EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek

Αρετή Γρηγοριάδη

Το τέλος ήρθε πρόωρα

Το τέλος ήρθε πρόωρα

Η σημερινή κοινωνία παλεύει με τη σήψη και την απραγία. Μα όσο το μυαλό, η ψυχή και το σώμα ατροφούν, ο χρόνος συνεχίζει να κυλάει και η ζωή χαρίζει τις ομορφιές της σε αυτούν που την αρπάζουν από τα μαλλιά.   Μαγάρισε η ψυχή μου όλα τα πέταλα και φύτρωσε στη...

Δόλιοι μασκαράδες

Δόλιοι μασκαράδες

Η αιώνια πάλη του καλού και του κακού. Η ελπίδα, η αγάπη, το ψυχικό σθένος, τα όνειρα, η αισιοδοξία, όλα όσα μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο ευτυχισμένο και ζωντανό, ολοένα και πιο συχνά απειλούνται από την κακία, το φθόνο, τη ματαιοδοξία που, μασκαρεμένα και δειλά,...

Λίγο πριν το τέλος βλέπεις την απαρχή

Λίγο πριν το τέλος βλέπεις την απαρχή

Ο κόσμος σήμερα τρέχει και βιάζεται. Βιάζεται να δουλέψει, βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα, να κρίνει, να γκρινιάξει, να πείσει τους γύρω του πως έχει βυθιστεί στη δυστοιχία και την κακομοιριά. Άνοιξε τα μάτια άνθρωπε και νιώσε ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που η ζωή...

Ο νέος κόσμος

Ο νέος κόσμος

Άνοιξα μια μέρα το παράθυρό μου και μύρισα τη σαπίλα του νέου αυτού κόσμου. Προσπάθησα να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη και να αναζητήσω διαφυγή. Μα ήμουν η μόνη, και μόνη μου δεν μπορώ να βρω τη λύση. Είμαστε οι λίγοι, όσοι σκεφτόμαστε ακόμα, οι αυτόβουλοι. Εκλεκτοί ή...

Η τελευταία μαχαιριά

Η τελευταία μαχαιριά

Τι συμβαίνει όταν ο έρωτας και η αγάπη διαστρεβλώνονται και γίνονται πιόνια στα χέρια των αδίστακτων που, στο όνομά τους, δικαιολογούν το κάθε τερατούργημα; Τι γίνεται όταν η σήψη της ψυχής του ενός-ανολοκλήρωτου, μισού ανθρωπάκου προσπαθεί να παρασύρει στο βούρκο της...

Παρουσίαση του βιβλίου «Για σένα που έφυγες νωρίς…»

Παρουσίαση του βιβλίου «Για σένα που έφυγες νωρίς…»

Την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2023 ακολουθήσαμε τη συγγραφέα Ιωάννα Λαζάρου στο χώρο της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς για την παρουσίαση του βιβλίου της «Για σένα που έφυγες νωρίς...», και η βραδιά σήκωσε την αυλαία της με τον πιο μοναδικό τρόπο. Από τους εκλεκτούς...

Σήκω

Σήκω

Τι γίνεται όταν το όνειρο είναι πιο όμορφο από την καθημερινότητα που έχει καταστρέψει ο άνθρωπος; Όταν παρ’ όλα αυτά, προτιμά να κρατά τα μάτια κλειστά και το κεφάλι κάτω από το πάπλωμα και το μαξιλάρι, αντί να κυνηγήσει την αλλαγή στη ζωή; Ως πότε θα δέχεται το...

Σχεδία: ένα σωσίβιο στο μαύρο έλος της Αθήνας

Σχεδία: ένα σωσίβιο στο μαύρο έλος της Αθήνας

Λίγες μόνο ώρες μέσα σε μια Κυριακή σαν όλες τις άλλες, με τον ήλιο να μας χαμογελά και το κρύο να μοστράρει δειλά τα δόντια του στα μέσα του Νοέμβρη... Λίγες μόνο ώρες και ένας άνθρωπος μονάχος του χρειάστηκαν για να θυμηθούμε κάτι αυτονόητο που όμως, όλο και τρέχει...

Η ομίχλη

Η ομίχλη

Η Ελλάδα δεν είναι απλώς μια χώρα μες στο χάρτη, είναι πηγή δύναμης και έμπνευσης, προπύργιο πολιτισμού, κουλτούρας και παραδόσεων που επηρέασαν ριζικά το μέλλον και την εξέλιξη ολόκληρης της Ευρώπης. Και παρά τα χιλιάδες προβλήματα που αντιμετωπίζει ανά τα χρόνια και...

