Τα τελευταία χρόνια, μέσα από τα αμέτρητα ταξίδια μου σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, έχω την ευλογία να γνωρίζω ανθρώπους και τόπους που ίσως δεν πρωταγωνιστούν στους ταξιδιωτικούς οδηγούς, όμως αποτελούν την πραγματική ψυχή της πατρίδας μας.
Κάθε φορά που φτάνω σε ένα μικρό χωριό, κοντοστέκομαι στις πέτρινες αυλές, στα παλιά σπίτια, στις πλατείες που κάποτε έσφυζαν από ζωή.
Βλέπω κλειστά παράθυρα, σχολεία με λιγότερα παιδιά, καφενεία όπου οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από το ίδιο ερώτημα. «Θα μείνει κανείς εδώ;»
Πίσω από κάθε άδειο σπίτι υπάρχει μια οικογένεια, μια ιστορία, μια ζωή που κάποτε άνθιζε. Κι όμως, σε κάθε γωνιά αυτής της Ελλάδας συναντώ ανθρώπους που επιμένουν.
Παραγωγούς που συνεχίζουν να καλλιεργούν τη γη, νέους που επέστρεψαν στον τόπο τους, γυναίκες που δημιούργησαν μικρές επιχειρήσεις, ανθρώπους που κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις και την αυθεντική ελληνική φιλοξενία.
Η καθημερινότητα γίνεται ολοένα πιο απαιτητική. Η ακρίβεια δοκιμάζει τις αντοχές κάθε ελληνικής οικογένειας και για πολλούς συμπολίτες μας ακόμη και λίγες ημέρες διακοπών αποτελούν πλέον μια δύσκολη οικονομική απόφαση.
Παράλληλα, πολλές μικρές επιχειρήσεις της περιφέρειας, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι μελισσοκόμοι και οι άνθρωποι της παραγωγής προσπαθούν καθημερινά να ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος και στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Ναι ο ελληνικός τουρισμός παραμένει ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της οικονομίας μας και συνεχίζει να προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Ωστόσο, καθώς ταξιδεύω σε ολόκληρη τη χώρα, διαπιστώνω ότι τα οφέλη αυτής της ανάπτυξης δεν φτάνουν παντού με τον ίδιο τρόπο.
Υπάρχουν περιοχές που συνεχίζουν να αναπτύσσονται δυναμικά και άλλες που περιμένουν ακόμη την ευκαιρία να αναδείξουν τον μοναδικό τους πλούτο.
Ίσως αυτή να είναι η στιγμή να στρέψουμε ξανά το βλέμμα μας προς την άλλη Ελλάδα.
Στα χωριά μας. Στους ορεινούς οικισμούς, στις λίμνες, στα δάση, στα μικρά νησιά και στους τόπους όπου η φιλοξενία παραμένει αυθεντική, οι παραδόσεις ζωντανές και κάθε επισκέπτης γίνεται μέρος της καθημερινότητας του τόπου.
Ο εσωτερικός τουρισμός αποτελεί μια ουσιαστική πράξη στήριξης προς τις τοπικές κοινωνίες.
Κάθε διανυκτέρευση σε έναν οικογενειακό ξενώνα, κάθε γεύμα σε μια μικρή ταβέρνα, κάθε αγορά τοπικών προϊόντων ενισχύει ανθρώπους που επιλέγουν να παραμείνουν στον τόπο τους, να δημιουργήσουν, να επενδύσουν και να συνεχίσουν την ιστορία των χωριών μας.
