Αυτός ο σκλαβωμένος τόπος είναι η πατρίδα μου.
Κάνω να πλέξω το εγκώμιό της κι όλο οιμωγές ακούω.
Γλυκόπικρη γενέτειρα με θεοδώρητα χαρίσματα,
Έσπερνες τα χωράφια σου και με τον Όμηρο ύφαινες
ραψωδίες.
Απάτριδος μες σε πατρίδες και άμοιρος μες τη ζωή
Όσες πατρίδες αποκόμισα δε μου πρόσφεραν
μητρική στοργή.
Καμιά δε μου χάρισε τη θαλπωρή της αγκάλης της
Να πει με τρεμάμενη λαλιά «Ακούμπα εδώ, παιδί μου».
Αυτός ο ρημαγμένος τόπος είναι η πατρίδα μου.
Μαύρο τσεμπέρι στο κεφάλι, σπαρμένη μάρμαρα η γης
Την διάβρωσαν βάσανα βουνών και ποταμοί καημών,
Όπου κι αν την αγγίξεις πονάει η ψυχή της.
Αυτός ο ακρωτηριασμένος τόπος, προκρούστεια κλίνη
Απολιθωμένοι θεοί, βράχος του Προμηθέα,
Πελεκούσες πέτρες σκαλιά για τον ήλιο
Και όλο σε φυλάκιζαν μέσα στα σκοτάδια.
Αυτός ο τραυματισμένος τόπος, σκηνή τραγωδίας
Και με κουρέλια και με πληγές, λαμποκοπάει διαμάντια.
Αυτός ο ακρωτηριασμένος τόπος είναι η πατρίδα μου
Περιπλανιέται στην αθλιότητα του κόσμου
αποκεφαλισμένος.
Αυτός ο σκλαβωμένος τόπος είναι η πατρίδα μου.
Κάνω να πλέξω το εγκώμιό της κι όλο οιμωγές ακούω.
Γλυκόπικρη γενέτειρα με θεοδώρητα χαρίσματα,
Έσπερνες τα χωράφια σου και με τον Όμηρο ύφαινες
ραψωδίες.
Απάτριδος μες σε πατρίδες και άμοιρος μες τη ζωή
Όσες πατρίδες αποκόμισα δε μου πρόσφεραν
μητρική στοργή.
Καμιά δε μου χάρισε τη θαλπωρή της αγκάλης της
Να πει με τρεμάμενη λαλιά «Ακούμπα εδώ, παιδί μου».
Αυτός ο ρημαγμένος τόπος είναι η πατρίδα μου.
Μαύρο τσεμπέρι στο κεφάλι, σπαρμένη μάρμαρα η γης
Την διάβρωσαν βάσανα βουνών και ποταμοί καημών,
Όπου κι αν την αγγίξεις πονάει η ψυχή της.
Αυτός ο ακρωτηριασμένος τόπος, προκρούστεια κλίνη
Απολιθωμένοι θεοί, βράχος του Προμηθέα,
Πελεκούσες πέτρες σκαλιά για τον ήλιο
Και όλο σε φυλάκιζαν μέσα στα σκοτάδια.
Αυτός ο τραυματισμένος τόπος, σκηνή τραγωδίας
Και με κουρέλια και με πληγές, λαμποκοπάει διαμάντια.
Αυτός ο ακρωτηριασμένος τόπος είναι η πατρίδα μου
Περιπλανιέται στην αθλιότητα του κόσμου
αποκεφαλισμένος.
photo dimitrisvetsikas1969 / https://pixabay.com