Είμαι γεννημένη στις 16 Ιουλίου 1998 και από τα επτά μου χρόνια ξεκίνησα να γράφω ποιήματα. Θυμάμαι ακόμα το κίτρινο τετράδιο που μύριζε λεμόνι και το οποίο, αν και προοριζόταν για ημερολόγιο-από αυτά που κρατάνε συντροφιά σε κάθε μικρό κορίτσι-κατέληξε τελικά να είναι η πρώτη επίσημη απόδραση των σκέψεων που κουβαλούσε το μυαλό. Στη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους των σχολικών μου χρόνων, οι καθηγητές συνήθιζαν να διαβάζουν τις εκθέσεις μου στην τάξη, και εγώ κρυβόμουν πίσω από τα φουντωτά μαλλιά της καλύτερής μου φίλης, με μάγουλα κατακόκκινα από την ντροπή. Αλλά μου άρεσε να ακούω τις σκέψεις μου μέσα από ξένα χείλη.
Όλα αυτά μέχρι τα δεκαέξι και την απότομη επαφή με την πραγματικότητα των Πανελληνίων. «Αρετή, ο λόγος σου είναι πολύ ιδιαίτερος, αλλά εδώ δε θέλουμε μεταφορές, θέλουμε επιχειρήματα. Καθαρά και σωστά επιχειρήματα». Ξεκίνησα λοιπόν να γράφω καθαρά και σωστά επιχειρήματα, μη μπορώντας να καταλάβω τότε ότι έχανα παράλληλα ένα κομμάτι του εαυτού μου. Πέρασα στο τμήμα των Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών και η ζωή συνεχίστηκε κλείνοντάς μου ευνοϊκά το μάτι, και ας είχα βάλει στην άκρη το χαρτί και το στυλό.
Τελείωσα στα τεσσεράμισι χρόνια με βαθμό πτυχίου κοντά στο 7.98/10, έζησα την υπέροχη εμπειρία του Erasmus στην πανέμορφη Γκρενόμπλ της Γαλλίας, κατάφερα να προσφέρω μέσα από τέσσερα χρόνια εθελοντισμού κάτω από την ομπρέλα της ActionAid, συνέχισα το χορό, πήρα πτυχία σε δύο ξένες γλώσσες και ξεκίνησα να ασχολούμαι και με τρίτη, έκανα πρακτική στη Διεύθυνση Ευρωπαϊκής Ενοποποίησης και Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών, ήμουν ερευνήτρια στο Ίδρυμα Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) του Παντείου Πανεπιστημίου και, από το 2021, εργάζομαι στα γραφεία της Netcompany-Intrasoft. Και όμως, πάντα κάτι ένιωθα να λείπει. Μία μικρή τρυπούλα έμπαζε αέρα σταδιακά, και εγώ αποφάσισα να την μπαλώσω προτού ο αέρας γίνει βαρύς, ασήκωτος και παγωμένος. Και έτσι καταπιάστηκα ξανά με το γράψιμο.
Είμαι βέβαιη ότι η ζωή μου επιφυλάσσει πολλές επιτυχίες, όχι γιατί είμαι καλύτερη ή γιατί μου χρωστά, αλλά γιατί έχω δει πόσο με γεμίζουν οι στόχοι και η κατάκτησή τους. Και ξέρω ότι θα συνεχίσω να προσπαθώ για αυτούς. Μικροί στόχοι, όπως η προσφορά και η εξάπλωση της αγάπης, που όμως όταν επιτευχθούν, όσο καιρό να πάρουν και όσες αναποδιές και να φέρουν σαν εμπόδια στο άλμα μου, θα οδηγήσουν λίγο πιο ψηλά τον κόσμο μας και την ψυχή μου. Εξίσου πεπεισμένη είμαι και για το ότι δε θα σταματήσω να γράφω ποτέ. Όσες φορές και αν χρειαστεί να σηκωθώ πριν τον ήλιο για να προλάβω έστω και μία ώρα έμπνευσης, ή να ξενυχτήσω λίγο παραπάνω. Θα συνεχίσω να γράφω τόσο για ‘μένα, όσο και για τον-έστω και έναν-άνθρωπο που θα καταφέρω να βοηθήσω και να επηρεάσω θετικά. Γιατί στο κάτω κάτω, αυτό μένει στο τέλος, η προσφορά και η χαρά που αυτή υπηρετεί.
