Σύναξη κάλεσαν θρησκευτικοί ηγέτες του κόσμου,
άσχετα αν ορισμένοι ήσαν μέλη του υποκόσμου.
Για ν’ αποφασίσουν-επιτέλους-ποιος είναι ο αληθινός Θεός!
Αρχισαν ειρηνικά, διπλωματικά, με φιλοφρονήσεις.
Όμως, στην πορεία διαφώνησαν με διαξιφισμούς και αντεγκλήσεις.
Οι φανατικοί πιάστηκαν στα χέρια,
κι οι πιο ακραίοι έβγαλαν μαχαίρια.
Κάποιοι μάτωσαν και θρησκευτικά βάλτωσαν.
Εληξε η συνεδρίαση σε αδιέξοδο,
που θύμισε των δειλών κι επιτηδείων την ύπουλη «διέξοδο».
Ξάφνου, εμφανίστηκε-απρόσκλητη- η αγάπη,
αντικρίζοντας με φρίκη του Θεού τους «εκπρόσωπους»,
διπρόσωπους, πολυπρόσωπους.
Ρώτησε με περιέργεια και αγωνία
ενώ μέσα της φλόγιζε ιερή μανία :
Λοιπόν, αποφασίσατε ποιος είναι ο αληθινός Θεός;
Καμιά απάντηση. «Ακρα του τάφου σιωπή».
Αποκάλυπτε των αμαρτωλών την ανίερη ντροπή.
Ενας, φώναξε δυνατά, με συγκίνηση:
Να, Αυτή το Θεό συμβολίζει,
μόνον Αυτή το Θεό μπορεί ν’ ατενίζει!
Οι φανατικοί αντέδρασαν, ξανάρχισαν πόλεμο.
Οι συνετοί είχαν σαστίσει,
που οι άφρονες το «Θεό» είχαν «δολοφονήσει».
Απόμειναν τα λείψανά Του τα ιερά,
που καπηλεύονται αντίθεοι, όντα μιαρά.
Η αγάπη, απογοητευμένη και πικραμένη, αποχώρησε.
Τι κι αν τους συγχώρησε!
photo spirit111 / https://pixabay.com
