EnglishGreek

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Σε εκείνους που σκέπτονται πως η Ελλάδα σήμερα δεν έχει καμία σημασία ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερο λάθος. Η σημερινή, όπως και η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία για οποιονδήποτε ψάχνει να βρει τον εαυτό του.

Χένρυ Μίλλερ, 1891-1980, Αμερικανός συγγραφέας

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το Miami
The Greek News and Greek Radio in  FL

Subscribe to our newspaper
EnglishGreek
Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

11 Apr, 2024

« Η ισχύς διαφθείρει και η απόλυτος ισχύς διαφθείρει απόλυτα».

Αρχαίο ελληνικό γνωμικό  

 

        Η διαχείριση της ισχύος στις διεθνείς σχέσεις αποτελεί την πιο σύνθετη, πολύπλοκη και ευαίσθητη διαδικασία από την οποίαν εξαρτάται η επιβίωση και ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός των κρατών, και είναι συνάρτηση διαφόρων παραγόντων ο σημαντικότερος των οποίων το “εθνικό” συμφέρον. Η διαχείριση της ισχύος πραγματοποιείται είτε με ειρηνικά μέσα είτε με άμεση ή έμμεση  προσφυγή στη βία. Η ειρηνική διαχείριση της ισχύος υλοποιείται ουσιαστικά στα πλαίσια των μηχανισμών της διπλωματίας η οποία, όμως, ρεαλιστικά,  επιτυγχάνεται με την κάλυψη ιδιαίτερα της στρατιωτικής ισχύος και είναι γνωστή η ρήση στη διπλωματική ιστορία : «διπλωματία χωρίς όπλα είναι σαν ορχήστρα χωρίς όργανα», καθώς και  «όταν η διπλωματία  σιγεί, μιλούν τα όπλα». Η ειρηνική διαχείριση της ισχύος πραγματοποιείται επίσης, καίρια, στα πλαίσια διάχυσης ιδεολογιών, πολιτικών ή θρησκευτικών, κομματικών σχημάτων και μηχανισμών κ.λπ. Η μη ειρηνική διαχείριση της ισχύος πραγματοποιείται στα πλαίσια άσκησης και επιβολής της με βίαια μέτρα όπως εχθροπραξίες, προβοκατορικές και τρομοκρατικές ενέργειες,  κ.λπ., αλλά επίσης, και με μέτρα συγκαλυμμένης βίας π.χ. οικονομικό εκβιασμό για αγορά οπλικών συστημάτων και ενέργειας, προπαγάνδα μέσω ΜΜΕ κ.ά.

Ο φόβος αποτελεί τον κυριότερο καταλυτικό μοχλό διαχείρισης της ισχύος σε όλα τα επίπεδα και καλλιεργείται και εξάγεται συστηματικά από τους εξουσιαστές για τη διασφάλιση και προώθησή της. Στην αρχαία Ελλάδα η μεν ειρηνική διαχείριση της ισχύος επιτυγχάνονταν με τη διπλωματία μεταξύ των πόλεων-κρατών με επίκεντρο τις Δελφικές Αμφικτιονίες, η δε μη ειρηνική με πολεμικές αναμετρήσεις κ.ά.  Το  Μαντείο των Δελφών  αποτελούσε μοχλό διαχείρισης της ισχύος μέσω του φόβου. Όσον αφορά την ελληνική μυθολογία, αυτή βρίθει συνταρακτικών παραδειγμάτων της διαχείρισης της ισχύος, καθώς και η Παλαιά Διαθήκη. Ένας σπουδαίος αρχαίος ελληνικός μύθος, «το δαχτυλίδι του Γύγη» (που είχε μαγικές ιδιότητες και καθιστούσε τον ιδιοκτήτη του παντοδύναμο και αόρατο) αποτελεί μοναδικό διαχρονικό σύμβολο της διαχείρισης της ισχύος, αλλά και σημαντικό ηθικό δίδαγμα με το ερώτημα: αν ο καθένας μας είχε ένα τέτοιο δαχτυλίδι τι θα επιζητούσε;        

