Σκηνοθεσία: Σταύρος Παρχαρίδης
Πρωταγωνιστούν:
Βύρων Κολάσης
Γιώργος Παπανδρέου
Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής;
Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος;
Στο ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ
Από Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026 και κάθε Σαββατοκύριακο
Στο Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ από το Σάββατο 24 Ιανουαρίου και κάθε Σαββατοκύριακο έως και 5 Απριλίου, θα παρουσιαστεί η παράσταση «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71» του Βασίλη Τσιράκη, υπο την σκηνοθετική μπαγκέτα του Σταύρου Παρχαρίδη, με τους Βύρωνα Κολάση και Γιώργο Παπανδρέου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Μαρίνα Βολουδάκη σε μουσική Σπυρίδωνα.
Ένα κοινωνικό-πολιτικό δράμα που πραγματεύεται την πραγματική έννοια της ελευθερίας και της ισότητας, ανεξαρτήτως εθνικοτήτων και οικονομικών και κοινωνικών ταυτοτήτων…Μια παράσταση γροθιά στο στομάχι, βαθιά ανθρώπινη σε σουρεάλ περιβάλλον, που δίνει έμφαση στην έκφραση του ασυνείδητου και του ονείρου, απομακρυσμένο από τη λογική που οι συνθήκες επιβάλλουν.
Promo trailer: https://youtu.be/ITT1Vi5z4SQ
Λίγα λόγια για την παράσταση
Σε ένα κελί στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71» … δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να ζήσουν για ένα διάστημα μαζί . Ο πρώτος, ένας Έλληνας γιάπης, φυλακίζεται σε ισόβια για φόνο, που ποτέ δεν ομολόγησε και σε συνθήκες φυλάκισης αφοσιώνεται στη ζωγραφική. Ο δεύτερος, ένας μετανάστης έχοντας ομολογήσει ένα φόνο, έρχεται στο ίδιο κελί, περιέργως μια μέρα που δεν γίνονται συνήθως μεταγωγές.
Δύο διαφορετικοί κόσμοι συναντιούνται απρόσμενα, κάτω από ιδιαίτερες για φυλακή συνθήκες διαβίωσης. Το άκρως αποστειρωμένο περιβάλλον της φυλακής σύντομα θα γεμίσει με ένταση. Οι δύο κρατούμενοι συγκρούονται με ανέλπιστο τρόπο ή ίσως και απόλυτα δεδομένο τρόπο. Διαφορετικές απόψεις και κουλτούρες, διαφορετικός ο τρόπος και οι συνθήκες που μεγάλωσαν. Διαφορετική κουλτούρα και πίστη.
Τώρα πρέπει να συνυπάρξουν και από κοινού να πάρουν θέση σε απρόσμενες και τις περισσότερες φορές δύσκολες εξελίξεις. Κυρίως όμως πρέπει να αντιμετωπίσει ο ένας τον άλλον. Να δώσουν στον εαυτό τους μια τελεσίδικη απάντηση στο τι σημαίνει για τον καθένα ελευθερία. Μέχρι την τελική κρίση….που ανατρέπει ότι πίστευε ο καθένας για όσα συμβαίνουν στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71».
Άραγε είναι αλήθεια αυτό που ζουν ή εικονική πραγματικότητα?
Σημείωμα του συγγραφέα:
«Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής; Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος; Υπάρχει ελευθερία χωρίς ανυπακοή; Υπάρχει ασφάλεια χωρίς υποταγή; Μπορεί μια φυλακή να γίνει καταφύγιο ελευθερίας; Μπορεί μια φυλακή να γίνει λίκνο δημιουργίας; Και η τέχνη; Πότε απογειώνεται; Σε συνθήκες ασφάλειας ή ελευθερίας;»
Βασίλης Τσιράκης
Σκέψεις του σκηνοθέτη:
Σε έναν κόσμο που ο εγκλεισμός σε πολλές και ποικίλες μορφές τείνει να γίνει τρόπος ζωής, μάλιστα πολλές φορές να μοιάζει με επιλογή, τίθενται πολλά ερωτήματα . Οι ραγδαίες πολιτισμικές εξελίξεις από την άλλη, μάς φέρνουν μπροστά στο να αναθεωρήσουμε το πως βλέπαμε τον κόσμο μέχρι σήμερα. Εύκολα λοιπόν μπορεί κανείς να βρεθεί μπροστά, τόσο σε προσωπικά όσο και γενικευμένης φύσης ερωτήματα. Όπως π.χ. το τι είναι ελευθερία. Αν η ελευθερία μας, είναι πραγματική ή σχετική. Αν ο συνάνθρωπος αποτελεί απειλή; ή αν αποτελούμε εμείς με τις επιλογές μας απειλή για αυτόν. Αν η κάθε μας επιλογή είναι αυτόβουλη ή κατευθυνόμενη μέσα από μια σειρά επιλογών που συγχέουν τις καταστάσεις και στο τέλος οδηγούμαστε στο να επιλέξουμε ελεύθερα μεν…. την βούληση τρίτων δε.
Τι είναι ο χρόνος σε μια καθημερινότητα που επαναλαμβάνεται με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια; Πως επηρεάζει την ακεραιότητα του χαρακτήρα μας; Τέλος η γνώση και η τέχνη μπορούν να μας απεγκλωβίσουν, να μας δείξουν τον δρόμο προ την πραγματική ελευθερία. Είναι η συνύπαρξη και η συμπόρευση το κλειδί μιας ειρηνικής επανάστασης ενάντια στην όποια σήψη απειλεί την διάνοιά μας; Την ελεύθερη βούλησή μας; Είμαστε τελικά οι θύτες ή τα θύματα στην προσωπική μας «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’»
Χωράει η αγάπη, η αλληλοεκτίμηση, ο αλληλοσεβασμός η αλληλοβοήθεια η συνύπαρξη στα στενά όρια, έτσι όπως τα ορίζει το προσωπικό μας «Κελί 71»; Μπορεί η «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ ΚΕΛΙ 71» να αποτελέσει το έναυσμα μια εσωτερικής αναζήτησης που θα ορίσει με σαφήνεια τα αδιευκρίνιστα όρια τής ζωής ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία τής καθημερινότητας μας;
Τελικά «συγκρατούμενοι» ή «συνοδοιπόροι» στην ζωή;
Σταύρος Παρχαρίδης
