Ένα ανθοπωλείο όλο μνήμες
το στήθος μου·
υπάρχεις.
Η ζωή μου γέμισε όστρακα
από θάλασσες του Καββαδία.
Δάσος από φαγωμένες λέξεις.
Επιδρομή σαρκοβόρων φόβων…
Τα σκαλιά ανέβηκα
για ν΄ ακούγεται τη νύχτα
ο λυγμός·
αντέχεις;
Ψηλά κοίταξα για να βρέξει
φως ο Έρωτας!
Γίνεται ανακατανομή ελπίδας…
photo pexels, https://pixabay.com