         Στην αρχαία Ρώμη η διαχείριση της ισχύος εκφραζόταν με τις ανθρωποθυσίες, δολοφονίες, τρομοκρατία κ.λπ., και αργότερα με  την Ιερά Εξέταση, που με το κράτος φόβου  εδραίωνε την ισχύ των εξουσιαστών. Η δε απόλυτη εικόνα της διαχείρισης της ισχύος αντικατοπτρίζονταν στην περιβόητη «Pαx Romana». Με την ανάπτυξη των κρατών-εθνών, η διαχείριση της ισχύος μεταλλάσσεται στα πλαίσια συμμαχιών και ισορροπίας δυνάμεων. Τα θρησκευτικά δόγματα αποτελούσαν πάντοτε σημαντικό μοχλό διαχείρισης της ισχύος, με τις Σταυροφορίες ως κορυφαίο ορόσημο επιβολής της με τα πιο αντιχριστιανικά μέσα. Στη σύγχρονη εποχή διάφορα δόγματα διαχειρίζονται την ισχύ τους στα πλαίσια προσηλυτισμού, διάχυσης φανατισμού, δεισιδαιμονιών, τυπολατρίας κ.ά., και συνεργασίας  με ολοκληρωτικά καθεστώτα. Οι Τζιχαντιστές αποτελούν άριστο παράδειγμα. Ο Αμερικανός Καθηγητής William Sumner έγραψε : «Θέλετε πόλεμο, καλλιεργείστε (γαλουχείστε με) δόγματα».   

        H μετάλλαξη στον τρόπο διαχείρισης της ισχύος εξαιτίας της διαφθοράς που αυτή εγκυμονεί φαίνεται και από ισχυρές απόκρυφες οργανώσεις, οι οποίες ενώ ιδρύθηκαν για να αμυνθούν ενάντια στην  ασυδοσία ισχυρών μονοκρατορικών καθεστώτων, στη συνέχεια, όμως, αποκτώντας οι ίδιες εξουσία διαφθάρηκαν και ζήλωσαν  τις μεθόδους των θυτών τους τις οποίες και διαιωνίζουν. Η τεχνολογία αποτελεί ένα θεμελιακό μέσο διαχείρισης της ισχύος ιδιαίτερα η πολεμική με τα νέα πολύπλοκα οπλικά συστήματα. Ειδικότερα, τα όπλα μαζικής καταστροφής, η αντιπυρηνική ομπρέλα κ.λπ. αποτελούν δεκανίκια των εξουσιαστών που σε αυτά επενδύουν τα συμφέροντά τους. Επίσης η ηλεκτρονική τεχνολογία, οι τηλεπικοινωνίες, τα UFO, η πληροφορική και τα ΜΜΕ. Η διαχείριση της  ισχύος  με μορφές  βίας  έχει υποστεί μεταλλάξεις  από την εποχή των αναρχικών και των αναρχικών ειρηνιστών όπως ο Τολστόϊ και ο Γκάντι (είναι  άγνωστο στο ευρύ κοινό ότι υπάρχει σημαντική αλληλογραφία μεταξύ τους και ότι ο δεύτερος διδάχθηκε την «παθητική αντίσταση» από τον πρώτο αλλά τη διαφοροποίησε).   

       Πριν την ίδρυση διεθνών οργανισμών και έως τον ΙΠΠ η διαχείριση της ισχύος πραγματοποιούνταν στα πλαίσια της ισορροπίας δυνάμεων. Με την ίδρυση της ΚτΕ και του ΟΗΕ, η διαχείριση της ισχύος εντάσσεται σε νέο θεσμικό πλαίσιο, της συλλογικής ασφάλειας, που σημαίνει, στην αυθεντική της μορφή, απουσία προκαθορισμένου αντίπαλου, και που αναδείχθηκε ως ο άλλος πόλος της ισορροπίας δυνάμεων, αλλά όταν αποτύγχανε επέστρεφε στον πόλο αυτό.  Επίσης, η παραδοσιακή διπλωματία  έχει παρακμάσει και μετεξελιχθεί σε ένα ευρύτερο φάσμα όπως της κοινοβουλευτικής διπλωματίας, της διπλωματίας ΜΚΟ, πολυεθνικών, της εικονικής διπλωματίας και της διπλωματίας προθαλαμικών ή παρασκηνιακών ομάδων πίεσης (lobbies).