Είναι γεγονός πλέον ότι το δημογραφικό αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται, η ηλικιακή σύνθεση αλλάζει και πολλά χωριά βλέπουν χρόνο με τον χρόνο τις αυλές, τα σχολεία και τις πλατείες τους να αδειάζουν. Αλλά κάθε χωριό που χάνει τους κατοίκους του χάνει μαζί του ένα κομμάτι της ιστορίας, της παράδοσης και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Η εμπειρία από πολλές ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι η αντιμετώπιση του δημογραφικού απαιτεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική με συνέχεια, συνέπεια και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Τα οικονομικά κίνητρα αποτελούν ένα σημαντικό πρώτο βήμα, όμως η πραγματική αλλαγή έρχεται όταν οι νέοι άνθρωποι αισθάνονται ότι μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους με ασφάλεια και αισιοδοξία.
Σταθερή εργασία, αξιοπρεπείς αποδοχές, προσιτή κατοικία, ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, πρόσβαση σε παιδικούς σταθμούς και πραγματικές ευκαιρίες για να δημιουργήσουν τη ζωή και την οικογένειά τους στον τόπο που αγαπούν αποτελούν τις βασικές προϋποθέσεις για να κρατήσουμε ζωντανή την ελληνική περιφέρεια.
Η Ελλάδα διαθέτει όλα τα εφόδια για να ακολουθήσει αυτή την πορεία.
Η στήριξη της νέας οικογένειας, τα φορολογικά κίνητρα για όσους επιλέγουν να ζουν, να εργάζονται και να επενδύουν στην περιφέρεια, η ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής, η πρόσβαση σε προσιτή στέγη για τα νέα ζευγάρια, οι σύγχρονες υποδομές, οι επενδύσεις στην υγεία, στην εκπαίδευση και στην ψηφιακή συνδεσιμότητα μπορούν να δημιουργήσουν ένα νέο περιβάλλον ανάπτυξης και προοπτικής.
Παράλληλα, ένας τουρισμος για να ειναι βιώσιμος , πρέπει να συνδέεται ουσιαστικά με την τοπική παραγωγή, τον πολιτισμό, τη γαστρονομία και τις αυθεντικές εμπειρίες κάθε τόπου, μπορεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, να ενισχύσει τις τοπικές οικονομίες και να δώσει στα χωριά μας έναν ακόμη λόγο να παραμείνουν ζωντανά.
Γιατί όταν η περιφέρεια αποκτά ευκαιρίες, οι νέοι επιλέγουν να μείνουν, να επιστρέψουν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να επενδύσουν το μέλλον τους εκεί όπου βρίσκονται οι ρίζες τους.
Η #άλλη #Ελλάδα δεν ζητά περισσότερα.
Ζητά την ευκαιρία να αναδείξει όσα ήδη διαθέτει.
Τη μοναδική φυσική της ομορφιά, τον πολιτισμό της, τη γαστρονομία της, την παραγωγή της και, πάνω απ’ όλα, τους ανθρώπους της.
Κάθε διαδρομή που κάνω σε αυτή τη χώρα με πείθει ακόμη περισσότερο ότι η μεγαλύτερη δύναμή της βρίσκεται στις τοπικές κοινωνίες.
Στο χαμόγελο μιας γιαγιάς που ανοίγει το σπίτι της στον επισκέπτη.
Στον νέο που αποφάσισε να επιστρέψει για να καλλιεργήσει τη γη του παππού του. Στην οικογένεια που κρατά ανοιχτό έναν μικρό ξενώνα γιατί πιστεύει στον τόπο της.
Αυτή είναι η άλλη Ελλάδα που γνωρίζω και αγαπώ.
Μια Ελλάδα 🇬🇷 που αξίζει να γεμίσει ξανά παιδικές φωνές, δημιουργία και αισιοδοξία. Μια Ελλάδα που αξίζει να τη στηρίξουμε, επιλέγοντας να τη γνωρίσουμε ξανά, να ταξιδέψουμε σε κάθε γωνιά της και να επενδύσουμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, στο κοινό μας μέλλον.
Γιατί κάθε φορά που κρατάμε ζωντανό ένα ελληνικό χωριό, κρατάμε ζωντανή την ίδια την ψυχή της πατρίδας μας.
