Στο μέρος της καρδιάς, έβαλα σπαθες και αγκυλωτους συρμούς, μην ταξιδέψει ο γλωσσοπλαστης έρωτας, και φτάσει στους θυμού μου το μαχαίρι.               photo Carola68, https://pixabay.com ...

Στο σκοτεινό δωμάτιο το μοιρολόι  μιας χαμένης αγάπης που άργησε  να έρθει,σκορπάει το λυγμο του στ'ασπρα σεντόνια.  Ο πυρετός ανεβαίνει. Η γύμνια της ψυχής,γίνεται τροφή του. Ανεβαίνει ανεβαίνει,μέχρι που το γκρι δηλητήριο κυλάει στο κορμί. Κανένα θερμόμετρο δεν...

Ουράνια σώματα με δάκρυα ραντίζουν την πονεμένη της πατρίδας μου γη. Εκρήγνυται ο πόνος μέσα μου, ηφαίστειο που βράζει του παραλόγου βλέπω να με πιάνει η λογική. Παρθενώνας, Ακρόπολη, Ολύμπιοι Θεοί, αγαλμάτινα κορμιά σε μάρμαρα ζωγραφισμένα, κρυσταλλένια πρόσωπα σαν...

Ραγισμένη καρδιά  σαν  σπασμένος καθρέφτης. Πάλι αναβλήθηκε ο θάνατός μου. Βασανιστική η νύχτα μ' αγκαλιάζει μες  το  μαύρο της  ρούχο. Διπρόσωπη κι ελεεινή σκοτάδι  μου 'ταξες  και νεκρική σιγή. Ναυάγησαν τα λόγια σου σαν  διαλυμένα σκαριά. Κρίμα, και είχα...

Γελούν τα χείλη της ελπίδας στη σκέψη σου... δειλιάζουν οι αισθήσεις αγγίγματα καρδιάς να νιώσουν. Στο άδειο δωμάτιο, το εκκρεμές στον χάρο κάλεσμα ηχεί κι από το στέρνο κάπου κάπου η ανασεμιά, δηλώνει παρουσία. Φυλακισμένος στου πόνου το κελί, εξόριστος απ'της αγάπης...

Εκεί που η φύση σπάταλη σε ομορφιά και χάρη, κορμιά αγγέλων κοίμισε στης γης το μαξιλάρι. Αγέρα στέλνει ο Όλυμπος τον πόνο για να πάρει, κι η Όσσα βλέπει και θρηνεί και σκύβει το κεφάλι. Μαύρες σκιές παραπατούν κλαίγοντας στο φαράγγι κεριά φυτεύουν και μετρούν ένα και...

Στο σκοτεινό δωμάτιο το μοιρολόιμιας χαμένης αγάπης που άργησενα έρθει, σκορπάει το λυγμό τουστ' άσπρα σεντόνια.Ο πυρετός ανεβαίνει. Η γύμνια τηςψυχής, γίνεται τροφή του.Ανεβαίνει, ανεβαίνει, μέχρι πουτο γκρι δηλητήριο, κυλάει στο κορμί.Κανένα θερμόμετρο δεν είναι...

Σταγόνες απ'το δάκρυ Σου της Θείας Κοινωνίας το νάμα. Και του αίματός Σου οι ρανίδες, κόκκινοι κόκκοι απ'τη ψίχα του ροδιού. Από το παραθύρι του Παράδεισου, Χριστέ μου ΕΣΥ, τι είδες και σ'έναν κόσμο ήρθες λυτρωτής να γίνεις του κακού; Στο χλευασμό των άπιστων κουρέλι...

Μυρωμένες σκέψεις μ' ευωδία μαγική δεσπόζουν κάθε νύχτα στα σεντόνια μου.   Ασάλευτη μένω στο σκοτάδι                              καθώς η αύρα σου κυριαρχεί παντού.                  Σ' ένα κουκούλι κρύβω την αγάπη μας              ανέγγιχτη παρθένα, μυροβόλα, και στο...

Εκτεθειμένη η αρχέτυπη λειτουργία της Μητρότητας, κυκλοφορεί ως Μαστροπός με ψεύτικο προφίλ στο παγωμένο κελί της φυλακής. Οργιάζουν οι φωνές του γυναικείου κουρνιαχτού νιώθοντας βιασμένο στης Μαστροπού τα δίχτυα. Ναυάγιο μιας βρώμικης διαδρομής σε λασπωμένους και...

Νύχτα στο ξέφωτο σε παίρνω αγκαλιά, χιλιάδες σκέψεις τριβελίζουν το μυαλό μου. Το πρόσωπο μου στη δική σου τη ματιά θαρρώ πως λάμπει, και πως ζω το όνειρο μου. Ακουμπισμένη στ' ουρανού την κουπαστή, του φεγγαριού ψάχνω να βρω το μαξιλάρι να γείρω επάνω του εικόνα μου...

(Διήγημα)     Η Μάρθα σηκώθηκε απ’ το κρεβάτι κατά τις εφτά το πρωί. Αμέσως μετά το πρώτο κάλεσμα της καμπάνας. Πλύθηκε, έβαλε τα γιορτινά της και ξεκίνησε  για την εκκλησία. Σήμερα, γιόρταζε ο Άγιος της ενορίας της. Ζούσε σε ένα μικρό χωριό της Πελοποννήσου...