Εγώ μιλώ με μουσική και τραγουδώ τις λέξεις
κι ανοίγω μια μικρή αγκαλιά για σένα να διαλέξεις.
Να μείνεις έξω ή να μπείς, δική σου είναι ευθύνη
και α περάσεις στην καρδιά που περιμένει εκείνη.
Στείλε μου τα ποιήματα που έγραψες για μένα
όλα τα λόγια που μου λες κι έχεις πολλά κρυμμένα.
Μόνο αν έχουν μουσική τα λόγια έχουν αξία
που η κάθε λέξη σε καλεί σε άλλον γαλαξία.
Τα λόγια δίχως μουσική είναι φωνή χαμένη
που ενώνεται στο πέλαγος μακρυά και ξεχασμένη.
Γι αυτό μιλώ με μουσική πλασμένη στις προτάσεις
μην περιμένεις άδραξε, σίγουρα θα προφτάσεις.
Τα λόγια καίνε από νωρίς όταν κεντάς τις λέξεις
και καταφέρνεις να μιλάς και μουσικά ν’ αντέξεις.
Η κάθε νότα να μιλά μέσα απ’ τα σωθικά σου
κι ολα τ’ αστέρια τ’ ουρανού να γίνονται δικά σου.
Να ψιθυρίζεις στις κορφές τραγούδια και να ακούνε
τα ρέματα κι οι λαγκαδιές και να σε χαιρετούνε.
Να μένει η αύρα της ψυχής χιλιοτραγουδισμένη
στους ουρανούς και στη βροχή πάντα να σε προσμένει.
Κι αν κάποιου στοίχου η μουσική θλιμένη ανατείλει
ίσως να πόνεσα κι εγω απ’ τον καημό του Απρίλη.
Που σου πληγώνει την καρδιά στο θρόϊσμα αγέρα
σαν τραγουδάς τις λέξεις σου και σε λογιάζει η μέρα.
Έλα λοιπόν και ζύγωσε και πιάσε μου το χέρι
Λέξεις, τραγούδι και χορός να γίνουν όλα ταίρι,
να ξεχαστούμε στην κορφή του χρόνου γερνάει
να χαιρετάμε την χαρά που θα μας προσπερνάει.
Να κοιμηθούμε αγκαλιά στου κόσμου την γαλήνη
να τραγουδώ τις λέξεις μου να δω τί θα απογίνει.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΕΧΗΣ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2026
photo AndreasAux, https://pixabay.com
