Τα όνειρα γίνανε ληστές
κι είν’ οι χαρές μας λιγοστές
στα δάχτυλά σου τις μετράς.
Έχουμ’ απόθεμα πολύ
από φαρμάκι και χολή
κι όλο τι φταίξαμε ρωτάς.
Αν έλειπαν οι κανταδόροι
θα ’ταν τα σπίτια φυλακές
όσοι αντέχουν στ΄ ανηφόρι
θα ξαναβρούν τις Κυριακές.
Κάτσε στο ίδιο το σκαμνί
να πιούμ’ απ’ το παλιό σταμνί
τραγούδια μεθυσμένα.
Θα ΄ρθούνε μέρες βολικές
στις θυμωμένες αλυκές
θυμήσου με κι εμένα.
photo heleneles, https://pixabay.com

















































