Είναι κάποιοι άνθρωποι που ζούν “εγκλωβισμένοι” μα τους έδωσε ο Θεός διεξόδους, να ταξιδεύουν με την γραφή τους.
Για να δραπετεύουν απο την καθημερινότητά τους..
Είναι κάποιοι άνθρωποι, που υπομένουν λόγω συνθηκών και δεν μπορούν να τις αλλάξουν..
Όχι γιατί δεν προσπάθησαν, αντιθέτως ο αγώνας τους είναι ν’ αλλάξουν οι συνθήκες.
Δεν παραπονιούνται, δεν αγανακτούν απλώς κουράζονται μερικές φορές και συνεχίζουν πάλι!
Είναι κάποιοι άνθρωποι, που θυσιάζονται για τους άλλους, χωρίς να ζητούν απολαβές.
Και φυσικά δεν αρέσουν σε πολλούς.
Είναι κάποιοι άνθρωποι, που μοσχοβολούν αγάπη κι ας είναι παρεξηγημένοι γιατί δεν είναι τόσο επιτυχημένοι, για τους υπόλοιπους..
Γι αυτούς το δόσιμο και όχι το μοίρασμα μόνο, είναι υπέρτατη χαρά!
Αυτή η χαρά που καλύπτει τον “εγκλωβισμό” ίσως απο μια ασθένεια, η και άλλων δύσκολων προβλημάτων.
Είναι κάποιοι άνθρωποι, που είναι ευτυχισμένοι γι αυτά που έχουν και όχι γι αυτά που δεν έχουν.
Προσπαθούν για το καλύτερο, δεν είναι τέλειοι. Η τελειότητα άλλωστε δεν ανοίκει στον άνθρωπο.
Είναι κάποιοι άνθρωποι, που έχουν καταλάβει, ότι αυτός που δεν πεινάει, δεν πονάει, έχει στέγη, περίθαλψη, θέρμανση και νερό, είναι πλούσιος!
Απλώς, δεν το ξέρει.
Είναι κάποιοι άνθρωποι που δοξάζουν το Θεό, γι αυτά που τους έχουν δοθεί γιατί είναι περισσότερα απο αυτά που δεν έχουν..
Κοιτούν πολλές φορές πίσω τους και βλέπουν όσα τους έχουν χαριστεί. Δεν μετριούνται, ούτε και ζυγίζονται!
Είναι κάποιοι άνθρωποι, που χαίρονται με τα λίγα και όταν τους έρχονται πολλά, κοιτάζουν να τα δώσουν και σε άλλους.
Ποιός είναι άραγε στην πραγματικότητα εγκλωβισμένος; Αυτός που δεν μπορεί να βγαίνει συχνά έξω; η αυτός που νοιώθει την ελευθερία μέσα του σε συνθήκες εγκλωβισμού;
Photo voltamax / https://pixabay.com