       Με την ίδρυση του ΟΗΕ, ενώ δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η διαχείριση της ισχύος θα πραγματοποιούνταν με στόχο την εδραίωση της διεθνούς ειρήνης, του κράτους δικαίου, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ., οι ισχυροί, που δεν συγκινήθηκαν από τις πολεμικές τραγωδίες, εξάλλου τις προκάλεσαν, φρόντισαν έντεχνα να κατοχυρώσουν αποκλειστικά τα συμφέροντά τους. Ακόμη, στα πλαίσια του ΟΗΕ αναπτύχθηκαν νέες μέθοδοι διπλωματίας όπως οι περίφημες «καλές υπηρεσίες» (good offices). Άλλες μορφές σύγχρονης διπλωματίας αποτελούν η διπλωματία του πετρελαίου, του δολαρίου και η «ιατρική διπλωματία» που θεσπίσθηκε με επιτυχία από την Κούβα. Εκκολαπτόμενη είναι και η διπλωματία του διαστήματος. Αλλά και η ίδρυση περιφερειακών οργανισμών με τις ευλογίες του ΟΗΕ χρησίμευσε για την αποκλειστική διαχείριση της ισχύος από τους  εξουσιαστές. Μια άλλη μορφή διαχείρισης της ισχύος είναι μέσω της «σεξουαλικής διπλωματίας», που καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στον Ψυχρό Πόλεμο, καθώς και μέσω περιθωριακών κοινωνικών ομάδων. Άλλα πολιτικά μέτρα διαχείρισης  της ισχύος περιλαμβάνουν την προαγωγή εθνικιστικών προτύπων και αλυτρωτισμού, κατακερματισμό κρατών, δημιουργία μειονοτήτων και προσφύγων, εξαγορά πολιτικών δυνάμεων, κινημάτων, ΜΚΟ κ.λπ., πρόκληση ταραχών, ανατροπή καθεστώτων, ίδρυση ποινικών δικαστηρίων, εξαγωγή τρομοκρατίας και εγκληματικότητας, πρόκληση διχασμού και συγκρούσεων, εξαγωγή κατασταλτικών μηχανισμών και συστημάτων ασφαλείας, δημιουργία διεθνών αδιαφανών οργανώσεων παρα-διαχείρισης της ισχύος, επηρεασμό θεσμών όπως, π.χ. ετεροδικία και ποινικοποίηση άρνησης του ολοκαυτώματος {εύλογο το ερώτημα γιατί δεν ισχύει το ίδιο για άλλες  γενοκτονίες} κ.λπ.

         Οικονομικά μέτρα περιλαμβάνουν έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών, επενδύσεις, χρηματιστήρια,  πολυεθνικά καρτέλ εμπορίας όπλων, ουρανίου, μαύρου χρυσού, πολύτιμων μετάλλων, ξεπλύματος χρήματος, εξαγωγή τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, χορήγηση δανείων και βοήθειας, που συχνά χρησιμοποιείται για εξαγορά κυβερνήσεων, προαγωγή καταναλωτικής νοοτροπίας π.χ. φασφουντάδικα, μεταλλαγμένα κ.ά. προϊόντα,  ποιοτική υποβάθμιση ή νόθευσή τους για κερδοσκοπία κ.λπ. Κοινωνικά μέτρα περιλαμβάνουν πρώτιστα τον κοινωνικό αποκλεισμό με θεσμικά κ.ά. μέτρα, διαχείριση προσφύγων και εργατών-μεταναστών, που χρησιμοποιούνται ποικιλοτρόπως ιδιαίτερα ως μοχλός πίεσης για τον έλεγχο της εσωτερικής αγοράς εργασίας κ.λπ., έλεγχο ασφαλιστικών φορέων, προαγωγή εμπορίου ναρκωτικών, αλκοολούχων ποτών κ.ά. Ένας ακόμη τρόπος διαχείρισης της ισχύος επιτυγχάνεται μέσω της διαχείρισης της «δημογραφικής έκρηξης», που χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως για την εκμετάλλευση του «περισσεύματος» των ανθρώπων για πολεμικές συγκρούσεις και καταναλωτικά εργαλεία καθώς και για εμπόριο ναρκωτικών, λευκής σαρκός, μελών σώματος κ.ά.

