Στάλαξαν στο νου
δέντρα ξερά κι ασέβαστη μνήμη
Μα όταν η σκιά έστηνε χορό
στις καρδιές των ανθρώπων
τα μάτια ενός μωρού
χάιδευαν την καινούργια μέρα
Μα κοίτα
Κοίτα πως τρέχει αυτό το μικρό σύννεφο
ξεμυαλίστηκε από το πρωινό αεράκι…
Δες αυτόν τον τρυφερό μίσχο
πως τρύπησε το σκληρό χώμα
για να ανταμώσει το φως…
Κοίτα τα χέρια μου
που σου χαρίζουν το κόκκινο
Το κόκκινο της ζωής
Και αυτό το κορίτσι όνειρο
με τα γιασεμιά
Ελπίδα το λένε
N.Sigma
photo lisahamming, https://pixabay.com





















