Στάλαξαν στο νου δέντρα ξερά κι ασέβαστη μνήμη Μα όταν η σκιά έστηνε χορό στις καρδιές των ανθρώπων τα μάτια ενός μωρού χάιδευαν την καινούργια μέρα Μα κοίτα Κοίτα πως τρέχει αυτό το μικρό σύννεφο ξεμυαλίστηκε από το πρωινό αεράκι… Δες αυτόν τον τρυφερό μίσχο πως...
Ιωάννης Λαζάρου
Για το στιγμιαίο βλέμμα
Για το στιγμιαίο βλέμμα Για το χρώμα που ταιριάζει στην μελαγχολία των εραστών Για τον φιλότιμο ιδρώτα στα τσαλακωμένα σεντόνια Μην μιλήσεις Άκου Φύλαξε το μαχαίρι σου για την αναπότρεπτη στιγμή Ξέρω Δεν έχει λύτρωση σε ετούτο το ταξίδι Το έχω δει Όταν το όνειρο χάσει...
Μαζεύτηκαν δύστυχα σύννεφα
Μαζεύτηκαν δύστυχα σύννεφα να θρηνήσουν άδειες αγκαλιές Κι έμεινε ο ευκάλυπτος έρημος μαζί με εκείνη την φτωχή καρδιά που ζούσε στην προσδοκία της συνάντησης Και το ποίημα δεν βρήκε τόπο να σταθεί ... Θα ανάψω τσιγάρο τώρα θα καπνίσω τον πόνο όλων των ναυτικών που δεν...
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ο ζωγράφος Ιωάννης Λαζάρου Είναι οι ανάγκες που ορίζουν τα μονοπάτια που βαδίζουμε. Απευθύνομαι σε φίλους και ανθρώπους με ευαισθησία για μια σοβαρή ιατρική ανάγκη αγαπημένου ανθρώπου. Επειδή η μόνη μου πραγματική περιουσία είναι η ψυχή μου και τα έργα μου,...
Ένα μικρούλι ποίημα
Ένα μικρούλι ποίημα χάραξε στο βλέμμα της θάλασσας Και κύλησε ο έρωτας σε κοίτη αρχαία Να ανταμώσει το ανυπόμονο σώμα που ζούσε στην θύμηση της συνάντησης των ρόδων Της ανάμνησης των υγρών ονείρων που φώλιαζαν στους μηρούς της... Σε λίγο θα ξυπνούσε η μέρα στα άνθη...
Χάραμα
Έταξα ένα ποίημα για τα μάτια της Από νυχτερινή μοναξιά πλασμένο από άδεια κρεβάτια και υγρά όνειρα σε τρυφερούς μηρούς Μα δεν βρήκα λέξεις να τηρήσω την υπόσχεση του ποιήματος.... Παρά μόνο δυο φεγγάρια να με κοιτούν και την γλυκιά αίσθηση του ανυπόμονου σώματος που...
Ονειροβάτης
Ακροβατώ στο όνειρο του ανθισμένου κοριτσιού Στα μάτια του γεννιούνται οι ελπίδες του κόσμου Ο έρωτας των ξωτικών και οι μυρωδιές του ζεστού σώματος Και καρπίζει ο έρως με ευώνυμες λέξεις στα στήθη που ανοίγουν να δεχτούν την αλήθεια τους Χωρίς σκέψη Μόνο με την...
Ευχάριστα μα μάταια
Ευχάριστα μα μάταια ξενύχτια που δεν καρπίζουν ποτέ γόνιμο έρωτα και στέρεη καρδιά Κι ο άλλος δρόμος Αυτός της ψυχής δύσβατος Αν δεν μπορείς να τα βάλεις με τον άνεμο μην ονειρευτείς καταιγίδες Γιατί βασιλεύουν οι καρδιές στα εφήμερα Τα κλαδιά σωπαίνουν κάποτε τα άνθη...
Άνοιξε το συρτάρι
Άνοιξε το συρτάρι Έβγαλε από κει συνήθειες περασμένων καιρών και την παλιά πλαστική κούκλα Χτένιζε τα μαλλιά της ολονυχτίς Αναθυμόταν σκουριασμένες λέξεις Κάτι στάχτες που παραπέσανε δίπλα στο γυάλινο γοβάκι τις σκόρπιζε ο αρχαίος άνεμος πάνω στον τρυφερό έρωτα Ο...
Δεν έχω άλλο…
Δεν έχω άλλο παρά μια αίσθηση ελευθερίας, μια καρδιά ευρύχωρη και τούτο το παλιό ποίημα. "Ταξιδεύω σε χρόνο σταματημένοΚάτι παλιά ρολόγια αγκομαχούν να περισώσουν την συγκίνησητων ημερώνΤαξιδεύωΜε σκέψεις παλιόρουχα σκισμέναΜε πικρό ψωμί και βρώμικο νερόΚαι κάτι...