          Mια άλλη σημαντική μέθοδος διαχείρισης της ισχύος είναι η «αφαίμαξη εγκεφάλων»,  που έχει αναχθεί σε επιστήμη ιδιαίτερα από ορισμένες χώρες.  Επίσης μια άλλη σύγχρονη μορφή διαχείρισης της ισχύος, που κατατρέχει ιδιαίτερα τις ΗΠΑ και που εξάγεται μεθοδικά, είναι η «σεξουαλική παρενόχληση» στα πλαίσια της οποίας εξουσιαστικά κυκλώματα χρησιμοποιούν στρατιές «δολωμάτων» για να διαβάλλουν, παγιδεύουν και αποκλείουν τους ανεπιθύμητους,  και  που σήμερα αποτελεί μια από τις σύγχρονες κοινωνικές μάστιγες. Πολιτισμικά μέτρα περιλαμβάνουν τα ΜΜΕ, τον κινηματογράφο, που με τη διάχυση της νοοτροπίας και του τρόπου ζωής (πχ. του περιβόητου «αμερικανικού τρόπου ζωής») καθώς και της βίας και τον εθισμό των λαών σ’ αυτή καθώς και στον ακραίο ατομικισμό και το αίσθημα υπεροχής,  προάγουν τα συμφέροντα των ισχυρών (είναι ίσως άγνωστο στο ευρύ κοινό ότι σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, η πιο κερδοφόρα επιχείρηση των ΗΠΑ είναι οι ταινίες του Χόλυγουντ που έχουν κατακλύσει τον κόσμο ενώ μόνον   περίπου 3 % ξένων ταινιών επιτρέπεται να εισαχθούν}, παραχάραξη ιστορικών και πολιτισμικών γεγονότων,  τυχερά παιχνίδια, αθλητισμό και τέχνες, ιδιαίτερα αφαίμαξη αθλητικών και καλλιτεχνικών ταλέντων, προαγωγή ξένων γλωσσών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, προβολή προτύπων νεόπλουτων και του υποκόσμου, εκμετάλλευση επιστημονικών ανακαλύψεων,  εξαστείευση και διακωμώδηση δραματικών γεγονότων για αποπροσανατολισμό και ανώδυνη εκτόνωση, συσκότιση και παραπληροφόρηση ως βαλβίδα ασφαλείας (χαρακτηριστική η περίπτωση του CNN στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία), διαφημίσεις, μόδα, κ.λπ. H παγκοσμιοποίηση, οριζόμενη ως η με κάθε τρόπο πολύπτυχη και πολύμορφη διάχυση, διείσδυση και επιβολή της εξουσίας και των συμφερόντων των ισχυρών,  αποτελεί το βασικότερο μοχλό διαχείρισης της ισχύος, που με την κάθε μορφή βίας ως αιχμή του δόρατος, αυτομεταλλασσόμενη και μεταλλασσόμενη σε σύγχρονη Λερναία ‘Υδρα, ή Κίρκη, διχάζει, κατακερματίζει και ισοπεδώνει, συνάμα μεταλλάσσοντας την παγκόσμια κοινωνία σε τέτοια στυγνού ανταγωνισμού, αλλά και  αποκλεισμού και ειδικών αναγκών  ώστε να την ελέγχει και εκμεταλλεύεται κατά περίπτωση.

          Αξιολογώντας τη διαχείριση της ισχύος στη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας, μπορεί κάποιος να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το λεγόμενο «εθνικό» συμφέρον που την καθορίζει, συχνά δεν ισχύει, αλλά μάλλον εκείνο πολεμοκάπηλων κ.ά.  οργανωμένων κερδοσκοπικών κυκλωμάτων. Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η διαχείριση της ισχύος υλοποιούνταν προκρουστικά από τις δυο Υπερδυνάμεις σε βάρος της υπόλοιπης ανθρωπότητας. Σήμερα, με την αλαζονική και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά ορισμένων Υπερδυνάμεων και των διεθνών συνεργών τους, καθώς και με τον έλεγχο που αυτές ασκούν στον ΟΗΕ, η διαχείριση της ισχύος είναι παγιδευμένη σε κλειστά, αντιδημοκρατικά πλαίσια εξουσίας, σε βάρος των αρχών και σκοπών των Ενωμένων Εθνών. Όσον αφορά στον ίδιο τον ΟΗΕ, το θεσμικό του πλαίσιο, που εξασφαλίζει τη διαχείριση της ισχύος από τους ισχυρούς με το βέτο, το πολιτικό μέσω των lobbies κ.λπ., αλλά και μέσω οικονομικών μέτρων και έμμεσων εκβιασμών, αναδεικνύει την αποτυχία των μελών του να διαχειρισθούν τη συλλογική ισχύ για την επίτευξη πανανθρώπινων ιδανικών. Ενδεικτικό της μεγάλης ευελιξίας και προσαρμοστικότητας της διαχείρισης της ισχύος  ώστε να εξυπηρετεί τα συμφέροντα  των ισχυρών είναι ότι το άρθρο 107 του Χάρτη, που αναφέρεται σε «εχθρικό κράτος»,  έχει καταργηθεί!  

