ΗΛΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Ο ΣΤΙΧΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ,
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑΣ, 27-7-26
Άμα δουλεύεις για να ζεις,
λεφτά να παίρνεις να πληρώνεσαι,
να είσαι της τσέπης ο νταής,
να τη δείχνεις, να κορδώνεσαι,
να λες είμαι ο κάποιος της ζωής,
Και να αυτό-καμαρώνεσαι,
Θα τρέμεις μήπως και βρεθείς,
Στον πάτο να αυτό-καμώνεσαι.
Ρεφραίν
Άμα δουλεύεις για να ζεις,
Ζωή καλή δεν κάνεις.
Όσα κερδίζεις της στιγμής
Φεύγει η ζωή, τη χάνεις.
——————————————-
Γιαυτό σου λέω και να λες.
Η δουλειά σου να είναι χαβαλές.
Να μην προσμένεις να αμείβεσαι.
Αν δεν στα δίνουνε…. μή θλίβεσαι.
——————————————–
Αυτό το κάνω από παιδί.
Δουλειά, παιχνίδι δηλαδή.
Τα οικονομάω και καλά.
Σε είδος παίρνω πιο πολλά.
Ρεφραίν
Άμα δουλεύεις για να ζεις,
Ζωή καλή δεν κάνεις.
Όσα κερδίζεις της στιγμής
Φεύγει η ζωή, τη χάνεις.
————————————————
Και με τα λίγα ζω σαν Κροίσος.
Ούτε και περιβάλλομαι με μίσος.
Δεν με είπανε ειρωνικά: «Λεφτά».
Στα σοβαρά πως είμαι:«Τα Λεφτά».
———————————————–
Εγώ προσέχω τα πουλιά.
Ποτέ δεν είναι παγωμένα.
Φτερούγες ανοίγουν γι’ αγκαλιά.
Ποτέ πουγκί με σπόρια μετρημένα.
Photo A Workman (Carl Wilhelmson) – Nationalmuseum – 24368
Could not load image details (error: urlparamnormal) – https://commons.wikimedia.org/wiki/




























