Έζησε αιώνες βροχής
Υγρά τοπία και ψυχές μουχλιασμένες
σαν μπλε τυρί Γαλλικό…
Με τις σταγόνες να τρυπούν κάθε ελπίδα
Όνειρα σαν σε ομίχλη Λονδρέζικη σχεδόν αόρατα…
Συνθήματα σε θυμωμένα παγκάκια
που φιλοξένησαν νεκροζώντανους ίσκιους ανθρώπων
Και σκατά περιστεριών….
Όχι της ειρήνης τα άλλα…
Τοξικά γαμήσια σε αμάξια σκουριασμένα από καιρό
Σκουπιδοτενεκέδες που έγιναν εστιατόρια
για άστεγες ελπίδες
Ένα σχεδόν φεγγάρι επί ματαίω
προσπαθούσε να φωτίσει τον όλεθρο της νύχτας
Και αιώνες
Αιώνες απελπισμένης βροχής ….
Προσπάθησε να γράψει σε μια παλιά βρεγμένη εφημερίδα
την μνήμη του ήλιου…
Μα έβρεχε….
Έβρεχε και δεν θυμόταν
Παρά μόνο τα μάτια
Εκείνα τα υγρά μάτια
που θρηνούσαν το χθες …
Ένα κόκκινο φόρεμα στάθηκε μπροστά του
και του χάιδεψε τρυφερά τα μαλλιά………
N.Sigma
photo Tama66, https://pixabay.com






























