Παραμονή εδιάλεξα
του Αγίου Βαλεντίνου!
να είναι τα γενέθλια
κι εμού του Κωνσταντίνου!
Εγώ μαι απού τά παιζα
τα όργανα με χίλια !
Μ αρχίζουν και μαραίνονται
στα χέρια τά δαχτύλια.
Και τα μαλλιά ασπρίζουνε
κι ασημοκροταφίζουν
Κι οι πεθυμιές λιγαίνουνε .
και κάνουν πώς κουφίζουν.
Όσα δε μού κοψε ο γιατρός
Θα μού τά κόψει η φύση,
Ξερό νερό θά μένει μπλιό
να πίνω από την βρύση.
Ρακί κρασί στο στόμα μου
θά πίνω σέ σταγόνες ..
Και με τα μάτια τα αρνιά
θα τρών οι σιαγώνες.
Ταλίμια κάνω με το νού !
Πού σαι μπαντέρμη νιότη.
Πού χόρευγα κι επέτουνε
Σούστα , Μαλεβυζιώτη.
Μπαίνουμε στην παράταση
αλλά θα το παλέψω.
Θα φτάσω και στα πέναλτυ
κι όλα θα τ´ανατρέψω.
Ποτές δε μού σφυρίξανε
οφσαϊντ ως τα τώρα.
Κι από τ αποδυτήρια
μπορώ να πάρω φόρα….
Όμορφο μεγαλώνουμε
Δέν αδικογερνούμε.
Παλεύουμε τα βάσανα
και δεν τα προσπερνούμε.
Χρόνια πολλά συντάξιμα ,
εμάζωξα στη ράχη.
Μα ως την ύστατη στιγμή
ορθός θα δίνω μάχη.
photo pexels, https://pixabay.com