Πώς είναι να σε κυνηγούν,
σκιές να γίνονται
άσπλαχνα και βασανιστικά
χωρίς λύπη και αιδώ
επιθυμίες, ερινύες και τύραννοι;
Λάθος το ρήμα.
Δεν «είναι».
«Βιώνεται».
Με φωνή μέση, αλλά με διάθεση παθητική
Και είναι ένα βίωμα σαν το θανατηφόρο χιτώνα του Νέσσου
που λύγισε το μυθικό Ηρακλή,
τη στιγμή που εκείνος το φόρεσε πλανημένος κατάσαρκα,
νομίζοντας πως θα λάβει την προστασία θεών και ανθρώπων
Όταν νιώθεις το κύμα να΄ ρχεται
απειλητικό, αλλά θόρυβο,
δύο πράγματα μπορείς να κάνεις
Να αφεθείς, ξέροντας πως φλερτάρεις με ένα θάνατο
που φαντάζει βέβαιος, αλλά ανυπεράσπιστος
Ή
Να τρέξεις να κρυφτείς με εκείνη την ρέουσα αβεβαιότητα των μελλούμενων
που θα σου τρυπά κάθε στιγμή σαν αγκάθι την ψυχή
Πόσο πονάνε οι παλιές πληγές σαν ο καιρός αλλάζει διάθεση…
Πόσες φορές ακόμα θα τρυγήσω τη μνήμη
να πιω το πικρό της το νέκταρ;
photo by damonify, https://pixabay.com

















































