Άκου το γκιώνη άκου τον!! Κοίτα και το 🌙 φεγγάρι Κι άφησε πίσω τη βουή Αυτή της Κηφισίας Εδώ στην ησυχία, στη σιωπή Και μέσα στο δασάκι Έλα μείνε μαζί μου Πάρε, κράτα το χέρι μου Ανέβα στην κορφή Στου δέντρου την κορφή Ανάμεσα στις συστάδες Όπου δε φτάνει ο...
Τα Άρθρα μου
Στη δίνη του Αυγούστου
Ένας Αύγουστος καμίνι Ένας Αύγουστος με δίνη Καυτός Αεράκι κατεβαίνει μα δροσιά δεν φέρνει Καπνός Έλα στην αγκάλη να με σώσεις Πάλι Ζάχαρη, μέλι, μούστο Βρίσκω στα δυο σου χείλη Σταφύλι Και μεθώ απ' το φιλί σου ...
Ο αστερίας και το αλογάκι της θάλασσας
— Μην τρέχεις, δε μπολώ να σε φτάσω! φώναξε λαχανιασμένος ο αστερίας, προσπαθώντας να συγχρονίσει τα βήματά του. — Όχι, έλα σιγά-σιγά εσύ! Εγώ πρέπει να προλάβω να είμαι σπίτι νωρίς. Σήμερα θα δω μια ταινία που αρχίζει καθώς βραδιάζει σιγά-σιγά! αποκρίθηκε το αλογάκι...
Αρνιέμαι !!! Θυμωμένη γροθιά στο κατεστημένο
Θυμός προς τις κυβερνήσεις που θέλουν σκλαβωμένη την πατρίδα μας Επιστολές γραμμένες με θάρρος απευθυνόμενες σε κυβερνήτες και ανθρώπους με κύρος, με κραυγή αγωνίας για ένα αβέβαιο μέλλον Φωνή που συγκινεί και σε κάνει να διαβάσεις το βιβλίο απνευστί... Θυμήθηκα...
«Για σένα που έφυγες νωρίς»
Συγχαρητήρια Ιωάννα μου για τη θερμή προσέγγιση της τόσο σκληρής πραγματικότητας σε μια κοινωνία όπου η γυναικεία υπόσταση υφίσταται πάντα "πίσω" και "πίσω" και "πίσω"... * Ένα βιβλίο που βάζει τον αναγνώστη να σκεφτεί αν υπάρχει τρόπος να πάει μπροστά ο κόσμος που...
Μαργαριταρένια καρδιά
Στα μυστικά νερά του βυθού, εκεί όπου το φως του ήλιου χορεύει πάνω σε άγνωστες ζωές, οι πληγές δε σβήνουν, μεταμορφώνονται. Κάθε σταγόνα αλμύρας κουβαλά μια ιστορία, κάθε άμμος ένα ίχνος από καρδιές που έπεσαν, χάθηκαν ή βυθίστηκαν για να σωθούν. Γιατί ακόμα κι...
Η μπαλάντα του ιππότη
Σε σένα μιλώ, ιππότη της νύχτας με βλέμμα σκληρό, σκιές της συνήθειας σε ντύνουν βαριά, γλιστράς στης ασφάλτου την άσπρη λωρίδα, κι αφήνεις το χάος για μόνη ελπίδα. Οι σιωπές σε φωνάζουν, μα εσύ προσπερνάς, τα φανάρια φλογίζουν, μα δεν σταματάς, κρατάς στο...
Το ταξίδι των αναμνήσεων
Στην είσοδο του σταθμού το γαντοφορεμένο χεράκι ακούμπησε την υπέρβαρη βαλίτσα. Βαριά σαν την καρδιά της κι έβαζε τρικλοποδιά στο ελλιποβαρές σώμα της. Κι άρχισαν το ταξίδι τους οι αναμνήσεις, χορεύοντας Στάθηκαν εδώ κοίταξαν εκεί, προς και κατά που να πάνε Μπρος...










