Η Τουρκία επαναφέρει την πίεση στο Αιγαίο με το casus belli, τις απειλές για ελληνικά νησιά και το νέο νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας». Οι πρόσφατες αναφορές για 152 νησιά και οι παλαιότερες για 157 νησιά και βραχονησίδες.
Η Τουρκία επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πιο επικίνδυνα κεφάλαια των ελληνοτουρκικών σχέσεων: το Αιγαίο. Πίσω από τις δηλώσεις περί διαλόγου και «ήρεμων νερών», η Άγκυρα συνεχίζει να διατηρεί στο τραπέζι την απειλή πολέμου, την αμφισβήτηση της κυριαρχίας ελληνικών νησιών και πλέον μια νέα νομοθετική προσπάθεια που συνδέεται με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η πιο βαριά απειλή παραμένει το γνωστό casus belli. Από το 1995, η τουρκική Εθνοσυνέλευση έχει χαρακτηρίσει αιτία πολέμου την ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των έξι ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο. Πρόκειται για μια απειλή που η Αθήνα θεωρεί αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο και που εξακολουθεί να σκιάζει κάθε συζήτηση για τα θαλάσσια σύνορα.
Δεν πρόκειται όμως μόνο για τα χωρικά ύδατα. Τα τελευταία χρόνια, Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν συνδέσει την ελληνική κυριαρχία σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου είχε δηλώσει ότι αν η Ελλάδα δεν αλλάξει στάση, τότε η κυριαρχία αυτών των νησιών γίνεται «συζητήσιμη». Η αμερικανική πλευρά, απαντώντας τότε, είχε ξεκαθαρίσει ότι η ελληνική κυριαρχία στα νησιά δεν αμφισβητείται.
Η ρητορική αυτή δεν έμεινε σε διπλωματικές διατυπώσεις. Ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε χρησιμοποιήσει τη φράση «μπορούμε να έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ», ενώ ταυτόχρονα κατηγορούσε την Ελλάδα ότι δήθεν «κατέχει» αποστρατιωτικοποιημένα νησιά. Αυτή η γλώσσα δεν είναι απλή πολιτική υπερβολή. Είναι μήνυμα πίεσης, απειλής και ψυχολογικής επιχείρησης απέναντι στην ελληνική κοινή γνώμη και στη διεθνή διπλωματία.
Σήμερα, το ζήτημα επανέρχεται μέσα από το νέο τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες, το οποίο τουρκικά μέσα και αναλυτές συνδέουν ευθέως με τη «Γαλάζια Πατρίδα». Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι συνεχίζονται οι εργασίες για νόμο που θα καθορίζει αρμοδιότητες στις θαλάσσιες περιοχές της Τουρκίας και θα καλύπτει κενά της εσωτερικής νομοθεσίας. Την ίδια στιγμή, τουρκικά δημοσιεύματα παρουσιάζουν το σχέδιο ως εργαλείο για την κατοχύρωση των τουρκικών διεκδικήσεων σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα και Θάλασσα του Μαρμαρά.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι μέσα σε αυτή τη συζήτηση επανέρχεται ο αριθμός των 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων. Τουρκικά μέσα όπως το A Haber μετέδωσαν αναλύσεις σύμφωνα με τις οποίες, μετά από έναν τέτοιο νόμο, η Τουρκία θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι έχει δικαίωμα παρουσίας ή ακόμη και σημαίας σε νησιά που χαρακτηρίζονται από την τουρκική πλευρά ως «αμφισβητούμενα».
Από την ελληνική πλευρά, τα πρόσφατα δημοσιεύματα μιλούν για 152 νησιά στο πλαίσιο του νέου νομοσχεδίου, ενώ παλαιότερες ελληνικές αναλύσεις αναφέρονταν σε 157 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο πλαίσιο της τουρκικής στρατηγικής «γκριζαρίσματος» του Αιγαίου. Αυτή η διαφορά στους αριθμούς δεν αλλάζει την ουσία. Η ουσία είναι ότι η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» σε μόνιμο εργαλείο πίεσης κατά της ελληνικής κυριαρχίας.
Η Ελλάδα παρακολουθεί τις εξελίξεις με αυξημένη προσοχή. Σύμφωνα με ελληνικά δημοσιεύματα, η Αθήνα θεωρεί ότι οποιαδήποτε μονομερής τουρκική ενέργεια δεν έχει έρεισμα στο διεθνές δίκαιο και μπορεί να οδηγήσει σε νέα αναβάθμιση της έντασης. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι στρατηγικό. Η Τουρκία δεν αμφισβητεί απλώς θαλάσσιες ζώνες. Επιχειρεί να δημιουργήσει ένα νέο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εμφανίζεται ως δήθεν «νόμιμη» η αμφισβήτηση ελληνικών νησιών.
Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν είναι πια απλώς ένα σύνθημα. Είναι μια στρατηγική αντίληψη που προσπαθεί να μεταφερθεί από τους χάρτες, τις στρατιωτικές σχολές και τα τηλεοπτικά πάνελ στην εσωτερική νομοθεσία της Τουρκίας. Και αυτό είναι που κάνει τη σημερινή συγκυρία πιο επικίνδυνη. Όταν μια χώρα που διατηρεί απειλή πολέμου αρχίζει να νομοθετεί μονομερώς πάνω σε αμφισβητούμενες διεκδικήσεις, τότε το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Αφορά την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.
Το Αιγαίο δεν είναι μια τεχνική διαφορά χαρτών. Είναι χώρος ιστορίας, κυριαρχίας, ζωής, οικονομίας και εθνικής συνέχειας. Κάθε φορά που η Άγκυρα επαναφέρει το casus belli, κάθε φορά που μιλά για «αμφισβητούμενα» νησιά, κάθε φορά που παρουσιάζει τη «Γαλάζια Πατρίδα» ως νομική πραγματικότητα, δοκιμάζει τα όρια της ελληνικής αντοχής και της διεθνούς ανοχής.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει αυτές τις απειλές ως συνηθισμένη ελληνοτουρκική ένταση ή αν θα τις αναγνωρίσει ως αυτό που πραγματικά είναι: μια σταθερή αναθεωρητική στρατηγική εναντίον της κυριαρχίας μιας ευρωπαϊκής χώρας.
Παρακολουθηστε τα βιντεο
https://www.instagram.com/reels/DXw7_86iYV7/
Πηγές
Reuters, Ekathimerini, A News, Türkiye Today, Hürriyet Daily News, Daily Sabah, A Haber, NewsIT, Δημοκρατία, Newsbreak.
Από την δημοσιογραφική ομάδα του Greek News FL
photo geralt, https://pixabay.com
