Ἄργειε νὰ ’ρθη ἐκείνη ἡ μέρα
κι ἦταν ὅλα σιωπηλὰ
γιατὶ τὰ σκίαζε ἡ φοβέρα
καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά…
Αὐτὸ τὸ τετράστιχο, ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν «Ὕμνον εἰς τὴν Ἐλευθερίαν», τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, μᾶς δίδει ἀφορμὴ γιὰ κάποιες σημερινὲς σκέψεις (ὅσο ἀκόμη μποροῦμε νὰ εἴμαστε σκεπτόμενοι ἄνθρωποι). Σκέψεις γιὰ τὴν ἐποχή μας, ποὺ νομίζουμε ὅτι εἴμαστε τάχα ἐλεύθεροι. Καὶ τὸ νομίζουμε, διότι δὲν ξέρουμε ἢ δὲν ἔχουμε ὄντως συνειδητοποιήσει τὶ εἶναι σκλαβιὰ καὶ ποιὲς διαστάσεις ἔχει.
Θεωροῦμε σκλαβιὰ τὴν τουρκοκρατία ἢ τὴν ναζιστικὴ κατοχὴ μόνο. Ναί, κι αὐτὰ εἶναι σκλαβιά. Ὅμως ἐκείνη τὴν σκλαβιὰ τὴν ξέραμε καὶ τὴν εἴχαμε συνειδητοποιήσει. Ἴδια, ὅμως, καὶ χειρότερη σκλαβιὰ εἶναι αὐτὴ, στὴν ὁποία νομίζεις ὅτι εἶσαι ἐλεύθερος, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα εἶσαι πλήρως ἐλεγχόμενος.
Σκλαβιὰ δὲν εἶναι μόνο τὰ δεσμά. Εἶναι καὶ ἡ ἔμμεση ὑποτέλεια. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ μὴ μπορείς νὰ ζήσεις. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ ἀγνοείς ποιός εἶσαι καὶ νὰ μὴ σοῦ ἐπιτρέπουν νὰ τὸ μάθεις. Σκλαβιὰ εἶναι ὄχι μόνο νὰ μὴ σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ πείς τὴν γνώμη σου ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ ἀποσιωπᾶται αὐτὴ, (ἂν καταφέρεις κάποια στιγμὴ νὰ τὴν ἐκφράσεις), ἐπειδὴ αὐτὴ δὲν συμφέρει τὴν ἐξουσία καὶ τὸ σύστημα…
Σκλαβιὰ εἶναι νὰ προδίδεται καὶ νὰ ξεπουλιέται ἡ Πατρίδα σου καὶ νὰ μὴ ζητοῦν τὴν γνώμη σου γιὰ αὐτὴν τὴν προδοσία. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ καταστρέφεται ἡ γλῶσσα σου κι ἐσὺ νὰ σφυρίζεις ἀδιάφορα. Σκλαβιὰ εἶναι τὸ νὰ σοῦ λένε ὅτι στὴν τουρκοκρατία περνοῦσες καλὰ μὲ τὸν δυνάστη κι ἐσὺ νὰ γιορτάζεις τάχα 200 χρόνια ἀπὸ τὴν … ἀπελευθέρωση…
Σκλαβιὰ εἶναι νὰ ζῆς γιὰ νὰ ἀκοῦς ἂν θὰ πάρης κάποτε ἕνα επίδομα-ψίχουλο ἀπὸ τὸ ξεροκόμματο ποὺ εἶχες. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ διαπιστώνεις ὅτι σὲ ἐξαπατοῦν ἀσύστολα καὶ νὰ μὴν ἀντιδρᾶς. Σκλαβιὰ είναι νὰ μιλοῦν ὅλοι ὅτι ἔχουμε Δημοκρατία καὶ ὁ Δήμος, δηλαδὴ ἐσύ, δὲν ἐρωτᾶσαι γιὰ τίποτα. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ ἀλλάζουν τὰ θρησκευτικὰ “Πιστεύω” τοῦ Ἔθνους σου καί, ἐνῷ τὰ παιδιά σου στὰ Σχολεῖα καὶ στὴν τηλοψία μαθαίνουν περισσότερα γιὰ τὸν μουσουλμανισμὸ παρὰ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, ἐσὺ νὰ σφυρίζεις ἀδιάφορα… Σκλαβιὰ εἶναι, ὅταν “προσβληθῆ” ἡ θρησκεία ἑνὸς λαθροεισβολέα νὰ γίνεται πρῶτο θέμα, ἐνῷ ὅταν προσβάλλεται ὁ Χριστός, ὁ Σταυρὸς καὶ οἱ ὀρθόδοξοι ναοί, ἐσὺ νὰ ἀνέχεσαι ἡ εἴδηση νὰ περνᾶ “στὰ ψιλά”…
Σκλαβιὰ εἶναι νὰ διαπιστώνεις τὴν ἀθλιότητα τοῦ συστήματος ὑγείας καὶ ἁπλῶς νὰ τὸ συζητᾶς… Σκλαβιὰ εἶναι νὰ βλέπεις τὸν στρατὸ νὰ παραδίδει στρατόπεδα γιὰ νὰ στεγάσει λαθροεισβολεῖς. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ παρακολουθείς στὴν τηλοψία ἐκπομπὲς μαγειρικῆς μὲ “φινόκιο”, “ἀβοκάντο”, “τζίντζερ” καὶ σεληνόριζα τὴν ἴδια ὥρα ποὺ ἐσὺ δὲν ἔχεις δουλειὰ γιὰ νὰ ἀγοράσης οὔτε ραδίκια. Σκλαβιὰ εἶναι νὰ βλέπεις «λάϊφ-στάϋλ» ἐκπομπὲς γιὰ τυχάρπαστους καὶ τουρκικὰ “σήριαλ”, τὴν ἴδια ὥρα, πού ἐσὺ ἀγνοεῖς τὴν ἱστορία τῆς πατρίδας σου καὶ δὲν ἀγωνίζεσαι γιὰ ἐσένα…
Αὐτὸ εἶναι σκλαβιὰ σήμερα. Μόνο ποὺ εἶναι μία σκλαβιά, ποὺ τὴν ἔχεις συνηθίσει. Μία σκλαβιὰ, στὴν ὁποία ἔχεις πάθει μιθριδατισμό καὶ δὲν ἀντιδρᾶς. Μία σκλαβιὰ, μέσα στὰ δεσμὰ τῆς ὁποίας συνήθισες νὰ ζῆς… Μία σκλαβιά, ποὺ θὰ πιστοποιεῖ κάθε λίγα χρόνια ὄχι μόνο τὸ πόσο ἀνόητος ἤσουν ἀλλὰ καὶ τὸ πόσο ἀνόητος συνεχίζεις νὰ εἶσαι. Νεοραγιὰς δηλαδὴ μὲ τὰ ὅλα σου!!!
«Στεφανοῦ», λοιπόν, γιὰ μία ἀκόμη φορὰ, «καὶ σπένδε τῷ Κοαλέμῳ», ὅπως μὲ τὸν χαρακτηριστικὸ του τρόπο ἔλεγε ὁ Ἀριστοφάνης (Ἱππῆς στ. 221)!!! Δηλαδή, «στεφάνωσε καὶ κάνε σπονδὴ στὸν θεὸ τῆς βλακείας» !!!
Μόνο μὴ ζητᾶς μετὰ τὰ ρέστα!
photo Meelimello, https://pixabay.com
