Δεν μπορώ να συμφιλιωθώ
με μικρές πράξεις.
Για τούτο παραμένω
ζωγράφος των καιρών.
Ψάλτης ασμάτων στο καταχείμωνο
μέσα μου σταλάζει Άνοιξη ο καιρός.
Ντυμένος στα κίτρινα των ασπάλαθων
ό,τι στερήθηκα το αγαπάω εναγώνια.
Ρίζωσα στο βράχο
κάκτος της ολιγάρκειας.
Ήπια χολή και αλμύρα θέλησης.
Θέλω να σε εξευμενίσω
γιατί οργισμένη με απειλείς:
“όποιος δεν έχει πατρίδα
ιδιαίτερη
δεν έχει καμία” !
Μου λες νησί μου
Φλέβα μου…
photo sssssaa, https://pixabay.com

















































