Βοστώνη
Το Μαλιώτειο Πολιτιστικό Κέντρο της Βοστώνης φιλοξενεί στις 23 Οκτωβρίου την θεατρική απόδοση της «Αναφοράς στον Γκρέκο», του αυτοβιογραφικού έργου του μεγάλου Κρητικού δημιουργού, με πρωταγωνιστή τον Τάκη Χρυσικάκο. Το έργο παρουσιάζεται ως δραματοποιημένος μονόλογος. Η Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη (ΔΕΦΝΚ) το οργανώνει σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Διόπτρα και το ίδιο το Μαλιώτειο. Ο Τάκης Χρυσικάκος θα ερμηνεύσει τον φιλοσοφικό στοχασμό και τις υπαρξιακές αναζητήσεις του συγγραφέα, με στόχο να τον φέρει κοντά στο κοινό της ομογένειας των ΗΠΑ.
Η παράσταση δίνεται στα ελληνικά, με αγγλικούς υπότιτλους, ώστε να είναι προσβάσιμη και σε θεατές που δεν μιλούν τη γλώσσα. Μετά το τέλος θα ακολουθήσει δεξίωση για τους παρευρισκομένους. Στη διοργάνωση συμμετέχουν επίσης η Πολιτισμική Κρήτη ΗΠΑ, το Hellenic American Project (HAP) και ο Σύλλογος Ελλήνων Λογοτεχνών Νέας Υόρκης. Την πρωτοβουλία για τη συνεργασία των φορέων και την πραγματοποίηση των παραστάσεων ανέλαβε ο Κρητικός των ΗΠΑ Μανώλης Βεληβασάκης, ο οποίος συντόνισε τις πλευρές που έκαναν εφικτή τη διοργάνωση.
Νέα Υόρκη
Το ταξίδι της Αναφοράς στον Γκρέκο συνεχίζεται στο Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο, την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, απευθυνόμενη στους Έλληνες (κυρίως) της Νέας Υόρκης. Το Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο αποτελεί την έδρα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.
Με την ευκαιρία του γεγονότος, είχα την χαρά να συνομιλήσω και πάλι με τον Τάκη Χρυσικάκο για να μάθω τις σκέψεις του γι’ αυτό το ταξίδι.
Έχει γίνει πολλή δουλειά για αυτό το ταξίδι με το έργο του Νίκου Καζαντζάκη, σωστά;
Η οργάνωση ανήκει στην Διεθνή Εταιρεία Φίλων Ν. Καζαντζάκη, που είναι πολύ ισχυρή. Είναι πολλοί φορείς που δούλεψαν γι’ αυτό, το Μαλιώτειο στην Βοστώνη -ένα ίδρυμα μεγάλο στο οποίο θα γίνει και η παράσταση, είναι οι λογοτέχνες της Νέας Υόρκης, οι Κρητικοί της Αμερικής, πολλοί φορείς που το έχουν αγκαλιάσει. Είναι μεγάλη τιμή για μένα. Στην Βοστώνη, εκτός από τους Έλληνες, θα είναι και φοιτητές ξένοι, οπότε θα τρέχουν υπότιτλοι. Στο Σταθάκειο της Νέας Υόρκης δεν θα έχουμε μετάφραση.
Η «Αναφορά στον Γκρέκο» κλείνει με το «παππού, καλώς σε βρήκα», με μια αναφορά της ζωής. Τώρα καλούνται να την δουν οι Έλληνες της Αμερικής.
Οι παραστάσεις που έχω κάνει όλα αυτά τα περίπου 13 χρόνια, δημιουργούσαν πολύ μεγάλη συγκίνηση στο κοινό – συγκίνηση και ανάταση ψυχής, που είναι και ο σωστός όρος του θεάτρου: ψυχαγωγία. Και φυσικά μεγαλειώδη μηνύματα που ντρέπομαι και να τα φέρω στην συζήτηση.
Τί θέλετε να πάρουν μαζί τους οι θεατές όταν φύγουν από την παράσταση;
Αυτή την λεύτερη κραυγή του Καζαντζάκη. Η «Αναφορά», δεν είναι ένα απλό βιβλίο. Είναι αυτή η λεύτερη κραυγή που θα ήθελα να την πάρουν γιατί είναι μεγάλο κουράγιο. Θα σας πω μια φράση, όταν πήγαμε καλεσμένοι στις Βρυξέλλες και παίξαμε στο Ευρωκοινοβούλιο, ζούσε τότε ο Μανώλης Γλέζος και ήταν ευρωβουλευτής. Τότε μου είπε μια μεγάλη αλήθεια, που θα ταίριαζε απόλυτα με αυτή την ερώτηση. «Ήμουν», λέει «στο νοσοκομείο, και με είχαν του θανατά. Κι εγώ για να παίρνω κουράγιο, διάβαζα Καζαντζάκη». Αυτός είναι ο Καζαντζάκης.
Άρα είναι ό,τι χρειαζόμαστε αυτή την εποχή, για διάφορους λόγους.
Ακριβώς. Για να παίρνουμε κουράγιο πρέπει να διαβάζουμε και να ακουμπάμε στην κραυγή του Καζαντζάκη.
Μου είχε πει κάποτε ένας άνθρωπος από τον χώρο της μουσικής «όλα τα μεγάλα ονόματα είχαν το δικό τους ίνδαλμα όταν ξεκινούσαν». Τώρα καταλαβαίνω τί εννοούσε με αυτό που λέτε. Για να πάρουμε δύναμη, χρειαζόμαστε να κρατηθούμε από την δύναμη κάποιου.
Βέβαια, το έχουμε ανάγκη αυτό, γιατί δεν είναι μόνο η δύναμη του άλλου. Είναι η συμπόρευση. Αν είναι να περάσουμε ένα δύσκολο μονοπάτι θέλουμε ένα στήριγμα. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλο για να περάσουμε απέναντι.
HEPHAESTUS WIEN.COM
