Μια υγιής κοινωνία δεν είναι απλώς μια κοινωνία με καλές υπηρεσίες υγείας, σύγχρονες υποδομές και οικονομική ανάπτυξη.
Είναι μια κοινωνία που αντιλαμβάνεται ότι η ποιότητα ζωής χτίζεται καθημερινά, μέσα από τη σωματική και ψυχική υγεία, τις ανθρώπινες σχέσεις, την εργασία, την παιδεία, τον πολιτισμό, την επαφή με τη φύση και το αίσθημα ότι κανείς δεν περισσεύει.
Το #ευζην δεν είναι πολυτέλεια ούτε προνόμιο λίγων. Είναι δικαίωμα και προϋπόθεση για μια κοινωνία με συνοχή, ανθεκτικότητα και προοπτική. Χρειάζεται πρόσβαση στην πρόληψη και στην υγειονομική φροντίδα, χρόνο για ξεκούραση, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, χώρους πρασίνου, δυνατότητες άθλησης, πολιτιστικές διεξόδους, ουσιαστική ψυχολογική υποστήριξη και, πάνω απ’ όλα, σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης.
Χρειάζεται να μπορούμε να ζούμε χωρίς ο διαρκής αγώνας της καθημερινότητας να εξαντλεί τις δυνάμεις μας και να μας απομακρύνει από όσα δίνουν νόημα στη ζωή.
Ο #τροχός της αυτοφροντίδας μάς υπενθυμίζει κάτι ουσιαστικό.
Η ισορροπία του ανθρώπου δεν εξαρτάται από έναν μόνο παράγοντα. Το σώμα, η ψυχή, η εργασία, οι προσωπικές σχέσεις, η δημιουργικότητα και η εσωτερική μας ισορροπία συνδέονται μεταξύ τους. Όταν ένας από αυτούς τους τομείς παραμελείται, αργά ή γρήγορα επηρεάζεται και η συνολική μας ευημερία. Και όταν η φροντίδα του εαυτού γίνεται μέρος μιας συλλογικής κουλτούρας, τότε αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, γιατί μετατρέπεται σε φροντίδα για τον συνάνθρωπο και το κοινωνικό σύνολο.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς να ζούμε περισσότερο, αλλά να ζούμε καλύτερα.
Να δημιουργούμε κοινότητες που δίνουν χώρο στους νέους να ονειρεύονται, στους εργαζομένους να ζουν με αξιοπρέπεια, στους ηλικιωμένους να συμμετέχουν ενεργά και στους πιο ευάλωτους να αισθάνονται ασφαλείς και ισότιμοι.
Να επενδύουμε στην πρόληψη πριν η ασθένεια γίνει κρίση, στην ψυχική υγεία πριν η εξουθένωση γίνει καθημερινότητα και στην κοινωνική συνοχή πριν η μοναξιά και η αποξένωση γίνουν η νέα κανονικότητα.
Γιατί η πραγματική πρόοδος μιας χώρας δεν αποτυπώνεται μόνο στους οικονομικούς δείκτες, αλλά και στην ποιότητα της καθημερινότητας των ανθρώπων της.
Στο πόσο ασφαλείς αισθάνονται, στο αν έχουν πρόσβαση σε ευκαιρίες, στο αν μπορούν να χαμογελούν, να δημιουργούν, να αγαπούν και να συμμετέχουν ενεργά στη ζωή του τόπου τους.
Το ευ ζην είναι τελικά μια βαθύτερη πολιτική, κοινωνική και ανθρώπινη επιλογή. Είναι η απόφαση να τοποθετήσουμε τον άνθρωπο στο επίκεντρο κάθε σχεδιασμού και κάθε δημόσιας πολιτικής, αναγνωρίζοντας ότι μια κοινωνία γίνεται πραγματικά ισχυρή όταν οι άνθρωποί της είναι υγιείς, ψυχικά ισορροπημένοι, ενεργοί και ουσιαστικά συνδεδεμένοι μεταξύ τους.
Γιατί η πιο σημαντική επένδυση για το μέλλον δεν είναι άλλη από την υγεία, την αξιοπρέπεια και την ευημερία των ανθρώπων. Και αυτή είναι μια επένδυση που αποδίδει όχι μόνο στον καθένα ξεχωριστά, αλλά σε ολόκληρη την κοινωνία.
