Ο Θεός τα πάντα εν σοφία εποίησε! Κι επειδή κάποια στιγμή αντελήφθη ότι στους Έλληνες έδωσε την ευφυΐα καθώς και το καλλίτερο οικόπεδο επάνω στην Γη, λειτούργησε η “κατ’οικονομίαν” Δύναμή Του, δίνοντάς τους κάποια άλλα χαρακτηριστικά, ούτως ώστε να διατηρηθεί η ισορροπία των πραγμάτων. Έτσι, ενώ ο Έλληνας είχε πει το «Μέτρον Άριστον», ο Θεός τον έκανε να θεωρεί ο ίδιος στην πράξη την “μέση οδό” μία φράση άγνωστη στο λεξιλόγιο τής ελληνικής ψυχοσύνθεσης! Και βεβαίως τον έκανε να έχει επινοήσει μεν τα πάντα, να μην εφαρμόζει, όμως, μετά από κάποιον χρόνο τίποτε από όλα αυτά, τα οποία επενόησε!
Έτσι, η ευφυΐα του κυμαίνεται από το απροσμέτρητο ύψος (μεγαλοφυΐα) στο απύθμενο βάθος (ανοησία)! Έπειτα του προσέδωσε το χαρακτηριστικό τής “διχόνοιας”. Στην αξιοποίηση αυτού τού χαρακτηριστικού θα έπαιξε τον ρόλο της η ανοησία. Για να μη χαθεί, όμως, η Ελλάδα, η οποία ήταν ανάγκη να υπάρχει για την πρόοδο τού κόσμου, από καιρού εις καιρόν επέτρεπε ο Θεός στούς Έλληνες να ενωθούν. Κι αν δεν γινόταν πλήρως αυτό και θα ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί, ακόμη κι όταν θα υπήρχε μία ομογενοποιημένη εθνική μάζα, τους έστελνε και έναν ηγέτη. Αυτός ξεπερνούσε τις δυσκολίες τους, ρύθμιζε τα πράγματα, τα εξισορροπούσε για κάποιο διάστημα! Διότι, ο Θεός ήξερε ότι μετά απ’αυτόν τον ηγέτη θα επικρατούσε η συγγενής της ανοησίας, η αχαριστία, οπότε θα επανερχόταν η σύγχυση, η ανακατωσούρα, το μπάχαλο. Για να γυρίσει ξανά ο χρόνος, μέχρι την επόμενη φορά.
Θα μου πείτε γιατί ο Θεός λειτουργεί έτσι.! Μα απλούστατα, διότι αν δεν επενέβαινε η “θεία οικονομία” του, ο Έλληνας θα είχε κυριαρχήσει στον κόσμο σε όλα. Στον πολιτισμό, στην σοφία, στην επιστήμη, στην γλώσσα! Κι εφ’όσον μόνο η ευφυΐα τού Έλληνα θα κυριαρχούσε στο παγκόσμιο στερέωμα ποιον λόγο υπάρξεως θα είχαν οι υπόλοιποι λαοί; Οπότε διαπιστώνουμε ότι λειτουργεί στον Έλληνα το δεύτερο χαρακτηριστικό, δηλαδή η “ανοησία” παντού και κυρίως στους ψηφοφόρους, τους οποίους βλέπουμε σήμερα να παρασύρονται, να ψηφίζουν λαοπλάνους, να εξαπατώνται νομίζοντας πως θα γίνουν πλούσιοι, να παίζουν στο χρηματιστήριο, να χάνουν τις περιουσίες τους, να “μαθαίνουν” στην εξαπάτηση, να πλαστογραφούν πτυχία για μία θέση, στην οποία κάποιοι δεν πατούσαν ποτέ και πληρώνονταν, να εθίζονται στην διαφθορά (“φακελλάκια”, “γρηγορόσημα” κ.λπ.), να μην ενδιαφέρονται για τίποτε το εθνικό. Το προσωπικό συμφέρον έμπαινε πάντοτε σε βασική προτεραιότητα, το σύνδρομο του “λουδοβικισμού” (η γη ας ζήσει όσο ζήσω κι εγώ, έπειτα ας καταστραφεί), ο “συνειδητός υπερδανεισμός” της χώρας για το βόλεμα “ημετέρων βοοειδών”, “πρασινοκοκκινομπλερόζ ψηφοφόρων-χειροκροτητών”, το ξεπούλημα των εθνικών θεμάτων, των εργασιακών κεκτημένων, των κοινωνικών προτεραιοτήτων κ.λπ.! Οι “ευφυΐες”, τα “μυαλά” φεύγουν από την Ελλάδα που τους σπούδασε, για να προωθήσουν την επιστήμη και τον πολιτισμό άλλων κρατών. Κι εδώ μένει “ο κατιμάς” και οι λαθρομετανάστες!
Παλιά, βλέπαμε ότι έρχονταν στην Ελλάδα και πολεμούσαν οι ομογενείς πρώτης γενεάς σε όλες τις δύσκολες στιγμές τού Έθνους (βαλκανικοί πόλεμοι, Μικρασία, έπος του ’40 κ.λπ)! Τώρα δεν ξέρω, αν θα συνέβαινε κάτι παρόμοιο, τι θα γινόταν. Το πλοίο τής “εθνικής συνείδησης” έχει χαθεί στον ωκεανό τής παγκοσμιοποίησης!
