλιάδων πολιτών. Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Σωματεία και Φορείς, Συλλογικότητες και Οργανώσεις, έδωσαν δυναμικό παρών ζητώντας «δικαιοσύνη μέχρι τέλους». Μαζικά και πρωτοφανή σε όγκο τα συλλαλητήρια, με σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο», στη Θεσσαλονίκη -όπου η πορεία ξεκίνησε από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό με κατεύθυνση προς το Υπουργείο Μακεδονίας & Θράκης-, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τον Βόλο, τη Λάρισα βεβαίως, αλλά και σε κάθε μεγάλη πόλη της ελληνικής περιφέρειας.
Σε ένδειξη συμπαράστασης η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, η ΠΝΟ και άλλα Σωματεία εργαζομένων κήρυξαν για την Παρασκευή Γενική Απεργία, με αποτέλεσμα κλειστά να παραμείνουν Σχολεία, καταστήματα, ακόμα και θέατρα και γενικότερα οι χώροι πολιτισμού, ενώ ακινητοποιημένα παρέμειναν τα πλοία, τα αεροπλάνα και τα ΜΜΜ. Ενδεικτικό του κλίματος ομοψυχίας που επικρατεί στη χώρα, είναι το γεγονός ότι εθελοντές ταξιτζήδες προσέφεραν δωρεάν υπηρεσίες, προκειμένου να μετακινηθούν προς τους χώρους των διαδηλώσεων άνθρωποι, οι οποίοι δεν μπορούσαν να περπατήσουν.
Ωστόσο, το κλίμα αυτό προσπάθησαν να αμαυρώσουν τα εκτεταμένα επεισόδια μεταξύ αστυνομικών και κουκουλοφόρων, που εκδηλώθηκαν αμέσως μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών από τους διοργανωτές και συγγενείς των θυμάτων -με τελευταία ομιλήτρια την Μαρία Καρυστιανού- και ενώ χιλιάδες πολίτες παρέμεναν στην πλατεία Συντάγματος. Οι περίφημοι “γνωστοί – άγνωστοι”, σχεδόν 1000 άτομα με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ, πέτρες και άλλα αντικείμενα στις αστυνομικές δυνάμεις, που βρίσκονταν εντός του προαύλιου χώρου της Βουλής και οι οποίες απάντησαν με χρήση χημικών. Τα επεισόδια γενικεύτηκαν γύρω από την πλατεία Συντάγματος και για την προστασία των ειρηνικών διαδηλωτών, μεταξύ των οποίων οικογένειες με μικρά παιδιά και άνθρωποι σε αναπηρικά αμαξίδια, άνοιξαν οι πύλες της Βουλής, με εντολή του Προέδρου της Νικήτα Κακλαμάνη, για όσους αισθάνθηκαν δυσφορία αλλά δεν κατάφεραν να απομακρυνθούν. Εντός της Βουλής βρήκαν καταφύγιο και οι άνδρες της Προεδρικής Φρουράς.