Ο Ιωάννης Λαζάρου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και τέλειωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Ταξίδεψε στη Ρεν (Γαλλία) όπου σπούδασε ζωγραφική. Ύστερα από ένα διάστημα περιηγήσεων σε χώρες της Ευρώπης συνέχισε με ελεύθερες σπουδές για δύο χρόνια στο Βούπερταλ (Γερμανία) με αντικείμενο «τεχνικές της αναγεννησιακής ζωγραφικής» και «μέθοδοι απεικόνισης με ειδικές τεχνικές εικαστικού υλικού» (trouble d’oeil). Παρακολούθησε σχέδιο και χρώμα στη Ρεν .
Μελέτησε επίσης βυζαντινή αγιογραφία και συντήρηση στο εργαστήριο της Δούκισσας Βαριά. Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό· με ζωγραφικά έργα του εικονογραφήθηκαν εξώφυλλα βιβλίων γνωστών εκδοτικών οίκων (Ζαχαρόπουλος, Χείλων, Οδός Πανός κ.ά.) και φιλοτέχνησε προσωπογραφίες λογοτεχνών για το Περιοδικό Φιλολογική Πρωτοχρονιά. Συνεργάστηκε στο διεθνές συνέδριο «Δημιουργία και θάνατος. Ο θάνατος επί τω έργω: ετερότητα και μνήμη πένθους» του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Paris Diderot University· δίδαξε επίσης σε προγράμματα της Νομαρχιακής Επιτροπής Λαϊκής Επιμόρφωσης Ανατολικής Αττικής.
Το 2002 ίδρυσε την πολιτιστική στέγη «Ευ των Μορφών» όπου διοργάνωσε ημερίδες καλλιτεχνικής αλληλοδιδακτικής, εσπερίδες ποίησης, μουσικής, εικαστικών τεχνών, παρουσίασης βιβλίων, αλλά και μελέτης με θέμα «νευροφυσιολογία και τέχνη», με τη συνεργασία του Περιοδικού Ομπρέλα, της Ενωτικής Πορείας Συγγραφέων (ΕΠΟΣ), του Ινστιτούτου Νευροφυτοθεραπείας Βίλχεμ Ράϊχ (EINA), κ.ά.
Συνεργάστηκε ακόμη στα ελληνοδιεθνή προγράμματα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης (EUARCE): Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Συνέδριο 2004, «Η άμυνα των μικρών γλωσσών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση» – L’Association Internationale de la Critique Littéraire (AICL – France)· επετειακές πολιτιστικές γιορτές «Το νυν και το πάλαι», υπό την αιγίδα του Δήμου Παιανίας· και Α΄ Παγκόσμιο Συνέδριο «Βυζαντινός Μουσικός Πολιτισμός» – επιστημονική διεύθυνση του Αμερικανικού Ιδρύματος Βυζαντινής Μουσικής και Υμνολογίας (ASBMH) – Πρόγραμμα Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου Pittsburgh (USA). Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Δημοσιογραφικά ξεκίνησε γράφοντας βιβλιοκριτικές σε περιφερειακά έντυπα ενώ διετέλεσε μέλος της συντακτικής επιτροπής τοπικής εφημερίδας καθώς και ανταποκριτής μεγάλης επαρχιακής εφημερίδας. Το 2011 δημιούργησε την ιστοσελίδα ειδήσεων και έρευνας plateiaradio με ομώνυμο διαδικτυακό σταθμό ο οποίος έδωσε φωνή σε σημαντικά πρόσωπα του αντιμνημονιακού χώρου, σε συλλογικότητες και κινήματα κατά των πλειστηριασμών, της ιδιωτικοποίησης του νερού, για τα δικαιώματα των στρατιωτών, κ.ά.
Με το ψευδώνυμο «Νυχτερινός Τύπος», ως ανεξάρτητος ερευνητής, από το 2014 διεξήγαγε έρευνες σχετικά με την ευγονική, την παγκοσμιοποίηση, την Εταιρία Μονσάντο και γενικότερα την χημική-φαρμακευτική βιομηχανία και την σχέση της με τους ναζί και την ΕΕ. Διερεύνησε την δημιουργία και δράση της WWF, τις σχέσεις της με μυστικές υπηρεσίες και όχι μόνο. Μετά την υποχώρηση των προδομένων κοινωνικών κινημάτων, το plateiaradio σίγησε.