           Επίσης, όσον αφορά στο ΝΑΤΟ, ενώ ιδρύθηκε στα πλαίσια των αρχών του Χάρτη του ΟΗΕ και με κύριο στόχο τη συλλογική άμυνα, στην πορεία και μολονότι  το αντίπαλο δέος εξέλιπε και η αιτία ύπαρξής του είναι έωλη, μεταλλάχτηκε σε ένα παντοδύναμο παγκόσμιο οργανισμό μονοπώλησης της διαχείρισης της ισχύος υποκαθιστώντας τον ΟΗΕ. Τέλος, όσον αφορά στην ΕΕ, η έλλειψη κοινής εξωτερικής πολιτικής, ασφαλείας και άμυνας, την αποδυναμώνουν και την καθιστούν υποχείριο εξω-ευρωπαϊκών ισχυρών παραγόντων όπως αποδείχθηκε από τις κρίσεις στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή κ.α. Είναι δε πρόδηλο ότι αν οι περιφερειακοί οργανισμοί ήθελαν να συμβάλλουν στην υλοποίηση των αρχών του Χάρτη του ΟΗΕ, στη βάση του οποίου  ιδρύθηκαν, θα μεριμνούσαν ειλικρινά για την ενίσχυσή του και όχι την απαξίωση και υποκατάστασή του. Όμως, πέραν των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων που ταλανίζουν την ανθρωπότητα και που η διεθνής κοινότητα – και στα πλαίσια διεθνών οργανισμών – απέτυχε να επιλύσει γιατί διαχειρίστηκε την ισχύ επιλεκτικά σε βάρος της πλειοψηφίας των λαών, επίσης απέτυχε και σε ότι αφορά τη διαχείριση των σοβαρών περιβαλλοντικών προβλημάτων που πλήττουν καίρια τον πλανήτη Γη.    

         Αποτελεί κοινό τόπο ότι το σημερινό παγκόσμιο ανταγωνιστικό σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει δίχως αντιπάλους και συνεπώς η διαχείριση της ισχύος εξακολουθεί να διαιωνίζεται στα κλασικά πλαίσια του «διαίρει και βασίλευε» και του «η επικράτηση του ισχυρότερου» συμπαρασύροντας και τους διεθνείς οργανισμούς, που, στο βαθμό της εμπλοκής τους, δεν μπορούν να εισπράξουν εύσημα επιτυχίας. Η Ισχύς μοιάζει με τον αέρα, που όταν βρει κενό το καλύπτει!

          Σήμερα  η ανθρωπότητα κινδυνεύει σοβαρά, όπως το διαπιστώσαμε τα τελευταία χρόνια στις τραγωδίες που έπληξαν διάφορες χώρες, από το νέο φοβερό εχθρό:  τη διεθνή τρομοκρατία που εξελίσσεται εφιαλτικά στο φαύλο κύκλο : τρομοκρατία- αντιτρομοκρατία-τρομοκρατία, και που εκφράζει την πιο κτηνώδη πτυχή της ανθρώπινης απόκτησης ισχύος.  Επιστροφή στο «Homo homini lupus  est» ή στην αντιστροφή του από Ελληνα ποιητή « lupus lupi homo est»; Και το εύλογο ερώτημα: Πως εμφανίστηκαν οι τρομοκράτες, οι Τζιχαντιστές κ.ά. Από παρθενογένεση ή από το διάστημα; Ποιοι τους στρατολογούν, εκπαιδεύουν κ.λπ.; Επίσης, τι εκφράζει ο νέος αλυτρωτισμός και νέο-ιμπεριαλισμός ορισμένων χωρών-ιδιαίτερα γειτονικών- καθώς  ο παραλογισμός ηγετών όπως στη Β. Κορέα; Μήπως στο κλίμα φόβου και συγκρούσεων επενδύουν κάποιοι την απάνθρωπη πτυχή της διαχείρισης της ισχύος τους;   

          Εκείνο που επιβάλλεται είναι η επίτευξη πολιτικής βούλησης και συναίνεσης για την πιστή εφαρμογή του Χάρτη του ΟΗΕ όσον αφορά τη διαχείριση της ισχύος προς όφελος ολόκληρης της ανθρωπότητας και όχι των προνομιούχων τάξεων, καθώς και ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας του κράτους και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας με  γνώμονα το γενικότερο καλό και όχι της επιβολής του διλήμματος μεταξύ στυγνού κρατισμού ή ασύδοτης και κατευφημισμό ελεύθερης αγοράς, γιατί διαφορετικά η διαχείριση της ισχύος θα συνεχίζει να συσσωρεύει μεγαλύτερα δεινά παραμένοντας εγκλωβισμένη σε στεγανά αντικοινωνικού, πολεμόβιου ανταγωνισμού και υπονόμευσης των οικουμενικών δημοκρατικών θεσμών, που αντί να ενισχύονται και να είναι σεβαστοί, θα απαξιώνονται και αποδυναμώνονται προς δόξαν των κατά το Δημοσθένη «παραξίαν ευτυχούντων». 

