Η Ελληνική Εφημερίδα της Ομογένειας στις ΗΠΑ, Νέα, Πολιτισμός και Τέχνη
The Greek Newspaper & the Greek Radio in the USA
Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.
Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας
Αγροτιά Σφικτή του μόχθου γροθιά Παλεύει με της Γης τα σωθικά Ο σπόρος στο αυλάκι να θεριέψει Την ανάγκη της ζωής να θρέψει Με τη βροχή με το λιοπύρι Στης Θεάς Δήμητρας το πανηγύρι Χέρια από εκείνη ευλογημένα Βαθιά από το μόχθο ροζιασμένα Πριν η Αυγή γλυκοροδίσει Το...
Όταν ο ήλιος γείρει Και πριν το φεγγάρι ανατείλει Βγαίνει η Νεραΐδα του δειλινού Τα ολόχρυσα μαλλιά της λαμποκοπούν Ήλιος γίνονται και φεγγάρι Της νύκτας σταματούν το σκοτάδι Στα γαλανά της μάτια Τις νύκτες κοιμάται ο ουρανός Απ' τα φιλήδονα χείλη της Μια ανάσα...
Απεχθάνομαι τον πόλεμο Μα πιότερο απ' όλα Απεχθάνομαι το φασισμό Τα ζύγιασα τα πράματα Κι' ΌΧΙ είπα στο φασισμό Photo Από SJCAmerican - File:Greek Army during Primavera Offensive Klisura March 1941. Soldati greci ad Argirocastro 1940...
Ξεπήδησα από μιά πηγή Βαθιά στη ρίζα του βουνού Σταγόνα ενός ορμητικού ποταμού Το ελάχιστο στο μύριο όλο Κατρακυλούσα στο άγνωστο Που μέρα νύχτα γνώριζα Σταγόνες έτρεχαν ολόγυρα Σ' ένα ρεύμα προς τα κάπου Μια καλημέρα βιαστική Ίσως και τίποτα Κάποιους τους ρουφούσε...
Ο Ουρανός Είχε μόνο φως Ήταν μόνο μέρα Λαμπρός πέρα ως πέρα Η νύκτα δεν είχε γεννηθεί Το φεγγάρι δεν είχε εμφανιστεί Περήφανος για το γαλάζιο του χρώμα Να κομπάζει τον θυμάμαι ακόμα Ώσπου μια μέρα αντίκρισε τα δικά σου μάτια Να λάμπουν σαν μονάκριβα διαμάντια...
Στα μάτια σου είδα την κόκκινη φλόγα κείνη που ανάβει στα σωθικά Την ακολουθώ στα μυροβόλα μονοπάτια σου Αγκαλιάζει τη μέρα και 'κείνη απ' τα κόκκινά σου χείλη κοκκινίζει αυγή και δειλινό Το φως της ξεχύνεται από τα μάτια σου ποτάμι ορμητικό Λευτεριά σε διψασμένο Λαό...
Δίχωρη των ματιών σου βάρκα Καλλίτεχνος ζωγράφος Στο καλοτάξιδο λυγερό κορμί της Έσμιξε Σαν ερωτευμένα κορμιά Το γαλάζιο της θάλασσας Και 'κείνο του ουρανού Δυό λευκές γραμμές Ολόγυρά της Φιλί Από τα αφρισμένα κύματα Στα σύννεφα του ουρανού Εκεί πέρα Στα απόκρυφα του...
Οικοδέσποινα του Ουρανού Της ανάγκης η προσευχή Προς Σε Τα δακρυσμένα μάτια στρέφει Μάνα της Γης Ταπεινά να γονατίσεις Το γιατρικό του πόνου Με ευλάβεια να ζητήσεις Σανίδα στα αφρισμένα κύματα Να απλώσει ο Ναυαγός το χέρι Ο Νόστος να γυρίσει Καντήλι άσβεστο της Κυράς...
Κύπρος Της καρδιάς κτύπος Κύπρος Του παραδείσου κήπος Μήτε ποδά, μήτε ποτζιεί Δαμαί Αν η γλώσσα μας χωρίζει Να την κόψουμε Βουβοί να γενούμε Να ομιλούμε με τα μάτια Τις σφικτές αγκαλιές Το γλυκό φιλί Αν η πίστη μας χωρίζει Άπιστοι να γενούμε Δεν είναι θεοί αυτοί που...
Καίγομαι μαμά και πονάω Καίγομαι μαμά και διψάω Κουράγιο κάνε αγάπη μου γλυκιά Ο πόνος σου μου ραγίζει την καρδιά Σε λίγο θα ανέβουμε στον ουρανό Δροσερό θα πιούμε νερό Γιατί μαμά μας άφησαν στην φωτιά Δεν έχουν χρόνο αγάπη μου γλυκιά Ετοιμάζονται για της δημοκρατίας...
Οι σκέψεις να γίνουν μιά ευχή Στο Θεό δάκρυ προσευχής Απ' την οδύνη της φυλακής Η ψυχή θα ελευθερωθεί Γοργόφτερη η σκέψη Στη λευτεριά έχει πιστέψει Τα βήματα στη γη δεν πατούν Σανδάλια Ερμή φορούν Ο τόπος πίσω θα γυρίσει Σαν λουλούδι η ζωή θα ανθίσει Αρώματα πάλι θα...
Κολυμπούσα στη θάλασσα Κι' η θάλασσα κολυμπούσε μέσα μου Γαλήνευε τη ψυχή μου Αρμύριζε το φιλί μου Κυμάτιζε τον έρωτά μου Φουρτούνιαζε τον θυμό μου Έπνιγε τον καημό μου Ταξίδευε το όνειρό μου Αγκάλιαζε ολόγυρα το κορμί μου Απαλά, κάθε του χιλιοστό Όσο δεν μπόρεσε...