Το τελευταίο διάστημα συμμετείχε στην έρευνα της πολιτικής επιστήμονος και δημοσιογράφου Νέλλης Ψαρρού για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και την βιοηθική
Ιωάννης Λαζάρου
Στάλαξαν στο νου
Στάλαξαν στο νου δέντρα ξερά κι ασέβαστη μνήμη Μα όταν η σκιά έστηνε χορό στις καρδιές των ανθρώπων τα μάτια ενός μωρού χάιδευαν την καινούργια μέρα Μα κοίτα Κοίτα πως τρέχει αυτό το μικρό σύννεφο ξεμυαλίστηκε από το πρωινό αεράκι… Δες αυτόν τον τρυφερό μίσχο πως...
Για το στιγμιαίο βλέμμα
Για το στιγμιαίο βλέμμα Για το χρώμα που ταιριάζει στην μελαγχολία των εραστών Για τον φιλότιμο ιδρώτα στα τσαλακωμένα σεντόνια Μην μιλήσεις Άκου Φύλαξε το μαχαίρι σου για την αναπότρεπτη στιγμή Ξέρω Δεν έχει λύτρωση σε ετούτο το ταξίδι Το έχω δει Όταν το όνειρο χάσει...
Μαζεύτηκαν δύστυχα σύννεφα
Μαζεύτηκαν δύστυχα σύννεφα να θρηνήσουν άδειες αγκαλιές Κι έμεινε ο ευκάλυπτος έρημος μαζί με εκείνη την φτωχή καρδιά που ζούσε στην προσδοκία της συνάντησης Και το ποίημα δεν βρήκε τόπο να σταθεί ... Θα ανάψω τσιγάρο τώρα θα καπνίσω τον πόνο όλων των ναυτικών που δεν...
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ο ζωγράφος Ιωάννης Λαζάρου Είναι οι ανάγκες που ορίζουν τα μονοπάτια που βαδίζουμε. Απευθύνομαι σε φίλους και ανθρώπους με ευαισθησία για μια σοβαρή ιατρική ανάγκη αγαπημένου ανθρώπου. Επειδή η μόνη μου πραγματική περιουσία είναι η ψυχή μου και τα έργα μου,...
Ένα μικρούλι ποίημα
Ένα μικρούλι ποίημα χάραξε στο βλέμμα της θάλασσας Και κύλησε ο έρωτας σε κοίτη αρχαία Να ανταμώσει το ανυπόμονο σώμα που ζούσε στην θύμηση της συνάντησης των ρόδων Της ανάμνησης των υγρών ονείρων που φώλιαζαν στους μηρούς της... Σε λίγο θα ξυπνούσε η μέρα στα άνθη...
Χάραμα
Έταξα ένα ποίημα για τα μάτια της Από νυχτερινή μοναξιά πλασμένο από άδεια κρεβάτια και υγρά όνειρα σε τρυφερούς μηρούς Μα δεν βρήκα λέξεις να τηρήσω την υπόσχεση του ποιήματος.... Παρά μόνο δυο φεγγάρια να με κοιτούν και την γλυκιά αίσθηση του ανυπόμονου σώματος που...
Ονειροβάτης
Ακροβατώ στο όνειρο του ανθισμένου κοριτσιού Στα μάτια του γεννιούνται οι ελπίδες του κόσμου Ο έρωτας των ξωτικών και οι μυρωδιές του ζεστού σώματος Και καρπίζει ο έρως με ευώνυμες λέξεις στα στήθη που ανοίγουν να δεχτούν την αλήθεια τους Χωρίς σκέψη Μόνο με την...
Ευχάριστα μα μάταια
Ευχάριστα μα μάταια ξενύχτια που δεν καρπίζουν ποτέ γόνιμο έρωτα και στέρεη καρδιά Κι ο άλλος δρόμος Αυτός της ψυχής δύσβατος Αν δεν μπορείς να τα βάλεις με τον άνεμο μην ονειρευτείς καταιγίδες Γιατί βασιλεύουν οι καρδιές στα εφήμερα Τα κλαδιά σωπαίνουν κάποτε τα άνθη...
Άνοιξε το συρτάρι
Άνοιξε το συρτάρι Έβγαλε από κει συνήθειες περασμένων καιρών και την παλιά πλαστική κούκλα Χτένιζε τα μαλλιά της ολονυχτίς Αναθυμόταν σκουριασμένες λέξεις Κάτι στάχτες που παραπέσανε δίπλα στο γυάλινο γοβάκι τις σκόρπιζε ο αρχαίος άνεμος πάνω στον τρυφερό έρωτα Ο...
Δεν έχω άλλο…
Δεν έχω άλλο παρά μια αίσθηση ελευθερίας, μια καρδιά ευρύχωρη και τούτο το παλιό ποίημα. "Ταξιδεύω σε χρόνο σταματημένοΚάτι παλιά ρολόγια αγκομαχούν να περισώσουν την συγκίνησητων ημερώνΤαξιδεύωΜε σκέψεις παλιόρουχα σκισμέναΜε πικρό ψωμί και βρώμικο νερόΚαι κάτι...










