Ελένη,
άβουλη σε όρισε η Ειμαρμένη
πληγή θανάτου, της Έριδας παιχνίδι,
βάση της τραγικότητας του ανθρώπου,
λάφυρο του αφανισμού
Ελένη,
έγινες βορά στη βουλιμία των θεών,
δόλωμα της καταστροφής.
Η ομορφιά σου πλάστηκε για να σκοτώνει
ό,τι αγαπά εκείνος που σε αποκτά σαν έπαθλο,
το κορμί σου σμίλεψαν η φωτιά κι ο όλεθρος.
Ελένη
δεν ήσουν θεά όταν ερωτεύτηκες
αλλά το ανθρώπινο κακέκτυπο σου ,
η θνητή φύση της ουσίας σου.
Δεν γνώρισες το έρωτα της αθανασίας σου,
παρά ένα φρικτό εξανθρωπισμένο εξάμβλωμα του,
μια παραποιημένη ηχώ του ,
που σου επέβαλε η Ανάγκη
για να εκτελέσεις το σκοπό της:
την καταστροφή
Ελένη
ούτε σα θνητή γνώρισες τον έρωτα,
γιατί σε έστειλαν στο αρσενικό υποταγμένη,
δεν πόθησες γιατί χειραγώγησε
τα πάθη σου η αναλγησία του χρόνου.
Δεν ένοιωσες ηδονή γι’ αυτό σκοτώνεις
όποιον βαθιά σε ερωτευθεί,
όποιον σε πάει στη Τροία του .
Ελένη
οι άνθρωποι πεθαίνουν για την
αύρα της ομορφιάς σου
και σε ζητούν πραγματική και ανόθευτη
και όχι ψεύτικα πλασμένη.
Όμως, σαν αγκαλιάζουν το κενό σου ομοίωμα ,
πεθαίνει το ωραίο της ψυχής τους,
το είδωλο σου το σκοτώνει
που από άγνοια λατρεύουν,
και ζουν νεκροί μέσα στο άγνωστο
Ελένη
Δεν σ’ έκλεψε ο Πάρης,
στη θεϊκή σου αίγλη τον χρέωσαν οι θεοί
σαν εραστή σου , πριν γεννηθεί ακόμα,
για να μην ερωτευτείς άλλον.
Ο έρωτας του φλόγιζε το κορμί σου
μέχρι να σε λυτρώσει η Ύβρις του.
Το σχέδιο των θεών
του έταξε το ενεργό σου κάλλος,
ώσπου να εκπληρωθεί η βουλή τους,
για τη ζωή του κόσμου:
μέσα από την καταστροφή
να αναγεννιέται
Ελένη
αν δεν υπερβούμε την γοητεία σου
θα πολεμάμε αιώνια,
εγκλωβισμένοι στις συμβάσεις μας ,
για τη νεκρή εικόνα σου,
για την αγάπη μιας ψευδαίσθησης.
Ελένη, απάτη των θεών
photo chriscarroll071158 / https://pixabay.com/el
