Φεγγάρι φωτεινό
Εκεί ψηλά, που κατοικείς
Της αρχοντιας, το όνειρο, ξυπνάς
Τους ουρανούς, πλανευεις
Τις ψυχές, ανακατεύεις
Μη μας θυμώνεις
Εμάς τους αδαής
Που κοντά Σου,ο νους μας δημιουργεί
Φαντάσματα κ θρύλους
Μέσα στη Ζωή
Φεγγάρι φωτεινό
Που περίτεχνα, τις ίνες,του μυαλού ,ξυπνάς
Διαφορετικά σε κάθε τόπο
Σε κάθε γωνιά,κ μεγαλώνεις, κάθε νυχτια κ σε κοιτάμε, εκεί ψηλά ,που κατοικείς κ τους ουρανούς, υπηρετεις
Πες μου, απόψε,κάτι τι
Στην ερώτηση αυτή
Η όμορφη, κοπελλα πρέπει να τον αγαπά;
Μίλα Φεγγάρι, με την μιλιά, που οι αθάνατοι ΘΕΟΙ
Σου χάρισαν κάποια βραδιά κ έλαμψες
παντού, σαν μια πενιά, που ο άνθρωπος , εμπνεύστηκε, για την δική Σου ,αφεντια
Φεγγάρι μου Φεγγάρι μου
Του μυαλού μου αχνάρι μου
Πες ,που μ’ αγαπάς, πρέπει να κάνω μαγιά,για να με κοιτας;
Φεγγάρι μου ,Φεγγάρι μου
Τα βήματα μου,στήνω ,σε χορό
Κάτω από το βουνό,την λάμψη Σου ,Στο σκότος, προκαλώ
Χορεύω, κάτω από την σκιά Σου κ σμιλευω,το όνειρο ,κοντά Σου
Ειδυλλιακά στην ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ
Θαρρώ πως θα ρθω, να της μηνύσω, με ένα γλάρο
Πως Αγαπώ την Ζωή, με ΠΆΘΟΣ
Image license by freepik.com