Η αναφορά στον Θεό, βεβαίως, που έκανα παραπάνω, έχει σχηματικό μόνο λόγο για την κατανόηση αυτού του άρθρου. Γνωρίζουμε μεν ότι Αυτός “τα πάντα εν σοφία εποίησε”, όπως γνωρίζουμε και ότι “η ιστορία επαναλαμβάνεται”, ότι οι εξουσίες ανέρχονται και κατέρχονται καθώς και ότι ο “αστάθμητος παράγων” είναι αυτός, που διαμορφώνει πάντοτε τα πράγματα! Είναι “το χέρι τού Θεού“ στην εξέλιξη τών δημιουργημάτων του. Κτυπά την αλαζονεία, την έπαρση, όπου αυτή εκδηλώνεται! Από τον Καπανέα στις τραγωδίες του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, μέχρι τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Χίτλερ, κ.λπ.!
Για την Ελλάδα γνωρίζουμε όλοι αυτό, που διακηρύττει ένα εθνικό μας εμβατήριο. “Η Ελλάδα Ποτέ δεν πεθαίνει. Δεν την σκιάζει φοβέρα καμμιά,,, Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς την Δόξα τραβά“! Πράγματι, αγαπητοί φίλοι. Η Ελλάδα γνώρισε διάφορους κατακτητές, στρατιωτικούς, θρησκευτικούς, οικονομικούς! Αν κάποιος σκεφθεί πόσοι πέρασαν απ’αυτό το γωνιακό οικόπεδο, θα τρελαθεί! Όλοι ήλθαν και πέρασαν. Ήλθαν οι Ρωμαίοι, οι Γότθοι, οι Άβαροι, οι Γαλάτες, οι Φράγκοι. Ήλθαν και οι Άραβες και οι Τούρκοι. Ήλθαν όμως και σύμμαχοι, “εχθροί ντυμένοι φίλοι” κατά τον Ελύτη. Ήλθαν και “προδότες” και “χρεωκοπίες” και “μνημόνια”. Οι Γερμανοί ήσαν οι τελευταίοι κατακτητές και παραμένουν ακόμη μέχρι σήμερα, αλλάζοντας απλώς το “προσωπείο τού Χίτλερ”, για να μη φαίνεται η ταυτότητα των ιδεών τους και κυρίως η εφαρμογή τους στον ίδιο λαό, με το ίδιο μίσος, την ίδια κυνικότητα και την ίδια αδιαφορία για τον Έλληνα Άνθρωπο, που τους δίδαξε τι σημαίνει πολιτισμός! Κι όμως η Ελλάδα εξακολουθεί να υπάρχει!
Για όλες αυτές τις περιπτώσεις η παράδοση αναφέρει ότι υπάρχει μία φράση, που φέρεται ως δελφικός χρησμός. Όταν στις αρχές του β΄ αιώνα π.Χ. ο πολύπειρος Αρκάς στρατηγός Φιλοποίμην ο Μεγαλοπολίτης, διέκρινε την διάθεση του Ρωμαίου υπάτου Τίτου Κόϊντου Φλαμινίνου για εμπλοκή στα ελληνικά πράγματα κατάλαβε πως οι Έλληνες βρίσκονταν μπροστά σε τεράστιες περιπέτειες. Ο Φιλοποίμην τότε απεφάσισε να συμβουλευθεί το Μαντείο των Δελφών για το μέλλον της Ελλάδος και η Πυθία λέγεται ότι του έδωσε τον παρακάτω χρησμό: “Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος“! Ο χρησμός αυτός επιβεβαιώνει ταυτοχρόνως και τον απόλυτο ορισμό τής εννοίας “Ελλάς” εδώ και τόσους αιώνες, ότι δηλαδή η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και πάντοτε αναγεννάται εκ της τέφρας! Η ιέρεια των Δελφών με τον χρησμό αυτόν, παρομοίασε την Ελλάδα με φουσκωμένο ασκό στο φουρτουνιασμένο πέλαγος, το οποίο ναι μεν κλυδωνίζεται λόγω των μεγάλων κυμάτων αλλά, παρ’όλα αυτά, δεν πρόκειται να βυθιστεί ποτέ!
Ο Γαληνός είχε κάνει σαφές για όσους κτυπούσαν το ανόητο τμήμα των Ελλήνων, επειδή δεν μπορούσαν να φθάσουν το ευφυές: «Και όσοι τω γένει μεν έφυσαν βάρβαροι, ζηλούσι δε τα των Ελλήνων επιτηδεύματα» (De sanitate tuenda, libri VI, 6, 51, 10-11)! Αρκετούς αιώνες μετά έρχεται ο σπουδαίος φιλόσοφος Φρειδερίκος Νίτσε, ο οποίος διέκρινε το μίσος των υποτιθέμενων “πολιτισμένων” ευρωπαϊκών ηγεσιών και όχι μόνο, εναντίον των δημιουργών τού Πολιτισμού Ελλήνων και στο έργο του με τίτλο «Η Γέννηση της τραγωδίας» (κεφ. 15), γράφει. «Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι ο,τιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στην σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνόταν, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον τών Ελλήνων, εναντίον αυτού τού μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του… Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπεροχή ομορφιά τους.
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, που και που, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχομένων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα»!
Η απάντηση, λοιπόν, στους “μνημονιοδότες”, τους “μνημονιοδόχους” και τους ελλαδίτες οσφυοκάμπτες “διαγραφείς τής εθνικής μνήμης”, έρχεται από έναν γερμανό, έναν “ογκόλιθο” του πνεύματος! Τον Φρειδερίκο Νίτσε! Εμείς για να τους προειδοποιήσουμε και για να τονώσουμε το ηθικό τών Ελλήνων, που δεν δέχονται να παραδώσουν τα όπλα, τους υπενθυμίζουμε απλώς τον δελφικό χρησμό! “Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος“! Καθώς και ότι η Νέμεσις, η αρχαία θεά, Εκδικήτρια και Τιμωρός, δεν έχει πεθάνει ακόμη!
Photo By Nikiforos Lytras – [1], Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4524991, https://en.wikipedia.org/wiki/
