Μου λένε πως μιλώ όλο γι’ αγάπη.
Πως η καρδιά μου θέλει πάντα σαματά.
Από χρυσόσκονη γυρεύει ναν’ γεμάτη,
και να φαντάζει όπως τότε που ήμουν νια.
Μου λένε, πως σε σύννεφο κοιμάμαι
και πως η αλήθεια με τσακίζει, με πονά.
Αυτή η αλήθεια μ’έχει κάνει να θυμάμαι
τ’ άσπρα μαλλιά, να τά’χω πάντα αμολυτά.
Η κάθε τρίχα, γράφει και μια ιστορία.
Η κάθε τούφα, βάσανα πολλά.
Παλιό σκαρί ανάμεσα σε πλοία,
προβάλλει αδάμαστη κι αγέρωχη η καρδιά.
Ν’ αδράξω θέλω, λίγη ευτυχία.
Να την καρφώσω, σαν στεφάνι όπως παλιά.
Ο έρωτας, δεν έχει ηλικία,
και δεν πτοείται απ’ τα γκρίζα μου μαλλιά.
ΑΠΟ ΤΟ <ΑΝΩΝΥΜΟ ΑΛΜΠΟΥΜ>
photo fkabay, https://pixabay.com
















