Είμαι γεννημένη στις 16 Ιουλίου 1998 και από τα επτά μου χρόνια ξεκίνησα να γράφω ποιήματα. Θυμάμαι ακόμα το κίτρινο τετράδιο που μύριζε λεμόνι και το οποίο, αν και προοριζόταν για ημερολόγιο-από αυτά που κρατάνε συντροφιά σε κάθε μικρό κορίτσι-κατέληξε τελικά να είναι η πρώτη επίσημη απόδραση των σκέψεων που κουβαλούσε το μυαλό. Στη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους των σχολικών μου χρόνων, οι καθηγητές συνήθιζαν να διαβάζουν τις εκθέσεις μου στην τάξη, και εγώ κρυβόμουν πίσω από τα φουντωτά μαλλιά της καλύτερής μου φίλης, με μάγουλα κατακόκκινα από την ντροπή. Αλλά μου άρεσε να ακούω τις σκέψεις μου μέσα από ξένα χείλη.
Όλα αυτά μέχρι τα δεκαέξι και την απότομη επαφή με την πραγματικότητα των Πανελληνίων. «Αρετή, ο λόγος σου είναι πολύ ιδιαίτερος, αλλά εδώ δε θέλουμε μεταφορές, θέλουμε επιχειρήματα. Καθαρά και σωστά επιχειρήματα». Ξεκίνησα λοιπόν να γράφω καθαρά και σωστά επιχειρήματα, μη μπορώντας να καταλάβω τότε ότι έχανα παράλληλα ένα κομμάτι του εαυτού μου. Πέρασα στο τμήμα των Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών και η ζωή συνεχίστηκε κλείνοντάς μου ευνοϊκά το μάτι, και ας είχα βάλει στην άκρη το χαρτί και το στυλό.
Τελείωσα στα τεσσεράμισι χρόνια με βαθμό πτυχίου κοντά στο 7.98/10, έζησα την υπέροχη εμπειρία του Erasmus στην πανέμορφη Γκρενόμπλ της Γαλλίας, κατάφερα να προσφέρω μέσα από τέσσερα χρόνια εθελοντισμού κάτω από την ομπρέλα της ActionAid, συνέχισα το χορό, πήρα πτυχία σε δύο ξένες γλώσσες και ξεκίνησα να ασχολούμαι και με τρίτη, έκανα πρακτική στη Διεύθυνση Ευρωπαϊκής Ενοποποίησης και Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών, ήμουν ερευνήτρια στο Ίδρυμα Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) του Παντείου Πανεπιστημίου και, από το 2021, εργάζομαι στα γραφεία της Netcompany-Intrasoft. Και όμως, πάντα κάτι ένιωθα να λείπει. Μία μικρή τρυπούλα έμπαζε αέρα σταδιακά, και εγώ αποφάσισα να την μπαλώσω προτού ο αέρας γίνει βαρύς, ασήκωτος και παγωμένος. Και έτσι καταπιάστηκα ξανά με το γράψιμο.
Είμαι βέβαιη ότι η ζωή μου επιφυλάσσει πολλές επιτυχίες, όχι γιατί είμαι καλύτερη ή γιατί μου χρωστά, αλλά γιατί έχω δει πόσο με γεμίζουν οι στόχοι και η κατάκτησή τους. Και ξέρω ότι θα συνεχίσω να προσπαθώ για αυτούς. Μικροί στόχοι, όπως η προσφορά και η εξάπλωση της αγάπης, που όμως όταν επιτευχθούν, όσο καιρό να πάρουν και όσες αναποδιές και να φέρουν σαν εμπόδια στο άλμα μου, θα οδηγήσουν λίγο πιο ψηλά τον κόσμο μας και την ψυχή μου. Εξίσου πεπεισμένη είμαι και για το ότι δε θα σταματήσω να γράφω ποτέ. Όσες φορές και αν χρειαστεί να σηκωθώ πριν τον ήλιο για να προλάβω έστω και μία ώρα έμπνευσης, ή να ξενυχτήσω λίγο παραπάνω. Θα συνεχίσω να γράφω τόσο για ‘μένα, όσο και για τον-έστω και έναν-άνθρωπο που θα καταφέρω να βοηθήσω και να επηρεάσω θετικά. Γιατί στο κάτω κάτω, αυτό μένει στο τέλος, η προσφορά και η χαρά που αυτή υπηρετεί.

