Στης νύχτας το βαθύ ποτήρι, στάλαξε το αίμα, σαν ρόδι που ράγισε από την πολλή αγάπη, κι ο ουρανός, σκυφτός προσκυνητής, άπλωσε ένα πέπλο από σύννεφα να κρύψει τον πόνο Σου. Δεν είναι θρήνος ο ψίθυρος των φύλλων της ελιάς, είναι μια προσευχή που ντύνεται τη δροσιά...
Γεωργια Δουνη
Αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες του κόσμου
Είσαι η Μνήμη που κυοφορεί το φως, και η Γη που αρνείται να γίνει τάφος. Δεν πατάς πάνω στο χώμα, είσαι το χώμα. Είσαι η μαύρη γη που καταπίνει τις οβίδες για να τις επιστρέψει σαν στάχυα. Στα χέρια σου η λάσπη του πολέμου γίνεται πηλός δημιουργίας, όσο πιο βαθύ το...
Γεωργια Δουνη
Στης νύχτας το βαθύ ποτήρι
Στης νύχτας το βαθύ ποτήρι, στάλαξε το αίμα, σαν ρόδι που ράγισε από την πολλή αγάπη, κι ο ουρανός, σκυφτός προσκυνητής, άπλωσε ένα πέπλο από σύννεφα να κρύψει τον πόνο Σου. Δεν είναι θρήνος ο ψίθυρος των φύλλων της ελιάς, είναι μια προσευχή που ντύνεται τη δροσιά...
Αφιερωμένο σε όλες τις γυναίκες του κόσμου
Είσαι η Μνήμη που κυοφορεί το φως, και η Γη που αρνείται να γίνει τάφος. Δεν πατάς πάνω στο χώμα, είσαι το χώμα. Είσαι η μαύρη γη που καταπίνει τις οβίδες για να τις επιστρέψει σαν στάχυα. Στα χέρια σου η λάσπη του πολέμου γίνεται πηλός δημιουργίας, όσο πιο βαθύ το...


