Πάει καιρός και δεν μπορούμε να χαρούμε ένας ορίζοντας γεμάτος πληγές απομόνωση σπασμένα γόνατα σφραγισμένα χείλη γδαρμένες παλάμες κουρασμένα πέλματα χέρια δεμένα κι μια καρδιά να ψυχορραγεί συνεχόμενα και αδιάκριτα. Αχλή η ζωή Κι όμως μπορείς μεγάλε άνθρωπε να...
Γεωργία Δεμπερδεμίδου
Γεννήθηκε στην Κοζάνη εκεί πέρασε τα μαθητικά της χρόνια, σπούδασε, Τουριστικές επιχειρήσεις στην Λάρισα. Παρακολούθησε με επιτυχία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο το τμήμα ενηλίκων. Έχει εκδώσει την πρώτη ποιητική της συλλογή το 2015 «Η ΝΑΥΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ» δεύτερη ποιητική συλλογή «ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ » εκδόσεις Γαβριηλίδης 2018. Ποιήματα της αναρτηθεί σε ανθολογίες «InteLiGentsio ο κύκλος των ποιητών και σε άλλες ανθολογίες, Χάρης Παστής, σύγχρονοι ποιητές, πολλά έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» στο «Λογοτεχνικό Δελτίο Θεσσαλονίκης και σε διάφορα site όπως και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς .Βραβευμένη το 2016 με τίτλο «Τα στενά της ανέχειας »Σας ανησυχώ πνεύμα, ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το θέατρο. Αγαπάει την φωτογραφία, έχει διακριθεί στο Μιλάνο σε έκθεση φωτογραφία της. Έχει διδαχθεί ζωγραφική και την λατρεύει. Σαν εικαστικός έχει ασχοληθεί με την κατασκευή χαλκού. Είναι μέλος των Συγγραφέων Λογοτεχνών Φθιώτιδας, και μέλος στον Φιλολογικό Όμιλο Ελλάδος. Ποιήματα της έχουν μεταφραστεί στην Ουκρανική γλώσσα και στην Αγγλική.
Γεωργία Δεμπερδεμίδου
Μας σκοτώνουν αόρατα
Πάει καιρός και δεν μπορούμε να χαρούμε ένας ορίζοντας γεμάτος πληγές απομόνωση σπασμένα γόνατα σφραγισμένα χείλη γδαρμένες παλάμες κουρασμένα πέλματα χέρια δεμένα κι μια καρδιά να ψυχορραγεί συνεχόμενα και αδιάκριτα. Αχλή η ζωή Κι όμως μπορείς μεγάλε άνθρωπε να...