Αρετή Γρηγοριάδη

Το τέλος ήρθε πρόωρα

Το τέλος ήρθε πρόωρα

Η σημερινή κοινωνία παλεύει με τη σήψη και την απραγία. Μα όσο το μυαλό, η ψυχή και το σώμα ατροφούν, ο χρόνος συνεχίζει να κυλάει και η ζωή χαρίζει τις ομορφιές της σε αυτούν που την αρπάζουν από τα μαλλιά.   Μαγάρισε η ψυχή μου όλα τα πέταλα και φύτρωσε στη...

Δόλιοι μασκαράδες

Δόλιοι μασκαράδες

Η αιώνια πάλη του καλού και του κακού. Η ελπίδα, η αγάπη, το ψυχικό σθένος, τα όνειρα, η αισιοδοξία, όλα όσα μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο ευτυχισμένο και ζωντανό, ολοένα και πιο συχνά απειλούνται από την κακία, το φθόνο, τη ματαιοδοξία που, μασκαρεμένα και δειλά,...

Λίγο πριν το τέλος βλέπεις την απαρχή

Λίγο πριν το τέλος βλέπεις την απαρχή

Ο κόσμος σήμερα τρέχει και βιάζεται. Βιάζεται να δουλέψει, βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα, να κρίνει, να γκρινιάξει, να πείσει τους γύρω του πως έχει βυθιστεί στη δυστοιχία και την κακομοιριά. Άνοιξε τα μάτια άνθρωπε και νιώσε ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που η ζωή...

Ο νέος κόσμος

Ο νέος κόσμος

Άνοιξα μια μέρα το παράθυρό μου και μύρισα τη σαπίλα του νέου αυτού κόσμου. Προσπάθησα να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη και να αναζητήσω διαφυγή. Μα ήμουν η μόνη, και μόνη μου δεν μπορώ να βρω τη λύση. Είμαστε οι λίγοι, όσοι σκεφτόμαστε ακόμα, οι αυτόβουλοι. Εκλεκτοί ή...

Η τελευταία μαχαιριά

Η τελευταία μαχαιριά

Τι συμβαίνει όταν ο έρωτας και η αγάπη διαστρεβλώνονται και γίνονται πιόνια στα χέρια των αδίστακτων που, στο όνομά τους, δικαιολογούν το κάθε τερατούργημα; Τι γίνεται όταν η σήψη της ψυχής του ενός-ανολοκλήρωτου, μισού ανθρωπάκου προσπαθεί να παρασύρει στο βούρκο της...

Παρουσίαση του βιβλίου «Για σένα που έφυγες νωρίς…»

Παρουσίαση του βιβλίου «Για σένα που έφυγες νωρίς…»

Την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2023 ακολουθήσαμε τη συγγραφέα Ιωάννα Λαζάρου στο χώρο της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς για την παρουσίαση του βιβλίου της «Για σένα που έφυγες νωρίς...», και η βραδιά σήκωσε την αυλαία της με τον πιο μοναδικό τρόπο. Από τους εκλεκτούς...

Σήκω

Σήκω

Τι γίνεται όταν το όνειρο είναι πιο όμορφο από την καθημερινότητα που έχει καταστρέψει ο άνθρωπος; Όταν παρ’ όλα αυτά, προτιμά να κρατά τα μάτια κλειστά και το κεφάλι κάτω από το πάπλωμα και το μαξιλάρι, αντί να κυνηγήσει την αλλαγή στη ζωή; Ως πότε θα δέχεται το...

Σχεδία: ένα σωσίβιο στο μαύρο έλος της Αθήνας

Σχεδία: ένα σωσίβιο στο μαύρο έλος της Αθήνας

Λίγες μόνο ώρες μέσα σε μια Κυριακή σαν όλες τις άλλες, με τον ήλιο να μας χαμογελά και το κρύο να μοστράρει δειλά τα δόντια του στα μέσα του Νοέμβρη... Λίγες μόνο ώρες και ένας άνθρωπος μονάχος του χρειάστηκαν για να θυμηθούμε κάτι αυτονόητο που όμως, όλο και τρέχει...

Η ομίχλη

Η ομίχλη

Η Ελλάδα δεν είναι απλώς μια χώρα μες στο χάρτη, είναι πηγή δύναμης και έμπνευσης, προπύργιο πολιτισμού, κουλτούρας και παραδόσεων που επηρέασαν ριζικά το μέλλον και την εξέλιξη ολόκληρης της Ευρώπης. Και παρά τα χιλιάδες προβλήματα που αντιμετωπίζει ανά τα χρόνια και...

Pin It on Pinterest