Ένα παραμύθι για τη δύναμη της θέλησης
Για όλα τα παιδιά που μαθαίνουν να πετούν με την δύναμη της καρδιάς!!
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μικρή πόλη γεμάτη αυλές και γέλια παιδιών, ζούσε ένα κορίτσι που το έλεγαν Νεφέλη.
Η Νεφέλη ήταν ένα κορίτσι γεμάτο φαντασία, αγαπούσε τα σύννεφα, τις ιστορίες και τα χαμόγελα των φίλων της. Μα πιο πολύ απ’ όλα αγαπούσε τον χαρταετό της ,έναν μεγάλο, γαλάζιο χαρταετό με ουρά γεμάτη κορδέλες που έλαμπαν σαν αστέρια.
Κάθε απόγευμα, μετά το σχολείο, έτρεχε στο λιβάδι πίσω απ’ το σπίτι της για να τον πετάξει.
Όμως, όσες φορές κι αν προσπαθούσε, ο χαρταετός δεν έμενε ψηλά για πολύ.
Άλλοτε φυσούσε δυνατά και τον έριχνε κάτω, κι άλλοτε ο αέρας σταματούσε κι εκείνος έπεφτε στα πόδια της.
«Δεν πειράζει!» έλεγε πάντα η Νεφέλη, χαμογελώντας πεισματάρικα.
Μα κάποιες μέρες, όταν ο άνεμος δεν συνεργαζόταν, ένιωθε κι εκείνη πως έχανε τα φτερά της.
Στο σχολείο, οι αριθμοί και τα γράμματα μπλέκονταν στο μυαλό της, κι οι συμμαθητές της τελείωναν πρώτοι τις ασκήσεις.
Εκείνη έμενε λίγο πίσω, σιωπηλή.
Όμως, κάθε φορά που ένιωθε να λυγίζει, θυμόταν τον χαρταετό της και ψιθύριζε:
«Αρκεί να προσπαθώ. Μια μέρα θα πετάξω κι εγώ ψηλά.»
Μια Κυριακή, με ουρανό καθαρό και άνεμο ήρεμο, η Νεφέλη έτρεξε ξανά στο λιβάδι.
Κράτησε σφιχτά το σχοινί και άφησε τον χαρταετό της να ακολουθήσει τον άνεμο, χωρίς φόβο.
Και τότε, εκείνος ανέβηκε!
Ψηλά, όλο και πιο ψηλά, ώσπου έγινε μια μικρή γαλάζια κουκκίδα στο φως του ήλιου.
Η Νεφέλη χαμογέλασε πλατιά.
Δεν πέταξε μόνο ο χαρταετός της , πέταξε και η ψυχή της, γεμάτη πίστη.
Από εκείνη τη μέρα, κάθε φορά που κάτι τη δυσκόλευε στο σχολείο ή στη ζωή, θυμόταν πως το σημαντικό δεν είναι να πετύχεις με την πρώτη, αλλά να μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι και να προσπαθείς.
Γιατί μόνο έτσι βρίσκεις τον δικό σου άνεμο.
Η δύναμη της θέλησης είναι να βάζεις στόχους, να προσπαθείς με όλη σου την καρδιά και να μην φοβάσαι να ξαναδοκιμάζεις. Ακόμα κι αν δεν πετύχεις, θα ξέρεις πως έδωσες φτερά στα όνειρά σου και αυτό είναι που μετράει περισσότερο.
photo caloktay, https://pixabay.com
