Ποίηση είναι η μήτρα του συνδετικού πνευματικού κρίκου ανθρώπου και Πλάστη-Πλάσης.
***
Σαν το Διογένη αναζητώ τον «ΑΝΘΡΩΠΟ» με το φως της γνώσης.
Όμως, τον αναζητώ κι εντός μου με το φως της αυτογνωσίας.
Τέλος, τον αναζητώ στο συνάνθρωπο με το φως της συνδιάγνωσης,
της συναίσθησης, της ενσυναίσθησης, της συνέγνοιας και της αγάπης!
***
Ποίηση είναι μια «πύρινη ρομφαία»,
που λειτουργεί σαν των μελλούμενων τη μαία,
ανοίγοντας στοχασμών κι οραματισμών την αυλαία,
αλλά και σαν συμπαντικών μηνυμάτων την κεραία!
***
Να μπορούσαν τα διαφορετικά «ΠΙΣΤΕΥΩ» να γίνονταν ΕΝΑ,
να ενώνονταν αρμονικά κι αγαπημένα.
Τότε θ’ αφανιζόταν των πολέμων κ.ά. τραγωδιών η άβυσσος,
κι ο πλανήτης Γη θα γινόταν Παράδεισος.
***
Τ’ όνομά μου είναι γραμμένο στην αγάπη,
κι όποιος αληθινά αγαπάει,
θα με βρει και στην άλλη ζωή αν έχουμε πάει.
***
Με του κορμιού τα μάτια, να κοιτάς χαμηλά, ταπεινά,
αλλά με της ψυχής τα μάτια να κοιτάς ψηλά, στο άπειρο, φωτεινά.
Με τα μάτια του κορμιού βλέπεις πράγματα μόνον υλικά,
που ικανοποιούν επιθυμίες και πάθη, κυκλικά.
Όμως, με τα μάτια της ψυχής, το Σύμπαν, το Θεό ατενίζεις,
ορίζοντες πνευματικής ευφορίας αντικρύζεις,
κι από την υπέρβαση δακρύζεις!
***
«Ελάτε, κερδίστε εκατομμύρια»,
φώναξε ο λαχειοπώλης.
Στοχάστηκα και τον ρώτησα:
«Την αγάπη πως την κερδίζουμε»;
«Μα κι η αγάπη λαχείο είναι» απάντησε.
Δεν είναι κρίμα, η αγάπη, το υπέρτατο αγαθό,
να μην προσφέρεται σε όλους αγνά κι αφιλόκερδα;
Πάνου Ι. Καραφωτιά-Ελλήγενη
photo Mysticsartdesign / https://pixabay.com