          Γιατί δεν εφαρμόστηκε και δεν εφαρμόζεται το Σύμφωνο Κέλλογκ-Μπριάν που απαγόρευε τον πόλεμο; Επίσης, ο Οδηγός Ειρήνης του Μπούτρος Μπούτρος-Γκάλι; Μήπως γιατί οι βιομηχανίες παραγωγής και εμπορίου όπλων καθώς και στρατηγικών πόρων με τους κολαούζους τους χρηματιστήρια κ.λπ. επιβάλλουν τη δική τους αποκλειστική ισχύ; Τη δεκαετία του 40 ο σπουδαίος Αμερικανός Καθηγητής Χανς Μοργενθάου, έγραψε ότι «οι εθνικιστικές μάζες των καιρών μας προχωρούν μεταφέροντας τα είδωλά τους κάθε μια πεπεισμένη ότι εκτελεί την εντολή της ιστορίας, ότι πράττει για την ανθρωπότητα ότι φαίνεται να πράττει για τον εαυτόν της, και ότι  εκπληρώνει  μια ιερή αποστολή που υπαγορεύεται από τη Θεία Πρόνοια, όπως αυτή ορίζεται. Ελάχιστα γνωρίζουν ότι συναντιούνται κάτω από έναν άδειο ουρανό από τον οποίον οι θεοί έχουν αποχωρήσει»! Ερωτώ: Μήπως έχουν την ψευδαίσθηση ότι τους υποκαθιστούν;   Ο δε σπουδαίος Λιβανέζος ποιητής Καχίλ Γκιμπράν έγραψε: «Όπως το φύλλο ενός δέντρου δεν μαραίνεται από μόνο του, αλλά με την σιωπηρή γνώση ολόκληρου του δέντρου, έτσι κανένα κακό δε συμβαίνει δίχως την κρυφή θέληση όλων». Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι! 

          Κι αν ο πλανήτης Γη κινδυνεύει να καταστραφεί από το νέο άδηλο ανθρωπογενή κατακλυσμό, δεν θα φταίει η τρύπα του όζοντος αλλά η «τρύπα» στη συνείδηση ιδιαίτερα των ισχυρών.

 

 

πηγή «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» 14/10/2007

photo https://www.socialistsanddemocrats.eu/ 

 

 

Τα άρθρα που δημοσιεύουμε δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις μας και δεν δεσμεύουν παρά τους συγγραφείς τους. Η δημοσίευσή τους έχει να κάνει όχι με το αν συμφωνούμε με τις θέσεις που υιοθετούν, αλλά με το αν τα κρίνουμε ενδιαφέροντα για τους αναγνώστες μας.

Ακολουθήστε μας στο Facebook @grnewsradiofl

Ακολουθήστε μας στο Twitter @grnewsradiofl

 

Copyright 2021 Businessrise Group.  All rights reserved. Απαγορεύται ρητώς η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή αναδιανομή μέρους ή όλου του υλικού του ιστοχώρου χωρίς τις κάτωθι προυποθέσεις: Θα υπάρχει ενεργός σύνδεσμος προς το άρθρο ή την σελίδα. Ο ενεργός σύνδεσμος θα πρέπει να είναι do follow Όταν τα κείμενα υπογράφονται από συντάκτες, τότε θα πρέπει να περιλαμβάνεται το όνομα του συντάκτη και ο ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί στο προφίλ του Το κείμενο δεν πρέπει να αλλοιώνεται σε καμία περίπτωση ή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να συμβεί, τότε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον αναγνώστη ποιο είναι το πρωτότυπο κείμενο και ποιες είναι οι προσθήκες ή οι αλλαγές. αν δεν πληρούνται αυτές οι προυποθέσεις, τότε το νομικό τμήμα μας θα προβεί σε καταγγελία DMCA, χωρίς ειδοποίηση, και θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες νομικές ενέργειες.

Άλλα Άρθρα

Τελευταία Άρθρα

Σχολιασμός Επικαιρότητας

Ενδιαφέροντα Θέματα

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων


Συμβουλές Μαγειρικής

International sounds DJ Entertainment

Pin It on Pinterest

Share This