Η λάμψη της Σκιάς σου Στο φως του Φεγγαριού Μελωδία του Έρωτα Σε έναν τοίχο σιωπηλό Ασπρόμαυρα χρώματα Πολύχρωμες ζωγραφιές Στα χείλη του Ποιητή Αγέρα ανάσα Κτένι χρυσό Ανέμιζε Τα σγουρόμαυρα πανιά σου Πελώρια άνοιγαν φτερά Σε αφρισμένα μονοπάτια Ωκεανών Καβάλα...
Αναδύθηκες από την Πύλη Ενός χαμένου κόσμου Κοντοστάθηκες στο πλακόστρωτο Η ομορφιά σου Φιλί στον έρωτα Πολύχρωμος Αγέρας δροσιάς Μέθεξη Μαγιάτικων λουλουδιών Απλώθηκε παντού Τα βήματά σου Στο ρυθμό φιλήδονου κορμιού Σφυρί στην άσφαλτο Παιάνιζαν τον ύμνο του ερχομού...
Μια φωνή στο σκοτάδι Που γίνεται φως Ένα άλογο Που καλπάζει στα σύννεφα Αλλάζοντας χρώματα Ένας Άγγελος Που κατεβαίνει Τα σκαλοπάτια του ουρανού Με μια λέξη μόνο στα χείλη Σ' αγαπώ photo PublicDomainPictures, https://pixabay.com...
Αγαπημένη μου Είναι καιρός τώρα Που διαλέγω τους κόκκους της άμμου Διαλέγω το σχήμα τους, το χρώμα τους Τη λάμψη τους στο φως του ήλιου Τους βάζω σε μιά σειρά Είναι τα μάτια σου Μαζεύω τους πιο καυτούς στ' ακρογιάλι Τους σφίγγω γερά στη χούφτα μου Νοιώθω τη φλόγα τους...
Σκυφτή με το δρεπάνι Θέριζες το σιτάρι του ουρανού Άρμεγες στη χούφτα σου Τη βροχή από το σύννεφο Με εκείνη δρόσιζες Τα φιλημένα από το λιοπύρι Χείλη σου Στις μυλόπετρες της προσευχής Χούφτα χούφτα αλεύρωνες Το σιτάρι Διψασμένο το αλεύρι Ρουφούσε λαίμαργα Το...
Το πράσινο θα υπάρχει μόνο σε ζωγραφιές Η γομολάστιχα των φουγάρων Θα σβήσει το γαλάζιο του ουρανού Και 'κείνο της θάλασσας Δένδρο δεν θα υπάρχει Η σκιά να ξαποστάσει Για το πουλί δεν θα μείνει κλαδί Το αηδόνι πια δεν θα κελαηδεί Στην έρημο το λουλούδι δεν...
Κτύπησε η πόρτα Της γιορτής άναψαν τα φώτα Η λαχτάρα έτρεξε να δει Μια δική της αγκαλιά μήπως 'ρθει Παιδική ελπίδα στιγμής Γλυκιάς προσμονής Το κουδούνι δεν ήρθε για 'σένα Η πόρτα δεν άνοιξε για 'σένα Έριξες μια ματιά Κουβέντα καμιά Ανέβηκα τα σκαλιά Γύρισες στη...
Ω! Ιώ εσύ Ανθόσπερμο κάλλος Της γης των Ατρειδών Η Ουράνια λάγνα ματιά σου Πόθος Του Κοσμοκράτορα Δία και Της δικής μου αγνότητας Στα λεμονόσχημα στήθη σου Άνοιξης μοσχομύριστο γιασεμί Αγκαλιασμένοι χόρευαν Ο οίστρος του Δία Με τον πόνο της άρνησής σου Πιότερο...
Εκεί, καταμεσής της πλατείας.Στην αγκαλιά του άψυχου κορμιού,το Μωρό θηλάζειτο ζεστό του μόχθου αίμα,στη γλυκορροούσατου στήθους πληγή,της δολοφονημένης Μάνας. Αδίστακτη της καταστολήςπυρωμένη σφαίρα,νέκρωσετης ζωής τα ευλογημένα χέρια. Θυσία, στο μυροβόλο μονοπάτιτης...
Έσμιξε τ' άρωμα των λουλουδιών Με την άχνα απ' το αίμα των εργατών Έγιναν Πρωτομαγιάς γιορτή Στην κλοπή του μόχθου ανυπακοή photo Satynek, https://pixabay.com...
Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας Μυριόμορφη της Ευρώπης κόρη Μυριάνθιστο της θάλασσας λουλούδι Από την ομορφογέννα μήτρα σου Αφροδίτη ομορφιάς θεά αναδύθηκε Αρχαίων φιλοσόφων μάνα γη Επιστημών αστείρευτος πηγή Αποστόλων Χριστού πρώτα βήματα Χριστιανών πίστης...
Γράφει ο Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας Το μοιρολόι της καμπάναςΞύπνησε την ΑυγήΚόκκινη πιο κόκκινη από ποτέΣταγόνες απ' το αδικοχαμένο αίμαη δροσιά τηςΟ Ταχυδρόμος κτύπησε επίμοναΕίπε πως η Καλημέρα δεν θα 'ρθειΤο τρένο δεν έφτασεΗ Αγάπη δεν θα 'βρει την Αγκαλιά τηςΗ...