Μου πρότειναν, να γίνω «ισχυρός», της εξουσίας «μασκαράς».
Αρνήθηκα. Κι έμεινα άνεργος.
Μου πρότειναν, να γίνω μαρμαράς,
των πλουσίων να φτιάχνω τα παλάτια.
Όμως, αντιπαθούσα της πολυτέλειας τα «καράτια».
Κι έμεινα πάλι άνεργος.
Τελικά, με δική μου απόφαση,
και χωρίς υστεροβουλία ή πρόφαση,
έγινα της αγάπης ντελιβεράς.
Διένειμα παραγγελίες της αγάπης παντού.
Κι ήταν το δικό μου μυστικό ατού!
Σε πολυκατοικίες, μονοκατοικίες, καλύβες, προσφύγων καταυλισμούς.
Δίχως συναλλαγές και συμβιβασμούς.
Και τα ψίχουλα που περίσσευαν, αρκούσαν για του νου μου την ειρήνη,
του είναι μου την ακριβή γαλήνη!
photo romeosessions / https://pixabay.com






















